Maandag 09/12/2019

Review

Selah Sue: vertragen is voor watjes

Selah Sue. Beeld Harry Heuts

De laatste zonnestralen willen van geen ophouden weten, een afgeladen volle Klub C - bij wijze van spreken haar achtertuin - ligt aan d'r voeten én 'Reason' ging net platina: gedachtenduivels be damned, vanavond was Selah Sue gelukkig.

Warmlopen, voorbereiden, opbouwen: geen zin in, Sanne Putseys haalde meteen de grove middelen boven en dwong het publiek met 'Alive' in een onderdanige positie, als de soevereine vorstin-in-prinsessenlijf die ze intussen is. Elektronica danste een hitsige paso doble met de puntgave live-instrumentatie: de onderkant van de Klub C mocht dan vol zitten met mensen, de rest moest nog gevuld worden met sound. Sanne zette haar keel open en iedereen stopte z'n mobieltje weg. We zeiden net vorstin, maar als dat klopt, dan is het wel een benigne keizerin, die er meer plezier in schept om haar onderdanen suikertjes uit haar handpalm te laten eten - of glutenvrije snoepjes, als er echt niet aan te ontkomen valt - dan om lijfstraffen uit te delen. Hoewel: dat laatste. Geen onaantrekkelijk idee.

Vertragen is voor watjes, als je het aan Selah Sue vraagt (en ook aan jonge voetballers, maar dat is een ander verhaal). 'Reason' stond net zo strak, loensde eens rond en besliste dat de kamer van hém was. Niemand die wilde tegenspreken. 'Black Part' ging over in 'Lost Ones' van Lauryn Hill, waar Sanne ook het hippen en het hoppen voor haar rekening nam. Later in de set bleek Childish Gambino afwezig, zodat het in 'Together' even alleen moest: ook daar sloeg ze aan het rappen. Als we haar waren, zouden wij er nog niet meteen ons hoofdberoep van maken, maar net als alles dat ze deed, kwam ze er glansrijk mee weg: wil ze haar benen strekken in een haar voordien onbekend genre, dan strékt ze toch wel haar benen, zeker? Gokje: als ze het nodig had gevonden om in het midden van een nummer een flapperende scheet in de microfoon te laten, dan had ze dat gedaan op wáárdige wijze, misschien zelfs een beetje sexy.

Zo rond 'Fyah' - uitstekende versie, bedankt om het te vragen - werd dan toch een versnellinkje teruggeschakeld en nam Selah Sue haar akoestische gitaar ter hand: een paar nummers stond ze toe dat de heupen in het gelid bleven en gedachten onbevreesd mochten uitwaaieren. Een wereld van verschil met het extra epische 'This World' dat daarvoor nog was gepasseerd. (Grappig: zoeken we de lyrics online op, dan blijkt het nummer te beginnen met "stay u-uh / stay e-ee / oo-ooh" - fonetisch noteren, er valt bij Selah Sue iets voor te zeggen.) Diva's zijn kameleons en dus ging Hare Majesteit Sanne Putseys - vanaf nu haar nieuwe titel - van aanlokkelijk naar plagerig tot regaal en weer terug. Het enige dat ze nooit werd: afstandelijk, want ze kreeg die fonkelende pretlichtjes in d'r ogen maar niet gedoofd.

In deze downloadtijden vonden we 20.000 exemplaren eerst nog wat veel; nu vragen we ons af waarom het er geen 20 miljoen zijn. 20? Hoeveel mensen wonen er in België? Kijk wat je met onze gedachten doet, Sanne: helemaal in de kluts. Het is het eerste concert dat we van haar meemaken; laten we er voor het gemak van uitgaan dat het haar beste was. Graadmeter van de kwaliteit: geen één keer aan Clara Cleymans gedacht.

Verder klachten? Geen klachten.

Selah Sue. Beeld Harry Heuts
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234