Vrijdag 06/12/2019

Plan Bart

Regisseur Roel Mondelaers over 'Plan Bart': "Romcom is en blijft kwetsbaar genre"

Beeld rv

"Het zaad van uwe maat kan geen kwaad", klonk het in 'Loft', Vlaamse versie. Het is ergens ook de premisse van 'Plan Bart', een romcom van Roel Mondelaers. Mocht Vlaanderen in Italië liggen, de koosnaam voor Mondelaers zou Il simpatico met de pen luiden. Want zie: binnen de Vlaamse film wordt er ook druk gesolliciteerd naar zijn talent als scenarist.

"Met 'Plan Bart' heb ik geprobeerd om een populair genre fris en persoonlijk in te vullen. Dat was de ambitie", zegt Mondelaers over zijn eerste langspeler naar een scenario dat hij samen met Hans Van Nuffel ('Adem') schreef. De pitch van de film - een vriend (Jeroen Perceval) treedt als zaaddonor op voor een vriendin (Wine Dierickx) die pas door haar vast lief (Wouter Hendrickx) in de steek gelaten is - komt letterlijk uit de vriendenkring van Mondelaers, Brusselse Dansaert-Vlamingen actief in de audiovisuele sector.

"Toen ik met Hans aan het pingpongen was over een scenario en we in onze vriendenkring rondkeken, merkten we op dat we doorheen de jaren stereotypen van onszelf geworden waren", aldus Mondelaers (1977). "We hadden altijd de keuzes en onze verantwoordelijkheden voor ons uitgeduwd. Dat vonden we best grappig voor een film, een soort generatieschets in de vorm van een romcom met de genreconventies die er bij horen. Veel van mijn vrienden hebben hun carrière op hun privé laten voorgaan. Maar tussen je 30ste en 40ste moet je echt wel keuzes maken die consequenties hebben. En mijn vrouw was zwanger toen ik het scenario schreef. Mijn angst of worsteling voor het komende vaderschap, dat verwerkingsproces is er ook in beland. We hebben dat allemaal een beetje uitvergroot binnen het kader van een feelgoodfilm."

Reclame
Net als het door Wouter Hendrickx vertolkte personage van Alex, maakte Mondelaers naam met de regie van reclamefilms. Voor VTM en Eén ontwikkelde hij dan weer de comedy-reeks 'Connie & Clyde' en 'De Vijfhoek', een dramaserie waarvan hij ook de laatste afleveringen regisseerde. Toch was het niet het audiovisuele waar Mondelaers eerst op kickte: als tiener was hij fanatiek bezig met gitaarspelen in rockbandjes en verslond hij boeken. "Mijn ouders zagen een eerder traditioneel beroep als mijn toekomst, maar daar had ik geen oren naar." Om zijn ouders te plezieren, koos hij uiteindelijk voor een filmopleiding aan het RITS. "Ze vonden dat een meer stabiele keuze en ze hoopten dat ik cameraman bij de VRT ging worden. Totdat ik thuis in Schoten kwam met het nieuws dat ik films wilde maken. 'Dat was nu ook weer niet de bedoeling', klonk het."

Op het RITS ging er voor Mondelaers een nieuwe wereld open: die van de filmgeschiedenis. Na het diploma volgde het klassieke parcours: klusjes als assistent-opnameleider en regieassistent op films als 'Iedereen Beroemd', 'Olivetti 82' en 'Resistance', een in de Ardennen opgenomen Hollywoodproductie met Julia Armond en Bill Paxton. "Het waren opslorpende jobs", zegt Mondelaers. "Van creatief bezig zijn, was niet veel sprake."

RITS-maat Raf Reyntjens zat met hetzelfde gevoel. Omdat ze ondertussen setervaring op een aantal commercials hadden opgedaan, besloten ze om zelf een aantal fake commercials te maken. Jeugdige overmoed bracht hen op het volgende idee: binnenvallen op de CCB-Awards, een gala voor adverteerders, het hoofd afgedekt met een bivakmuts en hun filmbanden op tafel gooien. Het idee ketste af maar uit de contacten met het reclameplatform groeide de opdracht om introfilmpjes te draaien voor elke prijscategorie. Die filmpjes sloegen aan en Raf&Roel was geboren. De reclameopdrachten, met shoots tot in Colombia, volgden elkaar snel op. Toch begon het stilaan te knagen: van eigen filmprojecten kwam niet veel meer in huis. De Belgacom-reclamefilm 'Who took my badjas' bleek echter zo populair dat Mondelaers wist dat hij even tijd gewonnen had om te schrijven. Vanaf toen kregen de eigen scenario's voorrang.

Kortfilms
De eerste kortfilms volgden: oefeningen in donkere komedie en science-fiction, zoals 'A Message from Outer Space' met Matthias Schoenaerts. Ondertussen werd Claxon United opgericht, een collectief van Brusselse filmmakers waaronder Hans Van Nuffel, Daniel Lambo en Michaël Roskam. Meer een gemeenschappelijk uithangbord en een kader om mekaars scenario's af te toetsen dan een écht productiecollectief. Mondelaers: "Noem het een officialiseren van een collegiale band en een soort promo voor elkaar. Samen produceren hebben we nooit willen doen. Dat was en is onmogelijk, omdat iedereen zo een groot ego heeft (lacht)."

En nu is er 'Plan Bart'. "De romcom is en blijft een kwetsbaar genre. Ik heb een film gemaakt met de bedoeling mensen goedgezind te maken en onvermijdelijk gaan sommigen net daar slecht gezind van worden. Maar dat was dé uitdaging: een feelgoodfilm maken in een genre dat bij ons geen echte traditie heeft. De esthetiek mocht de aandacht ook niet naar zich toetrekken. Vandaar een heel beheerste, verzorgde stijl met een naturelle look. Ik wilde ook een échte acteursfilm maken, omdat het regisseren van acteurs iets is wat me enorm ligt. Het verhaal en de personages: dat is voor mij de essentie van een film. Acteurs zijn daar het middelpunt van."

Regels
Sowieso: aan Roel Mondelaers valt niet meer te ontsnappen binnen de Vlaamse film. Samen met Jonas Govaerts schreef hij 'Welp', de eerste gesubsidieerde "volbloed horrorfilm uit de Vlaamse filmgeschiedenis". Met Bert Van Dael en Hans Van Nuffel schrijft hij aan 'Rhea', een lange animatiespeelfilm in een regie van Raf Wathion. En met gewezen RITS-klasgenote Vanja D'Acaltara is hij het scenario van 'Toni en Jesús' aan het uitwerken.

"Ik denk dat ik me makkelijk binnen een genre kan verplaatsen, omdat ik me niet veel van de regels aantrek", vertelt Mondelaers die Diablo Cody ('Juno'), Guillermo Arriaga ('Babel'), Judd Apatow ('Superbad'), P.T. Anderson ('Magnolia'), Charlie Kaufman ('Being John Malkovich') en Hollywoodmonumenten als Billy Wilder en Ernest Lubitsch als zijn favoriete scenaristen aanstipt. "Een goed verhaal en interessante personages: dat primeert. Ik schrijf ook altijd mét iemand en niet op commando. Elk scenario is dan ook heel persoonlijk. Uiteraard wil ik niet om de tien jaar een film maken terwijl iedereen rondom mij films draait die door mij geschreven zijn. Schrijven is uitputtend, net als het setleven; maar het laat me makkelijker toe om op kracht te komen. Ik wil bezig blijven én vooral het gevoel hebben dat je iets gemaakt hebt waar je echt achterstaat. Dat is het belangrijkste: op een eerlijke manier met je passie bezig kunnen zijn."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234