Donderdag 16/07/2020

InterviewDe Vragen van Proust

Rapper Brihang: ‘We zijn nu zeven jaar samen en je zit in een soort van sleur, of je dat nu wilt of niet’

Brihang: ‘Skaten, turnen, BMX’en, trialbiken, kite­surfen... ik heb het na een tijdje allemaal opgegeven omdat het niet langer een uitdaging vormde’ Beeld © Stefaan Temmerman

Schrijver Marcel Proust beantwoordde ze ooit in een vriendenboekje, nu geeft De Morgen er een eigenzinnige draai aan. Zesentwintig directe vragen, evenveel openhartige antwoorden. Vandaag: rapper Brihang (27). Wie is hij in het diepst van zijn gedachten?

1. Hoe oud voelt u zich?

“Ik ben 27 maar voel me nog altijd alsof ik net afgestudeerd ben, alsof ik nog van alles aan het uitproberen ben. Net geen student meer, dus.

“Het is heel moeilijk om te overleven als je na een opleiding beeldende kunst als kunstenaar aan de slag wilt gaan. Gelukkig heb ik voor mezelf een manier gevonden om dat te doen lukken.

BIO * als Boudy Verleye in 1993 geboren in Knokke * West-Vlaamse rapper en hiphop­artiest * ouders hadden skate- en jeans­zaak * begon te rappen in het Knokse collectief De Feesters * studeerde beeld­houw­kunst (mixed media) aan het Gentse LUCA * won in 2014 StuBru’s talenten­jacht De nieuwe lichting, kon daarna op Pukkelpop spelen * bracht in 2016, na twee ep’s in eigen beheer, debuut­album Zolang­mogelijk uit * 2019: tweede album Casco * bekendste singles: ‘Steentje’, ‘Oelala’, ‘Rommel’ en ‘Binnenkant’  

“Omdat in het middelbaar al bleek dat ik heel graag boetseerde en ruimtelijk inzicht had, heb ik beslist om beeldhouwkunst te gaan studeren, maar ik heb er uiteindelijk niet veel mee gedaan. Ik was ook al met hiphop bezig, en die twee richtingen liggen nogal ver uit elkaar, waardoor ik twee jaar langer over mijn studies heb gedaan. En toen ik dan afstudeerde, was mijn eerste plaat met Brihang klaar en kon ik daar inkomsten uit genereren. Op die manier heb ik nooit een keuze moeten maken tussen kunst en muziek, ook al blijft het mijn droom om die twee ooit met elkaar te verenigen. Ik ben dus nog zoekend.”

2. Wat is uw passie?

“Ik heb verschillende passies gehad. Bladen, skaten, turnen, BMX’en, trial­biken en kite­surfen, allemaal vrij extreme sporten die ik na een tijdje opgegeven heb omdat ze niet langer een uitdaging vormden. Alleen muziek maken is gebleven. Ik zal dat ooit ook wel beu worden, maar voorlopig nog niet. (lacht)

“Mijn liefde voor hiphop is ontstaan in de winkel van mijn ouders. Een jeans­winkel die met de jaren uitgegroeid is tot skate- en street­wear, waar ik altijd mijn kleren kon gaan kiezen. Mijn vader draaide daar cd’tjes van Eminem en consorten en zo heb ik rap en hiphop ontdekt.”

3. Wat vindt u een kenmerkende eigenschap van uzelf?

“Ik denk dat ik vriendelijk ben. En geduldig. Zegt mijn vriendin. (lacht) Behalve met mezelf. Voor mezelf wil ik dat alles altijd snel gaat. Dat is ook de reden waarom Brihang een solo­ding is. Ik heb een heel goed team rond me waaraan ik loyaal blijf, maar op het vlak van muziek creëren wil ik alles zelf beslissen, gewoon omdat alles dan veel sneller gaat.”

4. ‘Blijf in uw kot’, wat deed dat met u?

“We wonen hier nu in Schaarbeek, op een één­slaapkamer­appartementje, en we hebben geen tuin, dus dat was wel nogal confronterend. Gelukkig huur ik een studio in Strombeek van een organisatie om leegstand tegen te gaan, en daar is een voetbalveld waar ik af en toe buiten kon gaan zitten. Door zo lang opgesloten te zitten ben ik wel tot het besef gekomen dat ik in de toekomst het liefst op een boerderijtje zou wonen, zeker nu we een kindje hebben.

“Als dat financieel lukt, tenminste, want de zomer is een heel belangrijke bron van inkomsten voor mij en ja, die valt nu weg. Maar ik hoop dat wat gepland stond volgend jaar wel zal kunnen doorgaan.

