Woensdag 16/10/2019

Albumrecensie

'Scorpion' van Drake: de wraak van de koningszoon

Artwork van Drake's nieuwste worp. Beeld Universal Music Group

De doordeweekse Drake-fan zal Scorpio alweer een mieters popalbum vinden. Dat klopt ten dele, ja. Achter de schermen van de hiphop staat er evenwel veel op het spel voor de rapgod uit Toronto.

Eerst even dit uit de weg werken: wie verlekkerd zit te wachten tot Drake bekent dat hij in het geheim een zoon heeft met de voormalige pornoster Sophie Brussaux skipt naar ‘Emotionless’, een op een Mariah Carey-sample gestoelde raptrack waarin hij het achterste van zijn tong laat zien. “Breaking news, in my life I don’t run to the blogs”, klinkt het treurig. “The only ones I want to tell are in my phone I can call / They always ask ‘Why let it run if it’s false' / You know a wise man once said nothing at all." Drake relativeert er de hele heisa mee die rapper Pusha T een maand geleden had helpen oplaaien met een diss-track waarin hij het 'familiegeheim’ van Drake (dat eigenlijk niet zo heel geheim was voor wie de hiphop-grapevine volgt) blootlegt. “I wasn’t hiding my kid from the world / I was hiding the world from my kid”, aldus Drake.

In ‘March 14’ gaat hij nog dieper op de kwestie in, ongetwijfeld tot jolijt van al wie TMZ een warm hart toedraagt. “She’s not my lover like Billie Jean / but the kid is mine”, rapt Drake, Michael Jackson parafraserend, en hij vergelijkt zijn situatie met die van zijn gescheiden ouders. “It’s breaking my spirit/ Single father, I hate when I hear it / I used to challenge my parents on every album / Now I’m embarrassed to tell ’em I ended up as a co-parent / Always promised the family unit / I wanted it to be different because I been through it, but this is the harsh truth now.” Heftig.

Kapers op de kust

Is daarmee de kous af voor zijn haters? Want van Drake werd verwacht dat hij publiekelijk een knieval zou maken en zijn imago van cleane, familievriendelijke ladiesman zou bijstellen. High profile-muziekcarrières als die van Drake worden voor een groot deel gemaakt en gekraakt door de sociale media en net daar kreeg de Canadese popster in het verleden veel tegenwind. Vaak vanwege zijn softe imago en zijn naar hiphopnormen te radiovriendelijke sound, de voorbije weken alsmaar vaker vanwege de zogezegd verborgen zoon.

Terloops stellen een hoop hiphopinfluencers Drakes relevantie in vraag. Helemaal knettergek is dat niet: Drakes artistieke piek ligt al even achter hem, bovendien legden commercieel succesvolle Soundcloud-rappers zoals de onlangs doodgeschoten XXXtentacion (wiens sound op die van Drake was geënt) hem het voorbije jaar het vuur aan de schenen. Andere kapers op de kust heten Logic, Post Malone, Playboi Carti en Migos, gewiekste lieden die niet zelden Drakes spotlicht stelen. 

Drake. Beeld Universal Music Group

Anderhalf uur geweeklaag

Geen wonder dat Drake op Scorpion vooral moegetergd overkomt. Hij excelleerde altijd al in zelfbeklag maar op deze dubbelaar (goed voor anderhalf uur geweeklaag!) doet hij er een extra schepje bovenop. “Now I gotta deal with all this drama and deal with myself”, zeurt hij in de albumopener ‘Survival’, na een hele opsomming van voor- en tegenspoed in het rapwereldje. “I ain’t even have to cut the tie, it severed itself.” In ‘I’m Upset’ – eigenlijk een hilarische titel voor een stoere rapsong – klaagt hij zelfs over de alimentatie die hij moet betalen: “Every month I’m supposed to pay her bills and get her what she want / I still got like seven years of doin’ what I want / My dad still got child support from 1991.” Euhm… too much information, kerel.

Stilistisch en productioneel zit alles snor. Als u tenminste geen hekel heeft aan de glasheldere, kurkdroge beats en de in galm gedrenkte, door Autotune afgebakende zangpartijen van Drake. Laat staan dat u zijn neurotische rapstijltje slikt. Feit is: in tegenstelling tot heel wat na-apers is Drake er wél in geslaagd om voorgenoemde, door de indiepolitie verafschuwde stijlkenmerken op een hoogst unieke manier aan te wenden. Erg consequent bovendien, om er een karaktervolle popsound mee te boetseren die onmiskenbaar de populaire muziek van de voorbije tien jaar heeft getekend. Neem de onweerstaanbare singles ‘God’s Plan’ en ‘Nice For What’ (met die fonkelende Lauryn Hill-sample!): u slikt ze als zoete koek of u vindt het steriel gezanik. Dat type rigide urbanpop heeft hoe dan ook wonderen verricht voor de aanvaarding van de Afro-Amerikaanse pop.

Hova en Michael Jackson

Drakes gespleten persoonlijkheid (stugge rapper versus gevoelige r&b-zanger) krijgt op Scorpion netjes twee aparte platformen aangeboden. De eerste helft van dit album dient voor de bonkende rap en koketteert met club-bangers als ‘Nonstop’, euforische overwinningskreten als ‘8 Out Of 10’ (want Drake heeft het pochen niet verleerd) en ook ‘Talk Up’, een grandioos duet met Jay-Z over een gloeiendhete beat van Dj Paul. 

In de tweede helft domineren Drakes met elektronische effecten dooraderde verleidingspogingen. Die r&b-songs zijn in de regel erg goed, ja, want Drake is een verdomd goeie zanger, zoals wij twee jaar geleden in het Antwerpse Sportpaleis mochten ondervinden. Maar zijn nogal eendimensionale esthetiek zorgt ervoor dat teveel liedjes onderling inwisselbaar lijken. Je kijkt pas op bij leuke, excentrieke extraatjes zoals de originele ritmiek van ‘Summer Games’ of het verrassende gebruik van een onuitgegeven Michael Jackson-sample in het funky ‘Don’t Matter To Me’.

Tja, less zou ontegensprekelijk more zijn geweest. Op dat vlak had Drake een voorbeeld mogen nemen aan Kanye West die in juni vijf ultrakorte platen uitbracht die dankzij hun bondigheid verteerbaar bleven. Maar wie maalt in deze streamingtijden nog om te lange albums, buiten uw vijftigjarige oom en zijn veel te lange Pink Floyd-lp’s (sorry Nonkel Walter, ‘t is niks persoonlijk!)?

Drizzy dus? Hij blijft een ongenaakbare popkoning, zelfs met 'slechts' een vrij goeie, zij het weinig overrompelende dubbelaar als Scorpion onder de arm. Moge hij alles op een rijtje houden en goed voor zijn zoontje zorgen. Over die alimentatie maken wij ons dan weer geen zorgen.

Scorpion is nu uit

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234