Maandag 16/12/2019

Filmrecensie

‘Proxima’: wanneer de smokey eyes van Eva Green lichtjes trillen van frustratie ★★★☆☆

Eva Green in ‘Proxima’ Beeld Cherry Pickers Film

Eva Green speelt in Proxima een astronaut die een jaar de ruimte intrekt, en het verwijt krijgt zo haar dochtertje te verlaten. Een struggle die Green perfect kan overbrengen. Maar is dat uitgangspunt nog van deze tijd?

Het jaar is 2019 en een internationaal trio van astronauten wordt voor een heel jaar naar het Internationaal Ruimtestation (ISS) gestuurd om de eerste menselijke missie naar Mars voor te bereiden. Française Sarah (Eva Green) is een van hen. En blijkbaar is het anno 2019 nog steeds relevant om de gezinsvraag te stellen: kan een moeder van een 8-jarig meisje het wel maken om haar kind 365 dagen te verlaten en zomaar bij haar ex-man te parkeren? Een vraag die voor alle duidelijkheid niet wordt gesteld aan haar mannelijke collega’s.

We kunnen vandaag dan wel streven naar gender equality, toch is het maar zelden doorgedrongen. En over die toch wel wezenlijke struggle gaat Proxima, de nieuwe film van Maryland-regisseur Alice Winocour. Die volgt de intense voorbereidingen op die reis naar ruimte, afgesloten van alle familiegebeuren. 

Het is Green die deze film draagt, door vaak met weinig woorden maar kleine trekjes in haar gezicht héél veel te vertellen. Zo aanvaardt ze de neerbuigende houding van haar collega’s met de breedste glimlach, maar zien we haar smokey eyes wel lichtjes trillen van frustratie. En vooral in de interactie met haar dochter Stella (voortreffelijk gespeeld door Zélie Boulant) is Green op haar best. De chemie tussen de twee balanceert perfect op de dunne grens tussen ratio en emotie.

Green noemt het een feministische film, want “het moedigt vrouwen aan om hun dromen na te jagen, ook al druisen die in tegen conventies of stereotypes”. Toch stelt Proxima nergens de kritische vraag of we dat normaal moeten vinden. Ergens in de eerste act vraagt een psycholoog aan Sarah of het allemaal wel zo’n goed idee is. “Dit is geen zakenreis, weet je.” Maar waar zijn de vrouwen die deze vraagstelling omdraaien, en ze voor de voeten werpen van de zelfvoldane macho Mike (Matt Dillon)? Uiteindelijk laat hij die in dezelfde missie zelfs twee kinderen achter. Als First Man, de biopic over Neil Armstrong, ons iets heeft geleerd, is het dat mannen vijftig jaar geleden toch ook al met een zeker gemis de aarde verlieten.

Nu in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234