Dinsdag 23/04/2019

Recensie

Remake ‘Pet Sematary’: zombiepoezen worden niet graag geaaid

Beeld rv

Erg verrassend kun je Pet Sematary niet noemen, maar door zijn horror diep in psychologisch trauma te aarden, weet deze remake van een bekende Stephen King-verfilming toch behoorlijk onder je huid te kruipen.

Mogen we u een wijze raad geven? Als een jongeman met opengespleten schedel de moeite doet om uit de dood op te staan om u – de hersenen half uit zijn hersenpan druppend – te waarschuwen voor nakend onheil, luister dan goed naar wat hij te zeggen heeft. Anders kan het wel eens heel slecht met u aflopen. Dat bleek in 1989 al uit Pet Sematary, de eerste verfilming van Stephen Kings bekende horrorroman, en dertig jaar later is het niet anders in de remake van Kevin Kölsch en Dennis Widmyer.

Anno 2019 vertelt Pet Sematary opnieuw het verhaal van spoeddokter Louis Creed (Jason Clarke), die met zijn vrouw Rachel (Amy Seimetz) en hun twee jonge kinderen naar het platteland verhuist om aan het jachtige stadsleven te ontsnappen. Maar veel rust wordt het gezin niet gegund. Voor de deur razen levensgevaarlijke trucks voorbij, in de achtertuin dwalen gemaskerde kinderen rond, en in zijn dromen krijgt Louis bezoek van de jongen met de lekkende hersenpan. Maar dat is allemaal klein bier in vergelijking met wat er met hun overreden kat Church gebeurt op het oude Indiaanse kerkhof, diep in het bos. Nog een tip: zombiepoezen worden niet graag geaaid.

Geen kinderboerderij

Op een paar nieuwe plotwendingen na is Pet Sematary een behoorlijk trouwe remake, en met de regie doen Kölsch en Widmyer weinig verrassends. De traag opgebouwde spanning leidt naar de verwachte jump scares. Maar ook al zie je ze van ver aankomen, toch krimp je telkens weer ineen. Dat komt omdat zowat elk griezelmoment gemarineerd is in een pikzwart badje van psychologisch trauma en rouw. Stephen King schreef met Pet Sematary in de eerste plaats een verhaal over ons onvermogen om met de dood om te gaan, en dat zijn de makers van deze film niet vergeten. We zien hoe de personages door zware emotionele klappen stilaan richting waanzin worden gemept. Even ontregelend als Hereditary wordt het nooit, maar toch: Pet Sematary is geen kinderboerderij.

‘Pet Sematary’ speelt vanaf 10/04 in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.