“Hoe dan ook denk ik dat we deze periode snel vergeten zullen zijn zodra we weer in de maal­stroom van het dagelijkse leven terechtkomen. Ik vergelijk het met de aanslagen in Parijs en Brussel, toen dachten we ook dat er nooit nog massabijeenkomsten en concerten zouden kunnen plaatsvinden.”

5. Hoe is de relatie met uw ouders?

“Goed, wij hebben een heel goede relatie. Ik ben in een warm nest opgegroeid en heb altijd mogen doen wat ik graag wilde doen. Skaten, BMX’en, muziek maken. In het begin vroegen mijn ouders wel­eens waarom ik zo veel vloekte in mijn raps, maar ze lieten mij mijn gang gaan. Ik mocht ook kunst gaan studeren, wat toch geen evidente keuze is als je uit een familie van zelfstandigen en harde werkers komt. Mijn pa heeft een kleding­winkel in Knokke, mijn opa was ook zelfstandige, dus het idee dat alles moet opbrengen zit er wel in, maar toch hebben ze mij vertrouwd en is het uiteindelijk allemaal goed gekomen.

‘Ik krijg heel veel mailtjes met vragen of ik geen video kan opnemen voor een verjaardag of zo. In het begin deed ik dat, maar nu ben ik de arrogante zak die niet meer antwoordt.’Beeld © Stefaan Temmerman

“In het begin snapten mijn ouders niet echt wat ik aan het doen was, omdat mijn muziek redelijk experimenteel en abstract klonk. Maar toen ik in 2014 De nieuwe lichting van Studio Brussel won, veranderde dat opeens. Op dat moment kregen ze door dat ik op de goede weg was en zijn ze écht naar mijn muziek gaan luisteren. Sindsdien komen ze naar al mijn concerten. En is mijn gastenlijst altijd gevuld met namen van hun vrienden.” (lacht)

6. Is het leven voor u een cadeau?

“Ja. Omdat ik in een warm gezin ben opgegroeid en niets tekort ben gekomen. En omdat ik ontzettend veel geluk heb gehad. In het begin draaide dj LeFtO mijn muziek op Studio Brussel en zo zijn er allerlei mensen op mijn pad gekomen die voor mij deuren hebben geopend.

“Ik heb wel wat moeilijkere periodes gehad. Maar dat is niet te vergelijken met mensen die echte shit hebben meegemaakt of een dierbare verloren hebben. Natuurlijk heeft iedereen wel zijn eigen kleine miserie. Vooral zestien vond ik een lastige leeftijd, de periode waarin ik verschillende petten tegelijk op had. Letterlijk, ja. Ik had er in alle kleuren, uit de skate­winkel van mijn vader. 

“Maar ook figuurlijk, denk ik. Ik was heel hard met mijn uiterlijk bezig, wellicht een manier om uit te zoeken wie ik was. In Knokke kreeg ik op school de ruimte niet om te zijn wie ik wou zijn. Mijn pet, iets heiligs voor mij, mocht ik bijvoorbeeld niet dragen. Ik zat daar niet op mijn plaats. Maar toen kwam ik op de kunst­school op Sint-Lucas waar je gewoon kon zijn wie je was. Dat kwam als een verlossing.”

7. Welke geluks­score geeft u zichzelf?

“Een acht op tien. Niet hoger, anders heb je niets meer om naar te streven.”

8. Welke kleine gebeurtenis kan u blij maken?

“Als dingen in elkaar passen die eigenlijk niet voor elkaar bestemd zijn. Zoals een voet van een glas dat perfect in een ander glas past, zodat er geen lucht meer tussen kan, dat vind ik fascinerend.”

9. Wat is uw zwakte?

“Euhm... Misschien dat ik een beetje te veel op de toekomst gericht ben, waardoor ik het ‘nu’ vergeet. Toen we naar dit appartementje verhuisden, was mijn eerste idee: jammer dat we hier ooit weg moeten. Terwijl we er nog niet eens gewoond hadden.

“Ik ben soms ook te veel met geld bezig, wat ik een zwakte vind, maar tegelijk ook een sterkte, want zeker in de kunsten is het niet gemakkelijk om te overleven.”

10. Waar hebt u spijt van?

“Ik heb nog niet echt spijt gehad van keuzes die ik gemaakt heb. Wat ik wel soms jammer vind, is dat ik aanvragen moet weigeren. Ik krijg heel veel mailtjes met vragen of ik geen video kan opnemen voor een verjaardag of niet kan komen optreden op een benefiet­concert of zo. Het is gewoon niet realistisch om daarop in te gaan. In het begin deed ik dat, maar op den duur vroeg ik mij af waarom. Ik kende die mensen niet. Nu ben ik de arrogante zak die niet meer antwoordt.” (lacht)

11. Wat is uw grootste angst?

“Mijn grootste angst is dat Inca, mijn lief, zou sterven in een stom auto-ongeluk.

