Dinsdag 19/11/2019

THE CRYSTAL SHIP

Rondleiding The Crystal Ship: grootse muurschilderingen en subtiele interventies

Dourone op The Crystal Ship in Oostende. Beeld Francis Vanhee

De kunstenaars van The Crystal Ship trotseerden afgelopen week wind, regen, wind en soms haperende liften. Maar het is gelukt: het Oostendse kunstenfestival presenteert voor de derde keer grootse muurschilderingen en subtiele interventies. Een rondleiding!

Milu Correch

Milu Correch had wat pech deze week. Na een paar dagen schilderen bleek dat haar muur behandeld was met een anti-grafittilaag en bladerde de verf af. Op naar plan B: een andere locatie en een ander ontwerp. De Argentijnse koos voor een tekening met een gedeukte en verroeste wagen - een werk dat zodanig in haar vingers zit dat ze het bijna blind kon tekenen. Wat het betekent? "Ik leg het niet graag uit. Ik heb liever dat iedereen zijn eigen interpretatie geeft." 

Naast een serie over auto's werkt ze ook aan een reeks met heksen. Niet zo evident, trouwens. "Er zit naakt in, en dat ligt altijd moeilijk. Maar ik zal ze maken." Ze lacht breed. Hoever ze gaat in haar werk, hoe groot of klein ze gaat, het hangt van veel dingen af. "Of ik moe ben, hoe de muur in de ruimte is, de context, ... Ik geloof in dialectiek, dat een werk in dialoog moet gaan met zijn omgeving. A + B = C."

Milu Correch op The Crystal Ship. Beeld Francis Vanhee

Correch onderzoekt daarom vaak de plek waar ze gaat schilderen. Een tijdje geleden was ze zo in Spa, waar ze in de geschiedenis van de stad dook. "België heeft ook haar heksenjacht gekend. Ik heb dan een thema in mijn hoofd en ik zie wat ik daarin kan meenemen van die plek." Binnenkort gaat ze naar Marokko en dan zal ze wellicht weg blijven van naakt. "Niet omdat het daar niet mag, maar omdat ik niet weet hoe het daar zit met feminisme. Ik zal er pas mee kunnen omgaan als ik daar ben." 

Correch is 26 en rolde via vrienden in het maken van muurschilderingen. Ze doet het nu al zes jaar. Waarom is dat zo'n interessant medium voor een kunstenaar? "De filosoof Michel Foucalt zei: macht is geen ding, het is iets wat je doet." Geven grote, zichtbare murals haar een stem? "We leven in een wereld waarin ons constant reclamebeelden worden opgedrongen. Ik duw gewoon terug." 

Te vinden in de Schapenstraat.

Telmo & Miel

Ze maakten al muurschilderingen in Russische vriestemperaturen én tijdens een Zweedse storm, dus bij Miel geen klachten over het Belgische kwakkelweer. Miel is de helft van het Nederlandse duo Telmo & Miel, en hij schilderde hier twee composities die elkaar spiegelen. 

Telmo is met vakantie, maar dat geeft niet zegt Miel. Het gebeurt wel vaker dat ze apart werken. "We hebben samen een bepaalde stijl ontwikkeld, dus het kan wel", vertelt Miel. Hun ontwerpen zijn vaak een vorm van collage: een vrouw + paraplu + koala. "We combineren verschillende figuren, we zoeken naar de gekke kant van bepaalde dingen."

Daarbij zijn vormen het leidmotief. "Je kan van een appel naar een bal gaan, of iets anders rond. Of je kan het verder zoeken, in iets absurd dat toch ook de vorm afmaakt." Een goed onderwerp, een mooi beeld en graag een dubbele laag, dat is waar Telmo en Miel naar zoeken. 

Waarin het duo wel wat verschilt, is in kleurgebruik en de keuze van onderwerpen. "
Telmo is wat excentrieker, hij kiest makkelijker een onbekend figuratief ding. Ik hou meer van portretten." Waarom portretten? "De laatste tien zoveel verschillende dingen geschilderd, en ik ben toch tot de conclusie gekomen dat portretten mij het meeste voldoening schenken. Een gezicht vergt nuance, het precies aanbrengen van licht en plaatsing. Dat is moeilijk, dus misschien ook meer uitdagend." 

