Donderdag 21/10/2021

InterviewChibi Ichigo en Miss Angel

Rijzende hiphopsterren Chibi Ichigo en Miss Angel: ‘De meeste teksten van mannelijke rappers slaan nergens op’

null Beeld Charlie De Keersmaecker
Beeld Charlie De Keersmaecker

De ene is stil en eerder teruggetrokken, de ander luid en uitbundig. Maar zet ze op een podium en zowel bij Chibi Ichigo (22) als bij Miss Angel (23) komt de queen tot volle bloei. Of ze zin hebben in hun show op Werchter Parklife? Overbodige vraag: ‘Eindelijk weer dansen. We kijken er zó naar uit!’

“In de zomer van 2019 ging ik keihard. Alles kwam plots in een stroomversnelling terecht. En toen begon 2020. Zót werd ik van dat nietsdoen. Ik ben dan ook héél blij dat we eindelijk weer kunnen beginnen.” Miss Angel, geboren als Angela Agyei, grijnst van oor tot oor als ze eraan denkt. De Antwerpse rapster veroverde in 2019 met verve de podia van alle grote festivals: Rock Werchter, Dour, Pukkelpop, Couleur Café, en alles daarvoor, tussen en na.

Eigenlijk wilde ze danseres worden, maar toen ze als puber naar rap begon te luisteren, was de keuze gauw gemaakt. Ze wilde zelf rappen, begon nummers te schrijven en trok twee jaar later de aandacht met haar sterke vrouwelijke hiphopsongs. Dat was in 2018. Sindsdien gaat het stijl opwaarts.

Om nog maar te zwijgen van de rapster die tegenover haar zit, deze middag op een zonovergoten terras in hartje Brussel. Sabina Nurijeva, aka Chibi Ichigo, ‘kleine aardbei’ in het Japans, werd vorig jaar bekend met haar single ‘Poka’, een nummer waarin ze rapt in het Vlaams en het Russisch. Geen alledaagse combinatie, inderdaad. Als tweejarige kwam de in Rusland geboren Chibi met haar moeder in Limburg terecht, na de mislukte relatie van haar ouders.

Twintig jaar laten zitten moeder en dochter nog altijd in België, hoewel Chibi het Limburgse platteland verruilde voor Gent, waar ze journalistiek studeerde. Dat bleek niet echt haar ding. In plaats van reportages schreef ze hele dagen liedjes op haar kot. Tot ze bedacht dat ze wellicht beter muziek kon maken dan een carrière in de journalistiek te ambiëren. De hiphopnummers die uit haar pen vloeiden, waren in eerste instantie volledig in het Russisch. Pas toen ze er Nederlands in mengde, vielen de puzzelstukken op hun plaats.

Chibi bracht een aantal succesvolle songs uit, maar het was haar deelname aan De slimste mens vorig jaar die haar op de kaart zette, samen met deelnemer Umi Vervoort, haar lief en vaste dj en muzikant van Zwangere Guy. Dit voorjaar bracht het muzikale koppel een album uit: Chibumiverse.

Miss Angel

geboren als Angela Agyei in Antwerpen op 17 juli 1997 / studeerde administratie & gegevensbeheer / lanceerde haar eerste drie nummers in 2018: ‘Ghetto Superstar’, ‘Money Making Mami’ en ‘All Of The Smoke’ / brengt haar nieuwe ep uit in juli

Chibi Ichigo

geboren als Sabina Nurijeva in Kazan, Rusland in 1998 / verhuisde op haar tweede met haar moeder naar België / studeerde journalistiek in Gent maar brak de studie af om muziek te maken / bracht in 2018 haar eerste single uit, ‘Russian Snow’

De wereld gaat weer open, de zomer komt eraan. Zijn jullie in een feeststemming?

Miss Angel: “Ik ben er helemaal klaar voor en heb er enorm veel zin in. Het is voor iedereen zwaar geweest, maar zeker als artiest is dat binnen zitten dodelijk voor je creativiteit. We zijn daar niet voor gemaakt. Dus ja, het is een verademing. Ik kan mijn vrienden weer zien, een glaasje drinken, inspiratie opdoen via ontmoetingen. Nu pas besef ik hoezeer ik dat gemist heb. Maar ik ben blijven hopen tijdens de lockdowns, heb tegen mezelf gezegd dat ik niet depressief zou worden. De livestreams hebben ook wel geholpen. Het was niet hetzelfde, maar het was tenminste iets.”

