Zaterdag 25/01/2020

Concertverslag

Rhye in de AB: alsof tristesse en verleiding dezelfde sponde delen

Rhye in de AB. Beeld Francis Vanhee

“Make love to me, one more time”, smachtte Rhye in de AB. Niets hormonaals leek hem daar trouwens vreemd, en die vleselijke vonk sprong moeiteloos over op het publiek. Perfectie op zondagavond kwam in de vorm van een concert als sensueel voorspel. Over negen maanden spreken we mogelijk nog eens.

Met een androgyne stem die vurig zou willen beminnen, maar net zo vaak vol onmachtige huiver de songs streelde, wist Mike Milosh van Rhye de AB zowel in een donker boudoir als een eenzaam bed te veranderen. Liefde is een gesel en een genot in zijn songs. Maar bekoring wint steeds het pleit.

In Brussel was zijn spel van verleiding dan ook zo fris als een bergkreekje na de lentedooi, zo helder stralend als de zon, en geurend naar kamperfoelie na een lenteregen. Klinkt een beetje te zoetzemerig? Verschoning in dat geval. Maar in de AB zorgde zijn muziek ervoor dat u en ik helemaal smoor werden op de wereld, en dat al vanaf de openingssong ‘3 Days’.

Aan podiumprésence ontbrak het de band, maar smart en sensualiteit gulpte in overvloed uit de songs. Beeld Francis Vanhee

Romantiek en verleiding

Die begon met een crashende cimbaal als valse noot. Daarna zette de groep evenwel doeltreffend in op zwijmelende sensualiteit. '3 Days' werd overigens lomer en zomerzwoeler ingezet dan de originele versie op Woman. Een meesterlijke keuze. In de AB klonk Rhye sowieso nog veel sensueler, erotischer zelfs, dan op plaat. Spannender ook. Met trombone, cello, viool en een arsenaal aan elegante pick-up lines, vierde romantiek hoogtij in Brussel.

‘Last Dance’ gaf dan weer vrije ruimte aan een funky bas en trombone, waarbij tristesse en verleiding éénzelfde sponde leken te delen. Afsluiter ’Song For You’ tekende trouwens net zo goed voor een bezwaard en bezwangerd gemoed. Als het écht de bedoeling was van Milosh was om je met een bezwaard gemoed huiswaarts te sturen, zoals hij vooraf aankondigde, lukte hem dat eigenlijk maar half. Zelfs uit de diepste krochten van een gebroken hart wist hij nog zinnelijke schoonheid te puren.

Pal tussen de hartkamers

Er zullen vast elitaire pezewevers zijn, die halsstarrig volhouden dat je de muziek van Rhye kunt degraderen tot koffietafelmuziek. Maar laat die haarklovers u geen rad voor ogen draaien: ze dwalen. Rhye brengt geen frivool, fluwelen geluidsbehang, en dat maakte hij eens te meer duidelijk in de AB. Hier was geen ruimte voor loungy muzak, die je wel eens in boutique hotels uit de speakers hoort druppelen. Wél voor muziek die je pal tussen de hartkamers moet treffen, omdat ze zich zowel op de pechstrook van de liefde ophoudt (de faux-ambient van ‘Waste’) als manmoedig de snelweg naar ledikant neemt (‘Phoenix’).

De warmbloedige r&b en slaapkamer-soul van Rhye werd in de AB meestal zo minimalistisch mogelijk opgevat, maar een enkele keer, tijdens ‘Major Minor Love’ deed hij zijn voordeel met een ronduit verstorende sound. De viool mocht dan een enkele keer als een grillige ex-minnares uithalen, terwijl de drums een dwingend ritme aanhielden.

Dat er geen hol viel te beleven op het podium, viel zelfs op zo'n moment makkelijk te vergeven. In Brussel solliciteerde Rhye namelijk vooral naar een vaste betrekking als het huisorkest voor uw hormoonhuishouding. Aan podiumprésence ontbrak het de band, maar smart en sensualiteit gulpte in overvloed uit de songs. 

Geen slechte deal. Na het concert verlengde een legertje fans vast meteen het contract met Rhye, zagen we aan de broeierige blikken en tedere omhelzingen. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234