Maandag 27/01/2020

DM Zapt

Schaatsen is een sport door psychoten, voor psychoten

De Netflix-serie ‘Spinning out’. Beeld RV

Frederik De Backer zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: Spinning Out op Netflix.

Is er één wintersport waarvan we met zekerheid kunnen stellen dat ze niet is uitgevonden door iemand van wie de mouwen van zijn winterjas niet op de rug hadden moeten worden samengebonden? Op houten latten van een enorme schans worden gekatapulteerd, als een bezetene met een borstel de baan ruimen voor een voorbijglibberende brok graniet, met z’n vieren in een sardienenblik gepropt aan een helse rotvaart een veredelde kachelpijp afstuiven. Of, vanzelfsprekend, met messen onder de schoenen gebonden rondbanjeren op een bevroren sloot. Het vergt een brein dat toch wat verder van de norm is afgegleden om hiermee op de proppen te komen dan met pakweg om ter snelst van hier naar daar lopen.

Schaatsen is een sport door psychoten, voor psychoten.

Ik woon op een paar honderd meter van de ijshal waar Kevin van der Perren ooit trainde. In de winter werden de zwemlessen op school weleens ingeruild voor een potje schaverdijnen, en als zoiets je van kindsaf is opgelepeld zie je de zinsverbijstering niet meer. Eén regel: handschoenen verplicht. Ze waren onze enige bescherming tegen de moordwapens onder onze voeten. Ook vandaag nog wordt in mijn keuken geen ui versneden zonder dat mijn vingers veilig opgeborgen zitten in een paar skiwanten.

Netflix-reeks Spinning Out speelt zich af in deze wereld van blauwe plekken en rood ijs, en is in die zin realistisch dat niet minder dan twee hoofdfiguren compleet van lotje zijn getikt: Kat bijt zichzelf bij elk tegenvallend resultaat tot bloedens toe in de arm, en moederlief heeft een dagelijks handje lithium nodig om haar ogenschijnlijk slechts drie jaar jongere kinderen ongezond veel druk op te leggen, in plaats van krankzinnig veel.

Ook in deze reeks stoten we op het kille, blauwe filtertje over de lens en meer mooie dorpelingen dan ik in mijn 32 jaar op deze aardbol ooit ben tegengekomen: de dochters, de moeder, de vrienden en vriendinnen, de Britse en dus charmante coach, zelfs de vent die de schaatsen kuist. Je zou verwachten dat toch ten minste één iemand al was het maar met een droge lip over het ijs scheurt.

De ware idioterie schuilt in de hypercompetitiviteit van de schaatsers. Wanneer een dokter één van hen vertelt dat ze drie maanden met het been omhoog in bed moet blijven, antwoordt die dat dat niet gaat omdat een of ander kampioenschap dan plaatsvindt. Iemand die me heel dierbaar was en de Belgische kampioenschappen in haar sport opstapelde alsof het mijn onderkinnen waren, had net hetzelfde. De verering van het lichaam die wordt doorgetrokken in de verwoesting ervan.

Hét kenmerk van geestesziekte is echter de onvoorspelbaarheid. En die ontbeert Spinning Out. Je kan net zo goed naar een dichtgevroren vijver zitten staren en wachten tot hij ontdooit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234