Chibi Ichigo: “Ik ben vooral blij dat ik weer op restaurant mag. En dat ik straks weer kan dansen als ik zin heb. Tegelijk is het ook wel wennen, die nieuwe wereld. Op Werchter Parklife sta ik voor het eerst voor 2.500 mensen. Dat is best spannend, ik verwacht een – kleine – paniekaanval vlak voordat ik het podium op moet. Maar als ik eenmaal vertrokken ben, maakt het niet meer uit voor hoeveel volk ik sta.

“Ik heb niet het gevoel dat ik het voorbije jaar stilgezeten heb. Ik had best veel optredens, al waren ze zittend. En ik heb die plaat gemaakt met Umi. Dat was fijn omdat ik mezelf beter heb leren kennen.”

‘Op Werchter Parklife sta ik voor het eerst voor 2.500 mensen. Ik verwacht vlak daarvoor een kleine paniekaanval, maar als ik eenmaal vertrokken ben, maakt het niet uit hoeveel volk er is’
 Beeld Charlie De Keersmaecker
‘Op Werchter Parklife sta ik voor het eerst voor 2.500 mensen. Ik verwacht vlak daarvoor een kleine paniekaanval, maar als ik eenmaal vertrokken ben, maakt het niet uit hoeveel volk er is’Beeld Charlie De Keersmaecker

Hoe dan?

Chibi Ichigo: “Tekstueel wilde ik mezelf opnieuw ontdekken. Niet meer over problemen schrijven maar over heel andere dingen. Dat ik wil uitgaan en dansen bijvoorbeeld. Ik denk dat die teksten me onbewust ook meer richting techno hebben geduwd, ik was het trouwens beu om gewoon hiphop te blijven maken. Tijdens de lockdown heb ik veel muziek beluisterd en nieuwe dingen ontdekt. Was die er niet geweest, dan had ik nu waarschijn­lijk nog altijd hiphop gemaakt.”

Hoe was het om samen te werken met je eigen lief?

Chibi Ichigo: “Echt heel leuk. Hier en daar hadden we een discussie over de visuele aspecten maar dat was alles. De nieuwe sound die ik met Umi ontdekt heb, wil ik verderzetten. Ik ben bezig met mijn eerste echte album, er zitten nog wel hiphopinvloeden in maar het wordt totaal anders. Ik wil verder groeien. Of laat ik het zo zeggen; het gebeurt gewoon.”

Miss Angel: “Snap ik. Dat je wilt veranderen en verder groeien, is normaal. Alleen begrijpen de samenleving en de muziekindustrie niet altijd dat je iets anders wilt.”

Chibi Ichigo: “Omdat de mensen je makkelijk willen kunnen labelen; je bent of dit of dat, het moet vooral niet te moeilijk worden.”

Miss Angel: “Precies. Zo word ik neergezet als de grime-artiest (snelle, agressieve rap, red.). Terwijl ik maar één zo’n nummer uitgebracht heb. Ik ben echt geen pure grime-artiest, ik maak van alles; van oldskool hiphop tot iets heel housy met jazzinvloeden. En dat wil ik zo houden.”

Miss Angel, je wil graag iets betekenen voor jonge vrouwen, zeg je in interviews. Wat wil je meegeven?

Miss Angel: “Ik hoop vooral dat jonge vrouwen en meisjes naar mij of Chibi kijken en denken: als zij dat kunnen, kan ik het ook. Dat vind ik het allerbelangrijkste om over te brengen: dat de muziekscene niet meer alleen een mannenwereld hoeft te zijn. Want dat is het nog altijd. Ja, er komen wel vrouwelijke artiesten op, en daar ben ik heel blij mee, maar we zijn er nog niet.

Het is nog altijd heel erg a man’s world. Waardoor je nog steeds van die rare commentaren krijgt als: ‘Amai, jij kunt echt wel goed rappen voor een vrouw’. Hè, denk ik dan telkens weer, meen je dat nu? De mannen die dat zeggen hebben duidelijk nog geen rappende vrouwen gezien. Of toch heel weinig. Als er straks meer vrouwen op het podium staan, hoop ik dat die commentaren ophouden. Want ik ben ze kotsbeu.”

Chibi, is dat herkenbaar?

