Zondag 18/08/2019

DM Zapt

Qua aantal journalisten komt deze krant niet in de buurt van ‘The New York Times’, maar het aantal scheldwoorden ligt vele malen hoger

Beeld uit ‘The Fourth Estate’. Beeld RV Showtime

Ewoud Ceulemans zet deze week de blik op oneindig. Vandaag schrijft hij over het gebrek aan gevloek op de redactie van The New York Times.

Een leuk weetje voor wie al eens deelneemt aan de plaatselijke buurtquiz of voor wie, zoals ik, graag anderen verveelt met leuke weetjes: tot 1904 heette het beroemde Times Square in New York nog ‘Long Acre Square’. Pas toen The New York Times naar het bekende kruispunt verhuisde, werden de straatnaambordjes met ‘Times Square’ opgehangen.

Vandaag zit de redactie van The New York Times op 8th Avenue, maar 8th Avenue heet niet ‘Times Avenue’. Cynici en perscritici zouden daaruit kunnen afleiden dat de Times aan belang heeft ingeboet, maar waarschijnlijker is dat het voor de gemiddelde Amerikaan te ingewikkeld zou worden als de nummering van hun New Yorkse Avenues niet meer klopte. Soit, het is voer voor debat.

Hoe dan ook: The New York Times is het onderwerp van The Fourth Estate, een vierdelige documentaire over hoe de beroemdste krant ter wereld het presidentschap van Donald Trump covert. De afgelopen dagen was ze op Canvas te zien: interessant kijkvoer, maar voor leuke weetjes moet je elders zijn. Enerzijds omdat de documentaire – puik gemaakt, al verliest regisseur Liz Garbus nu en dan het overzicht – geen sluitend antwoord vindt op de vraag hoe de beroemdste krant ter wereld het presidentschap van Donald Trump covert, anderzijds omdat de beelden van de redactie van The New York Times prangende nieuwe vragen opwerpen.

Zoals: zijn de journalisten van de Times echt zo beleefd? Qua aantal journalisten komt deze krant niet echt in de buurt van de collega’s uit The Big Apple, maar het aantal scheldwoorden op de vloer hier ligt vele malen hoger dan dat aan Times Avenue – excuseer, 8th Avenue. Mochten mijn spreekstijl en mijn schrijfstijl dichter bij elkaar liggen, was u in deze rubriek de afgelopen dagen waarschijnlijk al eens over de uitdrukking “schijt omhoog” gestruikeld.

De makers van The Fourth Estate hebben de dialogen en de “expletives” die erin voorkomen gelukkig niet helemaal opgekuist: een reporter omschrijft een bron als een “fucker” en als de collega’s van het hoofdbureau de intro van Washington-chef Elisabeth Bumiller herschrijven, mompelt zij een ongecensureerd “fuck them”. Maar wie zich heelder dagen bezig houdt met het berichten over de meest vermoeiende en enerverende president uit de geschiedenis, moet qua gemiddeld aantal ‘fucks’ eerder uitkomen bij de cijfers van The Wolf of Wall Street (3,16 per minuut) of Reservoir Dogs (2,76 per minuut), lijkt me.

In 2005 is er overigens een documentaire gemaakt over het woord ‘fuck’. Die documentaire heet simpelweg Fuck. Toen die film wilde adverteren in een grote krant, bleek dat moeilijk: de titel kon niet worden gedrukt, en werd vervangen door vier sterretjes. Die krant heette The New York Times. Als dat geen leuk weetje is.

The Fourth Estate is tot 3 september te bekijken op VRT Nu.

Beeld AFP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden