Donderdag 16/09/2021

DM ZaptRonald Meeus

‘Shameless’ zet een punt achter elf jaar disfunctionele nestwarmte

De castleden van 'Shameless'. Beeld Showtime
De castleden van 'Shameless'.Beeld Showtime

Ronald Meeus zet in DM Zapt de blik op oneindig. Vandaag: ‘Shameless’ op Amazon Prime Video.

Relatief diep verborgen in de wazig gestructureerde brij die het aanbod van Amazon Prime Video is, verscheen vorige week het elfde en (helaas) laatste seizoen van Shameless. Meteen goed voor nog een allerlaatste bingemarathon ten huize Meeus: deze charmant ruige Amerikaanse dramedy, waarin de eeuwig tot de working poor-klasse veroordeelde Gallagher-clan zichzelf overeind probeert te houden in de verpauperde South Side van grootstad Chicago, is namelijk een van de scherpzinnigste, aangrijpendste, relevantste tv-reeksen die ooit van over de grote plas naar hier zijn gewaaid.

Die wind woei aanvankelijk in westelijke richting. Shameless is een remake van een Britse serie die tussen 2004 en 2013 liep, maar vond (net als The Office US, bijvoorbeeld) vrij snel haar eigen stem. Net als haar Britse voorbeeld hangt de serie aan elkaar van verrekt marginale humor. Ergens halfweg deze laatste jaargang wordt er bijvoorbeeld een negentigjarig bedlegerig besje (consensueel, bij volle verstand, en gelukkig offscreen) gefistfuckt. Maar het unieke drama dat onder die ranzige ongein borrelt is hetgeen waardoor ondergetekende deze Amerikaanse versie sterker in zijn hart sloot dan het (ook best patente) origineel. De vijf Gallagher-telgen, van wie je sommige doorheen de elf jaren Shameless hebt zien opgroeien van een ukje tot een branievol jongmens, stralen een onweerstaanbare disfunctionele nestwarmte uit.

En dan is er Frank (William H. Macy), de aberrante, egoïstische zuiplap van een vader, die je na meer dan een decennium Shameless niet zo sympathiek zou mogen vinden als op het moment waarop hij aan het einde van de twaalfde aflevering afscheid van je neemt. Je leerde hem tijdens deze lange rit kennen als een zakkenwasser die het huwelijk van zijn oudste dochter heeft verpest door haar aanstaande te ontmaskeren als een junkie, en die er niet voor terugdeinst om zijn zielige drinkebroers hun roes te laten uitslapen in de bedden van zijn kids. Maar zelfs op momenten waarop Frank de objectieve slechterik van de serie was, slaagde Macy erin om begrip voor hem op te wekken. Voor het feit dat hij ook maar een gewone drommel is, die jarenlang keihard zijn best heeft gedaan, maar halfweg is geknakt in de strijd.

Bovendien vond Frank tijdens de twee laatste seizoenen een soort zielsverlossing in zijn strijd tegen de oprukkende gentrificatie van de straatarme buurt waarin de Gallaghers wonen. Een ongelijke strijd, natuurlijk, want ze haakt in op het centrale thema van de reeks: Shameless gaat in zijn diepste essentie over hoe naïef de gedachte van opwaartse sociale mobiliteit in de VS is, ook al is de hele Amerikaanse psyche net doordrongen van dat volstrekt belachelijke idee. Eén ongelukkige keuze, zo hebben de Gallaghers keer op keer laten zien de afgelopen elf jaar, en je bent weer bij af. Maar in de manier waarop ze al die tijd voor je ogen zijn opgegroeid ondanks die schrijnende ongelijkheid, bewezen ze dat volharding, humor en hoop altijd recht in elkaars verlengde liggen.

‘Shameless’ seizoen 11 is nu te zien op op Amazon Prime Video.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234