Chibi Ichigo: “Mannelijke rappers krijgen sowieso meer airplay dan hun vrouwelijke tegenhangers. Maar als je naar hun teksten luistert, slaan die meestal nergens op. Mijn achtjarige broertje kan dat beter, denk ik vaak. Kennelijk hypen die mannen elkaar zo hard dat ze vanzelf vaker worden gedraaid. Mijn teksten gaan veel dieper. Maar wij worden niet serieus genomen op dat vlak.”

Miss Angel: “Niemand luistert naar onze teksten, al geloof ik wel dat we een verandering doormaken: ik, Chibi, Blu (Samu, red.), Coely en nog anderen zijn daarmee bezig. Het is geen baanbrekende verandering maar er gebeurt wel iets, stap voor stap.”

Chibi Ichigo: “Wat me ook ergert, is dat vrouwelijke artiesten nog altijd op hun uiterlijk worden beoordeeld. Dat is totaal fucked up. Een rapper kan rustig tweehonderd kilo wegen. Maar een vrouw? Dan zou er niemand naar luisteren. Nooit.”

Miss Angel: “Helemaal waar. Maar wat kun je eraan doen? Gewoon doorgaan met wat je doet, denk ik dan. En hopen dat je op zeker moment een bepaald niveau bereikt waarna je dit soort dingen beter kunt aankaarten en er hopelijk iets aan kunt doen.”

Intussen roep je al een tijdje dat je weg wil uit Antwerpen. Zou een verhuis naar Brussel je muziekcarrière kunnen helpen?

Miss Angel: “Antwerpen is totaal anders dan Brussel. In Antwerpen zijn de mensen veel meer op zichzelf, het groepsgevoel is minder aanwezig. Op alle vlakken. Co-worken, samen muziek maken, vergeleken met Brussel is daar in Antwerpen nauwelijks iets van te merken. Hoe dat komt, weet ik niet, het is gewoon een andere mentaliteit: ik eerst en dan de rest.

“Maar ik ga er niet meer voor op de vlucht, ik heb besloten niet weg te lopen van de stad waar ik geboren en getogen ben. Ik blijf en zal zien of Antwerpen openstaat voor verandering, in elk geval toch op het vlak van samenwerking tussen artiesten. Toen ik in 2019 op Couleur Café optrad, was ik de enige artiest uit Antwerpen. De vibe tussen de Brusselse muzikanten viel op, ze kenden elkaar allemaal, waren spontaner en meer chill. Maar als er een andere artiest uit Antwerpen was geweest, dan hadden we waarschijnlijk niet eens tegen elkaar gesproken. Nu besef ik dat ikzelf ook een deel van het probleem ben, ik kom tenslotte van Antwerpen en ben ook niet met iedereen aan het viben. In ieder geval wil ik dat wel veranderen, die ikke-eerstmentaliteit. Iemand moet toch ergens beginnen.”

Chibi Ichigo: “Ik kom uit Stokrooie, een gemeente van 1.800 mensen. Nu woon ik midden in Brussel, in de hoerenbuurt. Een enorm verschil, maar ik voelde me meteen thuis in Brussel. In Limburg vragen ze altijd waar je vandaan komt. Als je dan zegt: ‘Van hier’, dan vragen ze: ‘Nee, vanwaar ben je écht?’ In Brussel vraagt niemand dat, behalve als je wat langer met elkaar praat. Hier maakt het niet uit vanwaar je bent, iedereen is gelijk. Het maakt dat ik me veel meer op mijn gemak voel.”

Toen je net in Brussel woonde, zei je nochtans dat je je als een man kleedde om niet lastiggevallen te worden.

Chibi Ichigo: “Ik ga sowieso ’s avonds niet alleen de straat op. En als het niet anders kan, draag ik een hoody en probeer ik er zo mannelijk mogelijk uit te zien. In heel vrouwelijke kleding voel ik me tegenwoordig minder zelfzeker. En je moet net wél zelfzeker overkomen op straat. Loop je rond als een bang vogeltje, dan is de kans veel groter dat je wordt lastiggevallen. Terwijl het in Stokrooie totaal niet uitmaakt hoe je eruitziet.”

Is je zelfvertrouwen gegroeid sinds je op een podium staat?

