Woensdag 30/11/2022

AchtergrondFestivals

Pukkelpop: het leukste familiefeestje van het land

Als de festivalzomer een setlist zou zijn, dan is Pukkelpop de vertrouwde hit die het concert mag afsluiten – de ‘R U Mine’ op de set van Arctic Monkeys, zeg maar. En als u die metafoor maar niks vindt, laten we het dan zo zeggen: Pukkelpop is een familiefeest, en het leukste dat we deze zomer hebben bijgewoond.

Ewoud Ceulemans

“Er is één ding dat je moet weten”, zei Slipknot-zanger Corey Taylor vrijdagavond. “Nu maken jullie deel uit van de Slipknot-familie. En nu hebben jullie familie over de hele wereld, who will fucking fight and die for you!” Waarna zijn band ‘The Heretic Anthem’ inzette. Het is eens wat anders dan het ‘Wees gegroet’ dat vroeger voor de jaarlijkse kerstdis werd gepreveld, maar vergis u niet: Taylor riep zichzelf uit tot pater familias van Pukkelpop, het leukste familiefeestje van deze zomer.

“De eerste Pukkelpop in drie jaar – drie jaar! – tijd”, schreven we afgelopen weekend in onze Pukkelpop-liveblog. Zó lang was het al geleden: de laatste keer dat Pukkelpop plaatsvond was in 2019. Union speelde toen nog in tweede klasse, Little Richard en Arno bevonden zich, putain putain, nog onder de levenden, en nog niemand had de letters c-o-v-i-d in die volgorde achter elkaar gezet. Want ja, excuses: je kunt niet over Pukkelpop of zelfs over deze festivalzomer schrijven zonder te beseffen dat de boel twee jaar min of meer stil heeft gelegen door dat vermaledijde virus.

Pukkelpop-paus Chokri Mahassine had vorige zomer al te voortvarend aangekondigd dat Pukkelpop wél zou doorgaan – dat het uiteindelijk niet gebeurde, maakte de afgelasting des te pijnlijker. “We stonden volledig klaar”, stelde Mahassine eerder deze zomer op deze pagina’s. “We zaten in zak en as.”

Niks van te merken, toen het op 18 augustus 2022 tóch tijd bleek te zijn voor de 35ste editie van Pukkelpop. Niet dat er geen putten in de weg waren: King Gizzard & The Lizard Wizard hadden al verstek gegeven, net als onder anderen Madison Beer, Noah Cyrus en Limp Bizkit, de band die ons er in de Netflix-documentaire Trainwreck: Woodstock 99 aan herinnerde hoe geweldig een festival fout kan lopen. Niets van dat op Pukkelpop, en zelfs het verlies van Fred Durst en co. werd zonder al te veel problemen opgevangen: op sociale media suggereerden heel wat fans om nu-metal-tributeband Bizkit Park te boeken als alternatief, en zo geschiedde. Het zegt wat over de bereidheid van organisatie én publiek om van Pukkelpop opnieuw een zo fijn mogelijk feestje te maken.

Niet toevallig vroeg Charlotte Adigéry, zij die met Bolis Pupul er de ambitie van maakte om in de-zomer-dat-het-weer-mag élk festival in België plat te spelen: “Hebben jullie zin in een feestje?” Het is vast niet nodig dat we het antwoord hier nog eens uitspellen. “Goeie vibe hier”, merkte Adigéry vervolgens op. “En alle leeftijden: zalig! Jullie zijn een plezier om voor te spelen.” Charlotte Adigéry & Bolis Popul speelden op Rock Werchter, op Dour, op de Lokerse Feesten, en nu dus op Pukkelpop, toch een beetje het grote slotakkoord van de festivalzomer. Wat ‘R U Mine’ is op de set van de gemiddelde Arctic Monkeys-set, is Pukkelpop voor de festivalzomer: het grote slotakkoord, al wordt het arrangement nu en dan lichtjes getweakt.

Zatte nonkels

U heeft het vast ook al gemerkt: elke keer u uw hoofd draait, lijkt er ergens een nieuw podium te zijn verrezen op het terrein aan de Kempische Steenweg. Dit keer heten ze The Vall-ey en The Backyard – twee plekjes waar buiten de traditionele festivallijntjes mag worden gekleurd, al gebeurde dat ook elders op het terrein. Met VOETVOLK – Into the Open stond er vrijdag zelfs een dansvoorstelling in de Marquee: oprecht arty-farty, zonder verpinken, maar wel gedurfd en góéd. Ondertussen mochten de Haagse pleziermakers van Goldband een portie postironische pret serveren op het hoofdpodium, zoals de flauwe grappenmaker van Willy Organ dat een dag eerder had gedaan in de Dance Hall. Prima, hoor: élk familiefeest heeft toch zijn zatte nonkels nodig?

Het eclecticisme van de Pukkelpop-affiche kan soms nogal overweldigend zijn, zelfs op een en hetzelfde podium: vrijdag werd Slipknot voorafgegaan door onder meer Selah Sue, Lil Uzi Vert en Cypress Hill – alsof de strictly vegan-opties op het buffet verspreid liggen tussen de spek-met-eieren. En terwijl de oudere generatie haar hart kon ophalen aan grijze vedetten als Underworld of aan jonge wolven die oude genres nieuw leven inblazen – denk aan de postpunk van The Murder Capital of de frisse indiepop van Wet Leg – konden de jongsten op de wei zich verliezen aan TikTok-hypes als Gayle, PinkPantheress of een mini-verrassingsoptreden van Berre. Je kunt je op Pukkelpop zó hard verliezen, dat iemand ons zaterdag in de schaduw van de Boiler Room kwam vragen of we konden uitleggen “waar de Boiler Room was”.

Maar hey, je familie moet je helpen, wisten ook de jongens die hun maat naar buiten hielpen toen het concert van Shame te intens bleek. Niet toevallig eindigde Taylor het optreden van Slipknot, zij die nochtans luidkeels van mening zijn dat ‘People = Shit’, met de woorden: “Take care of yourselves, take care of each other!” Laat dat sentiment het verbindende element zijn van Pukkelpop, de rode draad van een festival waarbij het soms moeilijk is een lijn te trekken in wat ze nu juist willen zijn. Om het met de woorden van Stikstof te zeggen, die donderdag in de Dance Hall het feestje mochten aftrappen: “Familie! Boven! Alles!”

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234