Donderdag 19/09/2019

Festivalitis

Romare, goddelijke gezant die op aarde muzikale parels verzamelt

Beeld rv

De muziekredactie van De Morgen duikt naar parels in het zomerse aanbod, te zien op een wei of plein in uw buurt. Vandaag: Romare op Paradise City.

Toen wij voor de eerste keer Romares ‘The Blues (It Began In Africa)’ hoorden, was dat alsof prompt een grote, rode Afrikaanse zon opkwam in het kleine keukentje waar we tegen wil en dank nachtbraakten. De sensuele fluit – no pun intended, al is ze erg opwindend – die het nummer opent, de trommels, de stemmen die al vanaf minuut één dwingende melancholie beloven in iets dat je niet als house, noch als elektro, laat staan als techno kan bestempelen – zelden toont een artiest zoveel persoonlijkheid in een eerste werk. Als we niet zo verliefd waren geweest, zouden we het nooit durven beweren, maar misschien is het project van Romare wel een soort voortzetting van Moby’s geniale Play. Waarmee we bedoelen: met found footage dansbare shit maken die tot tranen toe ontroert. Faut le faire.

Archie Fairhurst, een ziekelijk magere Brit met een huid zo wit als porselein, weet wereldmuziek en westerse beats te verenigen in muziek die echt wel universeel valt te noemen. En ja, we hebben het op onze moeder uitgeprobeerd. (Ook zij likkebaardde.)

Fairhurst knipt en plakt Aziatische en Afrikaanse folkritmes en melodieën aan elkaar, en vermengt ze met oldskool Amerikaanse geluiden en bits and pieces uit film en kunst. Alsof God stukjes van zijn beste muzikale parels over de wereld had verspreid, en hij Fairhurst als zijn persoonlijke gezant naar de aarde stuurde om ze opnieuw te verzamelen. Zijn songs lijken a priori aan de creativiteit te zijn ontstaan, en dat is, zeer letterlijk bekeken, ook wel zo. De kern van zijn werk bestaat geheel en al uit de sampling. Maar enkel een steengoede producer herkent de ruwe parels, rukt ze uit de context en verheft ze tot nummers die elke emotie bestrijken.

Je kon Romare in ons land al enkele keren gadeslaan als producer die zijn eigen plaatjes aan elkaar draait – niet slecht, lang niet slecht. Maar opgepast: zijn sets zijn ondanks alles niet per se een weerspiegeling van zijn genialiteit op plaat. Zowel op Meditations on Afrocentrism, zijn sublieme eerste EP, als op zijn eerste full album Love Songs Part Two, zit alles tot in de puntjes op zijn plaats. Die perfecte balans tussen samples overstijgen door de orgastische drop live uit te stellen of een nummer langer te rekken, kan de geniale balans van de nummers op plaat breken. Maar misschien zijn we gewoon te hard aan het fan-girlen en willen we de nummers waar we zo verlekkerd op zijn, liever niet live in een ander jasje horen. En dat is jegens een artiest eigenlijk geen eerlijk verlangen.

Over die bijna mythische fluitriedel in 'The Blues' wist hij ons trouwens vorig jaar nog het volgende te vertellen: “Eigenlijk heb ik die gestolen uit typische Amerikaanse folkmuziek, zo blank als wat. Maar toen ontdekte ik dat dat geluid ook voortdurend terugkwam in veel Oost-Afrikaanse platen. Muzikale connecties blootleggen is voor mij het hoogste intellectuele genot.” Het hoogste intellectuele genot zal u misschien niet vinden tijdens een liveset van Romare. Het hoogste lichamelijke, auditieve en bijna spirituele genot, daarop is de kans behoorlijk groot. En als u niet zo gevoelig bent voor het transcendentale, moet u uw heupen maar het aardse werk laten doen.

Zondag 1 juli op Paradise City, Perk. paradisecity.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234