Chibi Ichigo: “Muziek heeft me zelfzekerder gemaakt omdat ik constant uit mijn comfortzone werd gehaald. En de enige momenten waarop je kan groeien, zijn net degene waarop je je niet comfortabel voelt. Ik was op veel vlakken onzeker, durfde niet op een podium te staan of met onbekenden te spreken. Ik ga nog altijd elke drie weken in therapie, vroeger veel meer. Soms praat ik gewoon over waar ik mee bezig ben en is er niets aan de hand. Een andere keer kan ik instorten en snap ik nadien pas waarom ik op een bepaalde manier reageer. Het heeft allemaal te maken met wat ik heb meegemaakt.”

Sinds je Rusland verliet heb je je vader nooit meer gezien.

Chibi Ichigo: “Dat heb ik kunnen verwerken, ik heb geen wrokgevoelens meer tegenover hem. Als mijn moeder niet voor hem was gevlucht, dan was ik hier nooit terechtgeko­men. Zo kun je het ook bekijken. Ik heb er inmiddels echt wel vrede mee.”

Wil je hem ooit nog zien?

Chibi Ichigo: “Ik ben daar niet mee bezig. Hij wenste me laatst wel een gelukkige verjaardag, via mijn mama. Maar nee, op dit moment heb ik geen behoefte om hem te zien. Ooit komt dat wel, maar nu ben ik er nog niet klaar voor.”

‘Ik hoop dat meisjes naar mij of Chibi kijken en denken: dat kan ik ook. Muziek hoeft geen mannenwereld te zijn. Ik hoor nog altijd rare dingen als: ‘jij kan wel goed rappen voor een vrouw’’
 Beeld Charlie De Keersmaecker
‘Ik hoop dat meisjes naar mij of Chibi kijken en denken: dat kan ik ook. Muziek hoeft geen mannenwereld te zijn. Ik hoor nog altijd rare dingen als: ‘jij kan wel goed rappen voor een vrouw’’Beeld Charlie De Keersmaecker

Angela, als we je teksten mogen geloven, laat jij niet met je sollen: “Pretty little miss, but I got two fists.”

Miss Angel: (lacht) “Vroeger was ik een boos meisje. Ik vocht veel, moest voor mezelf opkomen want ik groeide op tussen een massa gasten op Linkeroever in Antwerpen. Al snel had ik door dat ik kon vechten. Als er iemand vies naar me keek of per ongeluk op mijn schoen stapte, kon ik al losgaan. Ik was altijd boos. Maar dat is voorbij, ik vecht niet meer en heb uitgezocht waarom ik zo reageerde, waar die woede vandaan kwam.”

En?

Miss Angel: “Ik heb van mijn negende tot mijn achttiende gevochten op straat. Toen ik op mijn negentiende van huis wegging is mijn life journey begonnen. Ik kwam uit een burn-out, wilde heel graag dansen maar dat lukte niet, waardoor ik nog kwader werd. Tot ik op eigen benen ging staan. Plots ben je alleen, dat was heel confronterend. Stilaan begon ik de dingen te begrijpen, te beseffen waarom ik zo gefrus­treerd was.

Nu, ik ben blij dat ik zo geweest ben, anders zou ik niet zijn wie ik nu ben. Als je de omgeving zou kennen waar ik woonde, zou je het beter begrijpen. Ik zat de hele tijd tussen de mannen en moest als meisje tonen dat ik sterk was, anders kunnen er heel snel dingen met je gebeuren. Ik heb me altijd voorgenomen dat ik dat niet zou laten gebeuren, en al zeker niet met mijn zusjes.”

Ben je de oudste?

Miss Angel: “Na mij komt er nog een broer en een zus, voor mij zijn er twee zussen en een broer. We zijn met een grote bende. Ik ben blij dat ik zo’n kwaaie was want mijn zussen hebben mijn boodschap goed begrepen: If a man tries, you have to stand up for yourself, no matter what. Daar schrijf ik dus over in mijn teksten, het houdt me heel erg bezig.”

Styling Chibi: jurk Dries Van Noten, laarsjes Y/Project bij Stijl, Brussel.  Beeld Charlie De Keersmaecker
Styling Chibi: jurk Dries Van Noten, laarsjes Y/Project bij Stijl, Brussel.Beeld Charlie De Keersmaecker

Heb je de zaak gevolgd van het veertienjarige verkrachte meisje in Gent dat daarna uit het leven is gestapt?

