Vrijdag 12/08/2022

RecensiePersona

Selah Sue knecht haar demonen met dansbare en jazzy pop op ‘Persona’ ★★★★☆

Selah Sue wil met haar nieuwste plaat het taboe op depressie doorbreken en alle facetten van haar karakter tonen.  Beeld © Stefaan Temmerman
Selah Sue wil met haar nieuwste plaat het taboe op depressie doorbreken en alle facetten van haar karakter tonen.Beeld © Stefaan Temmerman

Try to overcome fear and shame’, zingt Selah Sue zichzelf toe op Persona. Veel beter kun je de premisse van haar nieuwe album niet vatten. Met die derde plaat komt de chanteuse tot zichzelf, waarbij ze gebreken en geluk in éénzelfde adem vermeldt.

Gunter Van Assche

De derde langspeler van Selah Sue komt weliswaar met een gebruiksaanwijzing. Elk van de twaalf songs vertegenwoordigt een facet van zichzelf, dat ze de laatste jaren heeft ontdekt, opnieuw heeft gevonden of leerde aanvaarden. Daarbij lijkt weemoed toch het meeste gewicht in de schaal te leggen. De melancholie wikt en beschikt op Persona, zelfs wanneer de beats monter voor de dag komen.

In haar chronische depressie vond ze dan weer een doorbraak, dankzij psychedelica, voice dialogue, sport, meditatie, ouder worden en kinderen krijgen. Die coming of age wordt wonderlijk vertaald naar songs die nu eens kwansuis grijpen naar de keel, en dan weer verpakt gaan in hapklare melodieën. Selah Sue knecht haar demonen in dansbare pop met een vleugje jazz. ‘All the Way Down’ is een van de sterkste songs, met een verscheurende stem die zich hecht aan je hersenschors dan wel minstens één hartkamer. En dan hebben we het niet eens over de succulente bassolo die de song uitgeleide mag doen.

Het is moeilijk om je idee over elke song af te schermen van alle informatie die je over Selah Sue kreeg. Na veertien jaar is ze gestopt met alle antidepressiva die ze in het verleden zoveel lof toe zwaaide. Geen dag te vroeg, blijkt nu. Zo zingt ze ergens: “Can’t feel a thing / I’m numb”. De ongefilterde, niet-gemediceerde versie die je vandaag te horen krijgt, is nog zoveel straffer dan wat ze ooit aan de muren van een studio toevertrouwde. De viscerale energie die haar optredens vaak onvergetelijk maakte, hebben nu duidelijk hun weg gevonden naar de songs.

De vooruitgestuurde single ‘Pills’ is bijvoorbeeld zo’n parel, die gaat over antidepressiva. Met dat nummer wil ze het taboe op depressie doorbreken. Ze zocht haar heil bij een therapeut, bij wie ze een viertal jaar de voice dialogue-therapie volgde. Een methode uit de jaren zeventig, die ontwikkeld werd door de Amerikaanse psychologen Hal en Sidra Stone. Hun uitgangspunt was dat ieder mens bestaat uit meerdere persoonlijkheden: de zorgzame ouder, de kritische perfectionist, de onvermijdelijke pleaser. De aanvaarding van al die kenmerken zou helpen om in het reine te komen met jezelf.

Voor Sanne Putseys was het een manier om al haar gedachten naar muziek te vertalen. Of zelfaanvaarding in het basispakket van Persona staat, is nog maar de vraag. Wat wel als een paal boven water staat, is dat deze plaat een absoluut, eclectisch hoogstandje is.

Persona is verschenen bij Because Music. Op 27/4 stelt Selah Sue haar album voor in de Ancienne Belgique.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234