Telmo & Miel op The Crystal Ship. Beeld Francis Vanhee

Ook opvallend zijn de subtiele, zachte kleuren. "Vroeger gebruikten we veel meer felle kleuren, maar we zijn richting de meer chromatische tinten opgeschoven en zoeken we de nuance op", vertelt Miel. Sinds ze geen spuitbussen maar acrylverf gebruiken - ze waren de walmen, gasmaskers en speciale kledij beu - is het ook veel makkelijker om zelf hun kleuren te mengen. 

De twee studeerden aan de academie maar komen uit de graffitiwereld. Na de schooluren keerden ze steeds terug naar de muur om hun spuitbustechnieken te oefenen en die grote formaten onder de knie te krijgen. Inmiddels maken Telmo en Miel ook vaker klassieke schilderijen. "We kregen steeds meer vragen van galeries. Vandaar: meer olieverfschilderijen en studiowerk." 

Te vinden in de Nieuwpoortsesteenweg.

Ben Slow

De Brit vertelt graag autobiografische verhalen. Over zijn leven en liefdes, maar dan verteld via grote, fotorealistische portretten in zwart-wit. Slow laat zich graag inspireren door de lokale gemeenschap. Voor The Crystal Ship ging hij op zoek naar een Oostends koppel met best wat jaren op de teller, en hij kwam uit bij Jean en Jeanine Droaurd. 53 jaar al zijn ze getrouwd, een toonbeeld van liefde in al zijn vormen. 

Te vinden aan het Ostend Hotel.

Ben Slow op The Crystal Ship. Beeld Francis Vanhee

Dourone

Dourone is een Spanjaard die de liefde voor muurschilderingen oppikte in Madrid, met zijn kleurrijke graffiti. Zijn werk is best herkenbaar: heel kleurrijk en vaak met een vrouwelijk figuur. Vrijheid, respect en diversiteit zijn de ideeën die hij zo aan de toeschouwers wil overbrengen. 

Te vinden in de Aartshertoginnestraat.

Dourone op The Crystal Ship. Beeld Francis Vanhee

Colectivo Licuado

Colectivo Licuado is een duo uit Uruguay, dat net als veel andere street artists de wereld rondreist om op festivals als deze muren te beschilderen. Camilo Núñez en Florencia Durán willen ruimtes kleur geven en zoeken naar manieren om de cultuur van de plek waarop ze werken op te nemen in hun eigen stijl. Vaak maken ze heel klassieke, verfijnde vrouwenportretten en dat is in Oostende niet anders. Ze schilderden twee vrouwen: de ene staat symbool voor de zee, de andere voor de storm. 

Te vinden aan het Ensorinstituut.

Colectivo Licuado op The Crystal Ship. Beeld Francis Vanhee

Etam Cru

Etam Cru, dat zijn Bezt and Sainer, twee Poolse kunstenaars die elkaar leerde kennen aan de academie van Lodz. Doorgaans is hun werk doorspekt met kleur en Oost-Europese symboliek. Voor The Crystal Ship zakte Sainer alleen af naar Oostende, en koos hij voor een prachtig, verstild beeld: een landschap met vooraan bijna impressionistische bloemen. De ietwat doffe kleuren met veel groen en paars, zijn heel herkenbaar. Een favoriet ook van Sammy Slabbinck, die het campagnebeeld van The Crystal Ship maakte.

Te vinden aan het Vesaliusinstituut.

Etam Cru op The Crystal Ship. Beeld Francis Vanhee

Icy & Sot

Geen muurschildering voor deze Iraans-Amerikaanse broers, maar een doeltreffende installatie. Op het strand, ter hoogte van het casino, hebben ze een zwart hek gezet, met prikkeldraad erboven en in het midden een pikzwarte deur. Een duidelijke verwijzing nar de vluchtelingencrisis en een kritiek op het gesloten grenzenbeleid dat veel landen hanteren. De deur, die open kan, staat symbool voor de toekomst, voor kansen en voor openheid.

Icy & Sot zijn geboren in Iran, maar vluchtten jaren geleden zelf met hun familie naar New York, waar ze nu wonen. Ze laten zich opmerken met eenvoudige, maar rake beelden. Zo lieten ze ooit in Wall Street een reusachtig, verfrommeld dollarbiljet achter. 

Te vinden op het strand ter hoogte van het Casino.

Icy & Sot op The Crystal Ship. Beeld Francis Vanhee

Gaia

Gaia is een vrolijke, luidruchtige New Yorker en een behoorlijke grote naar in de street art scene: in het boek Beyond the Street werd hij jaren geleden al opgenomen als één van de honderd belangrijkste figuren in urban art en Forbes gaf hen een plekje in hun bekende 30 under 30-lijst. Zijn werk is sociaal en politiek geëngageerd, en in Oostende schilderde hij een kleurrijk eerbetoon aan iedereen die verdronken is op zee. 