Miss Angel: “Dat heeft me heel hard geraakt, ik krijg er nog steeds een krop van in de keel. Ik denk dat het niemand onberoerd laat. Wat dat meisje is overkomen, had ook met mij kunnen gebeuren. Ik had evengoed op een plek terecht kunnen komen waar ik door mannen of jongens werd aangepakt. Daarom was ik zo boos vroeger. Ik had al snel door dat de dynamiek tussen man en vrouw niet altijd eerlijk is, dat er regelmatig machtsmisbruik bij komt kijken. Misschien moeten we vrouwen harder pushen om gevechtssporten te doen.”

Chibi Ichigo: “Daar pak je de gevolgen mee aan. Terwijl je in eerste instantie je zonen moet leren om zich te gedragen.”

Miss Angel: “Maar hoe lang zijn we daar al mee bezig? En toch lukt het niet. Ik vrees dat het er ingebakken zit bij sommige mannen. Kijk, ik kan het aan mijn broertje uitleggen. En hij legt het straks hopelijk uit aan zijn zonen. Maar wat met al die anderen? Hoeveel vriendengroepen kennen geen verkrachter? En het ergste: ze hangen er nog steeds mee rond. Zelfs mensen van mijn leeftijd, terwijl ze allang beter hadden moeten weten. Het wordt gewoon onder de mat geschoven, niemand die erover praat. Zo voed je niemand op en verandert er niets. Ik denk dat we als vrouwen nog assertiever moeten zijn, ons veel meer moeten uitspreken en op onze strepen moeten staan. Weet je dat ik op straat nooit naar muziek luister? Omdat ik alles wil horen, altijd alert wil zijn.”

Chibi Ichigo: “Ik zat ook altijd in een fight or flight-modus. Maar dat doe ik niet meer. Ik werd er zo moe van. Niet dat ik me blindelings op straat voortbeweeg, maar ik was me vroeger al te zeer bewust van alle potentiële gevaren. Dat wil ik niet meer, ik probeer het los te laten want je houdt het niet vol om zo te leven.”

Miss Angel: “Ik kán het niet loslaten, ben altijd op mijn hoede. Dat is niet gezond, ik weet het. Je voelt je hart als een razende bonken, het bloed pompt door je aderen. Je bent je constant bewust van gevaar. Nu, ik probeer wel meer te genieten van de momenten waarop ik me wél veilig voel. Als ik alleen thuis ben bijvoorbeeld. Of in de danszaal of op het podium. En ook als ik bij mijn broers ben. Op andere plaatsen lukt het me niet.”

Chibi Ichigo: “Ik heb het opgelost door hypnose. Hypnose wordt meer en meer gebruikt in therapie. Het is dan ook niet zweverig, je bent trouwens ook niet helemaal wég, je beseft nog wel wat er gebeurt. Zo kwam ik erachter waar mijn angsten vandaan kwamen. De basis ging ver terug, tot bij mijn geboorte. Ik was namelijk bijna doodgeboren. Maar sinds die hypnose zijn mijn angstaanvallen zo goed als gestopt.”

Iets anders: hoe hebben jullie het afgelopen jaar financieel overleefd? Voor artiesten was het allesbehalve gemakkelijk.

Miss Angel: “Ik ben opnieuw gaan werken. Ik leef niet graag krap bij kas dus heb ik een parttimejob aangenomen. Ik ben huishoudhulp bij senioren. Het is een kei-chille job, dat meen ik echt. Beetje strijken, boodschappen doen, afwassen. Elke morgen van acht tot twaalf. Dat hou ik vol tot ik het me kan permitteren om van mijn muziek te leven.”

Chibi Ichigo: “Ik heb aan een paar reclamecampagnes meegewerkt. Dat heeft me geholpen om te overleven.”

Wat zijn de plannen deze zomer?

Chibi Ichigo: “Ik ben met een nieuw album bezig en deze maand heb ik al mijn eerste optreden.”

Miss Angel: “Ik moet gewoon zoveel mogelijk muziek droppen, dat is belangrijk nu. Er zíjn. Dus ja, de muziek komt eraan, no worries. Het wordt zeker een fijne zomer. Wat daarna komt, daar durf ik nog niet echt aan te denken. Maar momenteel is het goed. Meer moet dat niet zijn.”

Miss Angel en Chibi Ichigo staan beiden op Werchter Parklife op vrijdag 23 juli. Wij geven 5 partyboxen weg voor evenveel concerten op Werchter Parklife. Met vier tickets voor u en uw gezelschap en een parkeerticket. Deelnemen kan hier!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234