Zondag 03/07/2022

MuziekrecensieTout peut arriver

Roméo Elvis’ nieuwste worp: een opgewonden pup en een zachtere heelmeester ★★★★☆

Roméo Elvis Beeld Photo News
Roméo ElvisBeeld Photo News

Zes jaar geleden toonde Roméo Elvis zich een profeet van de Brusselse onderbuik, toen hij met ‘Bruxelles arrive’ de hausse van Brusselse hiphop aankondigde vanaf de barricades. Vandaag is die bravoure van meer twijfel voorzien.

Gunter Van Assche

Tout peut arriver, weet hij vandaag. Een titel die zoveel betekent als: het kan sneeuwen, het kan dooien. Het fabuleuze ‘Flanchin’ tackelt die twijfels, maar ook elders op de plaat zoekt de late twintiger zijn weg door het leven en de roem.

Dit album dreigde aanvankelijk een carbonkopie te worden van zijn eerdere succes Chocolat, maar enkel de titelsong ‘TPA’ en ‘Quand je marche (comme Ben Mazué)’ bleken de lockdowntest te doorstaan. In alle rust ging Elvis opnieuw aan de tekentafel zitten, en bedacht hij een werkstuk dat gedurfder, meer introspectief en volwassen klinkt.

De Lange van Linkebeek laat zich daarbij omringen door producers als Todiefor, Vladimir Cauchemar, Myd, Vynk en JeanJass. Maar zelf kruipt hij voor het eerst ook achter de knoppen. Dat levert een langspeler op die soms als een opgewonden pup keft, kwispelt en kronkelt, maar ook strak genoeg aan de leiband wordt gehouden door vijf doorgewinterde studiofreaks.

Alles tegelijkertijd

Dat Elvis aarzelt wie hij is of wil zijn, hoor je ‘Chatchienchaud’. Maar dat het soms beter is om alles tegelijkertijd te zijn, blijkt net zo goed uit deze plaat. Daarin wordt een teder ‘Kalimba’ afgewisseld met de verneukeratieve branie van ‘Rappeur préferé’, en hoor je zowel een filosofisch telefoongesprekje met zijn lieve grootmoedertje als een skit met een onnozele radio-dj.

De grenzen vervagen steeds meer tussen rap en pop, net als de scheidslijn tussen straatwijze beats en comfortabele commercie. Maar tegelijk wint vooral de ernst en de rust. Elvis beseft dat hij aan de top stond en alleen maar kan vallen, maar zo erg is dat niet: ‘TPA’ of ‘RNG’ – tout peut arriver / rien n’est grave. Het is zijn Hakuna matata. Dat blijkt ook in ‘Fin du monde’, waar Elvis zijn huwelijk en de heikele klimaatzaak in één song flanst.

Opvallend is: op Tout peut arriver wordt de ziel eerder verkend dan het machismo, de grappen of grollen van weleer. “Tout le mal que j’ai fait, faut que ça me serve à changer”, zegt hij op ‘Maquette’. De voorbije jaren waren woelig. Maar hij schuift de schuld niet van zich af: “Je ne vais pas m’inventer des malheurs pour faire des chansons”, klinkt het in ’13/12’.

Elvis nadert de dertig, en de jonge wildebras heeft wonden die gelikt moeten worden, levensvragen die een antwoord verwachten. “Dans ma tête une inflammation”, hoor je ergens. Die koortsige onrust kent gelukkig ook een remedie met Roméo als zachtere heelmeester.

Tout peut arriver verschijnt 27/5 bij Universal.

'Tout peut arriver'.  Beeld rv
'Tout peut arriver'.Beeld rv
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234