Donderdag 14/11/2019

THEATER

'Rêve et folie': reis naar de afgrond

Scènebeeld uit 'Rêve et folie' van Claude Régy. Beeld Pascal Victor

Claude Régy, de 94-jarige veteraan van het Franse theater, zet een punt achter zijn carrière. Afsluiten doet hij met de ijselijke koortsdroom Rêve et folie, naar een tekst van Georg Trakl. Hij zegt zijn publiek vaarwel met misschien wel de meeste radicale voorstelling uit zijn hele oeuvre. 

Wie wil toegelaten worden tot het theatrale universum van Claude Régy moet zich onderwerpen aan de wetten van de meester. Dat begint met een inwijdingsritueel: het binnengaan van de zaal gebeurt in serene stilte, je ogen moeten wennen aan het schemerduister, en wanneer iedereen een plekje heeft gevonden begint het wachten. Je moet voelen hoe de tijd voorbij gaat. Langzaam, héél langzaam doven de lampen. De avond valt en de zaal hult zich in een pikzwarte nacht. Pas wanneer er een totale verstilling is ingetreden, kan de voorstelling beginnen. Voorstelling? Noem het een visioen, een dooltocht onder hypnose.

Flauw oplichtend in de duisternis, alsof hij zich heel ver weg bevindt, doemt het silhouet op van een man. Hij beweegt zich vloeiend maar vertraagd, als een danser in het luchtledige. Is hij een geest? Een dode die ons tegemoet treedt met een bericht vanuit het graf? In zijn gezicht tekent zich een waanzinnige extase af, afwisselend gepijnigd en verzaligd. Hij spert zijn ogen wijd open, turend naar onzichtbare landschappen, en geeft zich wellustig over aan de poëzie van Trakl. Het zijn beelden van perverse schoonheid die hij oproept: een wereld in de greep van verval, zwelgend in weemoed, waar de zon voortdurend ondergaat. Hij gidst ons langs herfstige rivieren, donkere spiegels, zwarte paarden en verlaten tuinen, voortdurend balancerend tussen afgrijzen en verrukking.

Tussen licht en duister

De Oostenrijkse expressionist Georg Trakl stierf in 1914 op 27-jarige leeftijd aan een overdosis cocaïne. Hij liet een klein maar bedwelmend oeuvre na waarin thema’s als vergankelijkheid, eenzaamheid, incest en schuld de boventoon voeren. Met zijn hermetische maar rijke beeldtaal evoceert hij een avondlijke droomwereld van intense schoonheid, maar ook van beklemmende dreiging. Het is bijna onbegrijpelijk dat Claude Régy pas nu, aan het eind van zijn carrière, de poëzie van Trakl opvoert. Diens werk lijkt voor hem speciaal op maat gemaakt. Net als Trakl is Régy gefascineerd door de schemering en wat zich afspeelt in het mysterieuze gebied op de rand tussen licht en duister. Allebei hebben ze hun oeuvre opgebouwd rond stilte, traagheid, contemplatie en de aantrekkingskracht van het onbegrijpelijke.

Régy heeft de perfecte enscenering voor het werk van Trakl ontworpen: minimalistisch, uitgepuurd, zonder decor waardoor de verbeelding alle vrijheid krijgt. De scène is gehuld in een vloeiende schemer, overspannen door een lage boog als een grafgewelf. Het spel van Yann Boudaud is hypnotiserend. Hij absorbeert alle aandacht, hangt als een spook in de duisternis en sleurt je mee de afgrondelijke poëzie van Trakl in. Rêve et folie is een reis naar de diepten van het onderbewustzijn. Het is weinigen gegeven, maar de 94-jarige Claude Régy doet het met glans: stoppen op een hoogtepunt.

Tot 25/05 in de KVS, Brussel. kfda.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234