“En ik ben ook wel bang voor ratten en muizen (lacht), soms heb ik daar zelfs nachtmerries van.”

12. Wanneer hebt u het laatst gehuild?

“Ik ween niet vaak meer. Vroeger, wanneer ik in de klas iets moest voorlezen en het lukte niet, of wanneer de juf boos was op mij, begon ik heel snel te wenen, maar dat is plots gestopt en nu ween ik heel moeilijk. Misschien omdat ik het zo vaak heb proberen te verbijten.

‘Ik was vorig jaar zo druk bezig met de release van het nieuwe album dat ik Inca aan de kant schoof. De emoties werden mij te veel en ik ben gebroken. Ik heb zo hard geweend, het stopte niet meer.’ Beeld © Stefaan Temmerman

“Maar de laatste keer – ik weet het nog goed omdat het zo zelden gebeurt – was in september, voordat mijn plaat uitkwam. Ik was zo geobsedeerd bezig met de release ervan en met de voorbereiding van de show in de AB dat mijn relatie eronder leed en ik Inca aan de kant schoof. Op een bepaald moment werden de emoties mij te veel en ben ik gebroken. Ik heb zo hard geweend, de tranen bleven maar komen, het stopte niet meer. Die opgekropte gevoelens moesten er al heel lang eens uit, denk ik.

“Brihang, Inca en ik, dat is een moeilijk trio. Ik denk dat dat een eeuwige zoektocht zal zijn.”

13. Wanneer bent u ooit door het lint gegaan?

“In december na onze show tijdens De warmste week voor StuBru gingen we nog een pint drinken in een café in Kortrijk. Ik mocht niet binnen van de portier omdat ik een pet op had. Iets wat ik vroeger veel meemaakte in Knokke, maar dit keer beet ik van mij af. Ik ging fel in discussie met de portier, al die opgekropte woede, van al die keren dat ik geweigerd was in cafés, kwam eruit. Het ging er scherp aan toe, tot de café­baas mij herkende. ‘Hey, da’s wel Brihang, hè.’ Jammer dat dan plots wel weer alle deuren opengaan.”

14. Welk boek zou u aanraden?

“Lezen kost me veel moeite, omdat ik dyslexie heb, maar ik probeer het wel te doen. Onlangs heb ik een boek besteld van Luc Gulinck, een jurist, over auteurs­rechten in de muziekbusiness: Hier tekenen! (En let niet op de kleine lettertjes...). Ik zou het willen aanraden aan alle jonge muzikanten die een platencontract willen tekenen. Je moet niet zomaar toehappen. Voor je een deal sluit, moet je je goed informeren en de voorwaarden grondig onderzoeken. Want vaak word je verblind door het geld en zie je pas achteraf wat er tegenover staat.

“Zelf blijf ik loyaal aan de uitgeverij van mijn eerste ep’tje, Fake Records, van de mannen van Uberdope, Gentse rappers. Indertijd wilde geen enkel groot label Vlaamse hiphop uitbrengen, tot dat genre populair werd. Wat ik leuk vind aan de manier hoe ik nu werk, is dat je je label met jou als artiest kan laten meegroeien. Als je een klein label verlaat voor een grote maatschappij, laat je de mensen die in jou geloofden in de steek en zo krijg je een muziek­landschap van grote labels die alles runnen.”

15. Hebt u ooit een religieuze ervaring gehad?

“Eigenlijk niet, nee. Ik ben wel tot mijn 14de naar de kerk geweest, verplicht mee naar de mis. Terwijl mijn moeder naar de preken van de priester luisterde, zaten wij te giechelen of weg te dromen. Ik heb daar nooit een religieus gevoel ervaren.

“Wel heb ik dat eens gehad toen ik met de auto aan het rijden was en ineens besefte hoe nietig we zijn. Ik begon uit te zoomen en zag de aardbol waarop wij leven in het universum zweven. Dat is toch ongelooflijk? Dan vraag je je toch af: waarom zou er niet zoiets kunnen zijn als een spirituele kracht? Waarom zou er niets anders kunnen zijn dan wat wetenschappelijk verklaarbaar is?”

16. Hoe voelt u zich in uw lichaam?

“Goed. Vroeger was ik meer met mijn uiterlijk bezig, in de periode van mijn verschillende petjes, maar ik heb dat losgelaten. Ik hecht nu ook minder belang aan mooie kleren. Ik voel me liever goed in wat ik draag.

“Ik heb geen problemen met mijn lichaam, het interesseert me ook niet zoveel. Mijn haar wel. Dat stop ik weg. Ik weet niet waarom, misschien heb ik nog niet de juiste snit gevonden.” (lacht)

17. Wat vindt u erotisch?

“Euhm. (lacht) Zo eens tijdens een wandeling van het paadje afwijken. In de Ardennen of zo, eens om je heen kijken en denken: er is hier toch niemand en dan ja, voilà. Spannend.”

