Maandag 16/09/2019
Mark Coenen. Beeld rv

Gebeten Hond

Rond de basiliek is het drukker dan op de camping van ­Pukkelpop en zeker zo gezellig

Mark Coenen gaat op wandel met de week.

Het is midden augustus en alles valt stil in Italië. Ferragosto, heet dat hier, een feest dat ooit een cadeau was van keizer ­Augustus aan zijn volk, dat een dagje vrijaf kreeg uit dankbaarheid omdat hij van zijn onderdanen de eretitel ‘De ­Verhevene’ (Augustus) had gekregen.

Sindsdien leeft men vanaf 15 augustus volgens het spreekwoord: Non si fa niente fino a settembre. We doen geen klop meer tot in ­september. Dat mag men hier letterlijk nemen.

De oogst is binnen en de velden zijn omgeploegd en liggen te bakken in de zon. Om een en ander feestelijk in te ­zetten, gaan we op de vooravond met onze vrienden uit eten: fantastische maaltijd met vele gangen, gebaseerd op nauwelijks een paar ingrediënten – zoals bekend kunnen ze hier toveren met water, bloem, groenten en een handvol kruiden.

De gesprekken zijn geanimeerd en dat betert er niet op als bier en wijn in de mens zijn. Het is pure commedia dell’arte. Je kan met een Italiaan over veel discussiëren, als hij maar gelijk krijgt aan het einde van de avond.

Dikwijls zijn het dan ook geen discussies die we voeren, maar een soort van therapeutische sessies, gemengd met veel theater, waarbij onze Italiaanse tafelgenoten zich over ongeveer alles een wereldbeeld bij elkaar peroreren waar geen speld tussen te krijgen is.

Het is een spervuur. Het is fantastisch.

Als je dat voor de eerste keer ­meemaakt, schrik je van de mitraillette-gelijke snelheid van spreken en de gewoonte om alles wat er gezegd wordt met veel hand- en lichaams­beweging kracht bij te zetten.

Discussiëren kan alleen op volle ­orkaankracht: hoe luider men spreekt, hoe zekerder men is van zijn zaak. Een onervaren Italië-reiziger zou ­denken dat ze hier permanent aan het ruziën zijn, maar dat is schijn. Hoe luider men spreekt, hoe liever men u heeft. 

Drukker dan Pukkelpop

De volgende ochtend gaan we katerig op bedevaart: dat hoort zo op een feestdag. In Montefortino in de Sibillijnse Bergen staat een prachtige, piepkleine ­basiliek: het Santuario della Madonna dell’Ambro. Lourdes, maar dan in het zeer klein. 

Vandaag barst het er van het volk. De Marchegiani komen bidden maar ook feesten: rond de basiliek is het drukker dan op de camping van ­Pukkelpop en zeker zo gezellig. Industriële hoeveelheden vlees, groenten en spiritualiën worden aangevoerd om het zalige nietsdoen van 15 augustus volle kracht bij te zetten.

Barbecueën ter ere van de madonna.

Prachtvolle gezangen worden door luidsprekers het dal in gejaagd, de weesgegroeten galmen alom. Santa Maria, madre di Dio, prega per noi peccatori. Nu en in het uur van onze dood.

“Het is de eerste keer na de aardbeving dat we dit mooie feest weer mogen vieren in onze basiliek”, zegt de priester opgetogen. Iedereen glundert en slaat een kruis. 

Bijna ga ik mee ter communie, maar mijn vrouw kan mij nog net tegen­houden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234