Woensdag 16/10/2019

Albumrecensie

Sam Smith - ‘The Thrill of it All’: dagboekgeheimen van een verstokte treurwilg

Sam Smith Beeld Billboard

Ecce homo! Op The Thrill of it All zingt Sam Smith over de aanvaarding van zijn geaardheid. Maar nog vaker komt de Londense soulzanger uit de kast als eeuwige twijfelaar, hopeloze romanticus en verstokte treurwilg.

Zijn debuut In the Lonely Hour (2014) ging ruim twaalf miljoen keer over de toonbank. Een duizelingwekkend getal, dat de piepjonge Sam Smith verzilverd zag met een trofeeënkast die uitpuilt van platina en goud. Om nog te zwijgen over vier Grammy’s, een Oscar voor (zijn zwakste song) ‘Writing’s on the Wall’ en handenvol andere awards - ook voor zijn hits met Disclosure, die zijn carrière lanceerden. Met fraaie blue-eyed soul en enige aanleg voor melodrama raakte de Brit wereldwijd een gevoelige snaar. Geen wonder dat hij het geweer niet echt van schouder veranderd heeft op The Thrill of it All.

Galmende falset? Chéck!

Zwoele croon? Chéck!

Snik in de stem? Chéck!

Gospelkoortje? Chéck!

Klaaglijke blazers, dramatische strijkers en spaarzame piano? U voelt ‘m al aankomen…

Chéck.

Liefste dagboek

Zijn debuut is alweer drie jaar oud, maar veel wijzer in de liefde lijkt Smith intussen niet geworden. Zo staat ook deze plaat weer barstensvol intieme confidenties over onmogelijke hartstocht. The Thrill of it All had zelfs net zo lief Dear Diary kunnen heten. Nochtans tracht hij aan het begin van deze break-up-plaat nog een schild op te houden. In de vooruitgestuurde single ‘Too Good at Goodbyes’ bezweert hij “I’m never gonna let you close to me”. Maar daar hoef je uiteindelijk niet veel geloof aan te hechten. Met van wanhoop doordrongen ballades blijft Smith al zijn dagboekgeheimen prijsgeven. Zo biedt ‘Say it First’ het zicht op een fragiele jongen die bindingsangst prefereert boven het gevaar om vroeg of laat gekwetst te worden. In ‘Midnight Train’ kiest Smith zelfs effenaf het hazenpad, al krijgt hij daar snel berouw van: “Am I a monster? What will your family think of me?”, weifelt hij. “They brought me in, they helped me out with everything.”

De hoes van 'The Thrill of it All'. Beeld Universal

Zelfs in de uptempo feestsoul van ‘Baby, You Make Me Crazy’ blijft de zanger met twijfels worstelen. “Why’d you have to fill my heart with sorrow? (…) Why do I always fall for the ones who have no courage?” wentelt de Brit zich royaal in zelfbeklag. Het is weliswaar een van de zeldzame songs die niét met een krop in de keel gezongen wordt. Dat is bijvoorbeeld wel anders in het mooie titelnummer, waar je de zilte tranen haast hoort druppelen - plink plonk - op de ivoren pianotoetsen. 

Uit de kast voor de Schepper

De songs waarin de zanger aanstuurt op een gesprekje met de Allerhoogste blijven voor ons voorlopig niettemin de onbetwiste hoogtepunten. In ‘Pray’ brengt een gospelkoortje de agnosticus in Smith aan het wankelen: “I have never believed in you, but I’m gonna pray”. Diezelfde hogere macht wordt ook aangeschreven in het al even bloedmooie ‘HIM’, waarin hij zich out tegenover de Schepper.

Holy Father, we need to talk / I have a secret that I can’t keep. I’m not the boy that you thought you wanted / Please don’t get angry, have faith in me.”

Om vervolgens elke conservatieve christen de gordijnen in te jagen met de sneer: “Don’t you try and tell me that God doesn’t care for us / It is him I love, it is him I love.” Heeft hij het over zijn liefde voor de Heer (Him) of bezingt hij de herenliefde (him)? In de song laat hij de opties open. We horen de godsvruchtige bible belt nu al tandenknarsen, stampvoeten en de rieken bovenhalen. Ha!

Gestileerd verdriet

‘HIM’ klinkt bovendien minstens zo hartverscheurend als moedig. Helaas trekt Sam Smith die lijn niet door op de rest van zijn plaat. Vaak dringt The Thrill of it All iets te nadrukkelijk aan op een zee van aanstekerlichtjes, of in kussenslopen gesmoord slaapkamerverdriet. Het duet ‘No Peace’ met Yebba klinkt dan weer te gepolijst om écht te raken, en zijn blue-eyed soul is soms te klef of gestileerd (‘One Day at a Time’, ‘Scars’) om onder je huid te kruipen.

Een gemiste kans. Hoewel The Thrill of it All zich zonder twijfel comfortabel zal nestelen in miljoenen huiskamers en in romantische playlists, had een béétje leeuwenmoed en rauw verdriet deze break-up-plaat in het rijtje met legendarische treurklassiekers (Amy Winehouse, Fleetwood Mac, Sufjan Stevens, ...) kunnen doen aanschuiven. Zou het obsceen zijn om Sam Smith snel wéér een gebroken hart toe te wensen? 

The Thrill of it All is verschenen bij Universal.

Sam Smith speelt op 4/5 in het Sportpaleis, Antwerpen. sportpaleis.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234