18. Wat is uw goorste fantasie?

“Soms droom ik dat ik gezocht word omdat ik blijkbaar iemand vermoord heb zonder dat ik het me zelf kan herinneren.”

'In september zouden we misschien al een vaccin hebben, dat is toch zot! De mens is een inventief wezen.'Beeld © Stefaan Temmerman

19. U belandt in de gevangenis, wat zou de reden kunnen zijn?

“Omdat ik iemand vermoord heb zonder dat ik het me zelf kan herinneren.” (lacht)

20. Bent u een goede vriend?

“Eigenlijk niet echt. In de periodes waarin ik met Brihang bezig ben, vergeet ik soms heel mijn omgeving. Ik zou eigenlijk een beetje meer moeite moeten doen om mijn vrienden te zien.”

21. Hoe definieert u liefde?

“Als iets rekbaars. Soms gaat het goed, soms gaat het minder. En soms stel ik alles in vraag. Waarom ben ik samen met Inca? Hoe is dat gekomen? En soms is dat heel duidelijk: maar natuurlijk daarom! Dus ja, met ups en downs, denk ik. We zijn nu zeven jaar samen en je zit in een soort van sleur, of je dat nu wilt of niet. En je moet daarmee leren omgaan en dat ook leren aanvaarden.

“Mijn lief doet heel veel moeite om ons uit die sleur te trekken. Eigenlijk is zij zo’n beetje de redder van onze relatie. Ik ben soms te veel met mijn eigen ding bezig. Maar gelukkig is zij er om mij af en toe eens een klap van de molen te geven.” (lacht)

22. Hoe zou u willen sterven?

“Gewoon, zonder pijn. Ik heb altijd gehoord dat je van een CO-vergiftiging gewoon in slaap valt, zonder ook maar iets te beseffen. Zo zou ik willen sterven. Vredig. Niet lijden of te oud worden en in een rusthuis wegkwijnen. Met alle respect, maar ik heb daar afscheid moeten nemen van mijn grootvader die de spier­ziekte ALS had. Tien jaar lang hebben we hem zien aftakelen, daar werd ik verdrietig van.

“Wat ik zou wensen als laatste avondmaal, voor die CO-vergiftiging? Euhm, misschien een barbecue met al mijn maten?” (lacht)

23. Waarover bent u de laatste tijd anders gaan nadenken?

“Ik kan niet meteen iets bedenken. Misschien zal dat nog komen nu ons kindje geboren is, dat ik bepaalde dingen in vraag zal stellen. Mensen vragen mij: ben jij wel klaar voor het vaderschap? Nee, waarschijnlijk niet. Ik heb me op mijn eigen manier voorbereid. Inca las veel over het ouderschap en ik stelde haar vragen. Soms schoot ik ’s avonds in paniek: stel dat het te vroeg geboren wordt, wat dan? Dan legde ze mij uit wat ik moest doen.” (lacht)

24. Is de mensheid op de goede of de slechte weg?

“Je zou bijna denken dat we nu allemaal gestraft worden omdat we op de verkeerde weg zijn. Mensen zeggen: vroeger was het beter, maar toch vind ik ergens dat we op de goede weg zijn. Ik geloof wel in de mensheid. Tijdens de lockdown is het even lastig geweest, maar nu, tsjakka, is iedereen in de weer om een oplossing te zoeken. In september zouden we misschien al een vaccin hebben, dat is toch zot! De mens is een inventief wezen.”

25. Welke gebeurtenis uit uw leven zou een goed film­scenario opleveren?

“Een film­scenario niet, maar misschien wel een grappige sketch. We waren ooit met het gezin gaan zwemmen en ik was mijn ouders kwijtgeraakt. Plots zag ik mijn ma staan, met haar rug naar mij gekeerd, aan de rand van het zwembad. Ik was zo blij dat ik haar vastpakte en haar rug begon te masseren. Maar toen draaide die vrouw zich om en bleek het iemand anders. (lacht) Ik ben meteen weggelopen.”

26. Wat is de titel van uw biografie?

“Het is nog een beetje vroeg voor een biografie. Of ja, dit is misschien nog een goeie: ‘Ik ben een rapper, maar ik durf het niet’.

“Vroeger, in de tijd van al mijn petjes, wou ik me graag voordoen als een stoere kerel, maar ik was het niet. Zoals nu ook, ik maak nog altijd hiphop en hiphop is iets heel stoers, heel cools, maar ik ben niet stoer, ik zou dat misschien wel willen zijn maar ik durf het niet. Voilà. Ik heb die zin ooit bedacht en vond hem wel mooi. Ik durf het niet en ik ga het nooit durven.” (lacht)

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234