Te vinden aan Hotel Rubens.

Gaia op The Crystal Ship. Beeld Francis Vanhee

A Squid Called Sebastian 

Deze Gentse-Amerikaanse kunstenaar schilderde een man die weemoedig achterom kijkt. Het is nacht, en de bootjes in de achtergrond dobberen eenzaam in de baai. Net als veel artiesten hier liet A Squid Called Sebastian zich inspireren door Oostende als kuststad en haar vissersverleden. Hij stelt vast dat die vissers stilaan verdwijnen en vreest dat de haven de duimen zal moeten leggen voor luxueuze appartementen. 

Te vinden in de Tarwestraat.

A Squid Called Sebastian op The Crystal Ship. Beeld Damon De Backer

Joachim

Met zijn speelse, popartachtige stijl is deze kunstenaar uit Lier een beetje het buitenbeentje op The Crystal Ship. Joachim kreeg een gigantische muur te beschikking en schilderde daarop een ietwat onorthodoxe zeeman. Een eindje uit het stadscentrum, deze muur, maar wel het ritje waard. 

Te vinden aan de Oudenburgsesteenweg.

Joachim op The Crystal Ship. Beeld Damon De Backer

Matthew Dawn

Nog een Belgische kunstenaar. Matthew Dawn maakte een gigantisch zelfportret met een papieren kroon. Het beeld hoort bij een reeks, geïnspireerd door een video van hem die vorig jaar viraal ging. In de reeks onderzoekt de Mechelse kunstenaar thema's als ego en bekendheid. Om zijn personage levensecht en met de juiste proporties op de muur te krijgen, heeft hij trouwens een best opmerkelijke methode

Te vinden aan het Ensorinstituut.

Matthew Dawn op The Crystal Ship. Beeld Francis Vanhee

Wasp Elder

Wasp Elder: een Brit die afgelopen week aan het werk was in een rustige Oostendse woonwijk. Meestal maakt hij collage-achtige beelden met een sociale boodschap. In Oostende leidde dat tot een subtiel, poëtisch en erg menselijk tafereel. 

Te vinden aan de Werkzaamheidsstraat.

Wasp Elder op The Crystal Ship. Beeld Damon De Backer

Zoer x Velvet

Wie de afgelopen weken in Oostende passeerde, zag misschien al het werk van Zoer x Velvet. Deze Italiaans - Franse combo kwamen al eerder hun mural maken: rode plastic stoelen die wel lijken te dansen. Dit duo houdt in zijn ontwerpen rekening met de omgeving, en deze tekening is een verwijzing naar de tribune binnenin sporthal De Spui. 

Te vinden aan De Spui, Dokter E. Moreauxlaan.

Zoer x Velvet op The Crystal Ship. Beeld Damon De Backer

Jaune & OAKOAK

Oostende staat dezer dagen vol kleine vuilnismannetjes en andere gekke, subtiele figuurtjes. Jaune is hier al voor de derde keer, en dus stilaan een vaste waarde. Ooit was hij vuilnisman, en hij leerde dat hij zo helemaal opging in de stad, ondanks zijn fluo kledij. Sindsdien zijn vuilnismannetjes zijn manier om humor naar de stad te brengen, of om een prangend punt te maken. 

OAKOAK doet iets gelijkaardig en laat zich inspireren door de stad: een zebrapad waarvan de laatste streep in slaap is gevallen of rondrennende spuitbusjes op de muren. 

Te vinden doorheen de stad.

Jaune & OAKOAK op The Crystal Ship. Beeld Francis Vanhee

Johannes Verschaeve

Je moet je ogen goed open houden voor de kleine werkjes van Johannes Verschaeve. De frontman van The Van Jets heeft over heel de stad een vijftiental kleine kijkdoosjes geplaatst. Het lijken wel zwarte elektriciteitsdoosjes, maar wie zich bukt en goed kijkt, ziet een intiem beeld. Het foto's uit familiealbums van echte Oostendenaren. 

Te vinden doorheen de stad.

Johannes Verschaeve op The Crystal Ship. Beeld Francis Vanhee

De derde editie van The Crystal Ship loopt nu in Oostende. Van 4 tot 15 april worden er rondleidingen georganiseerd. thecrystalship.org

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234