Donderdag 20/06/2019

Interview Jeroen D’hoe

‘Popmuziek academisch bestuderen is geen goedkope gril, maar maatschappelijk relevant’

Professor Jeroen D’hoe geeft een nieuwe universitaire cursus. Beeld RV

Vanaf oktober kunt u aan de KU Leuven popmuziek academisch bestuderen, onder de kundige en enthousiaste leiding van professor Jeroen D’hoe: “Het ostinato in bijvoorbeeld Ravels Bolero verklankt een oergevoel dat ook in de punk zit.”

Bent u klaar voor een stormloop, professor?

“Wel, ik hoop natuurlijk dat er studenten uit alle opleidingen aan de KU Leuven interesse hebben voor de cursus, en sowieso studenten van de faculteit Letteren. De 32 lesuren vallen uiteen in twee blokken: 24 voor een breed publiek – ter waarde van 4 studiepunten – en 8 voor musicologen, waar we ons toespitsen op theorie en analyse. Het eerste jaar geef ik de cursus in het Nederlands, later schakel ik wellicht over naar het Engels.”

Hoe stel je dat in hemelsnaam samen, zo’n cursus?

“We hebben een heel traject afgelegd. Aan de LUCA School of Arts heb ik enkele jaren muziekgeschiedenis gedoceerd, over de 20ste en 21ste eeuw, en een jaar geleden kreeg ik de kans om enkele seminaries te geven binnen de mastersopleiding musicologie aan de KU Leuven. Die gingen over ‘The Great American Songbook’, over ‘Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band’, over Björk en over Paul Simons ‘Graceland’. De bedoeling is om die vier uit te breiden tot zes à acht, en die als cases in te schakelen in de historische lijn van de populaire muziek, van 1900 tot nu – dus ook over artiesten als James Blake en Rhiannon Giddens.”

U voelt zich, als musicoloog en componist, wellicht een beetje als een kind in een snoepwinkel?

“Het is echt fantastisch dat ik dit mag doen, ja. Als tiener had ik een fascinatie voor popmuziek, en nu krijg ik als docent de kans om die interesse en dat respect voor die muziek te vertalen naar een onderdeel van een academische opleiding. Ik hoop te kunnen bijbrengen dat inzicht in je passie die passie niet doet afnemen, maar integendeel verhevigt. En als componist is de analytische kijk op muziek natuurlijk zeer boeiend. Vooral waar het gaat over de zogeheten onderbouw van een liedje – de opeenvolging van akkoordenreeksen – en je vaststelt dat wereldhits vaak gebouwd zijn op twee tot vier akkoorden: eenvoudig én gesofisticeerd. Maar evenzeer hoe de blues, bijvoorbeeld, echo’s zijn van de harmonieën in het lamento van de renaissance- en barokmuziek; en hoe het ostinato, het steeds weer herhaalde muzikale motief in bijvoorbeeld de ‘Canon’ van Pachelbel of de ‘Bolero’ van Ravel, een verklanking is van een oergevoel dat in ieder van ons huist – en dat je trouwens ook terugvindt in de punk.”

Punk. Daar zegt u zoiets. Veel mensen horen daar geen muziek in. Die zullen u aanwrijven dat u met zo’n cursus hooguit onze verwende studentjes wil behagen.

“De vraag naar zo’n cursus leefde inderdaad al enkele jaren bij de studenten. Maar de studie van de populaire muziek is geen goedkope gril. Ze is maatschappelijk relevant. Miljoenen mensen vinden popmuziek fantastisch. En die popmuziek is veel meer dan ‘een klinkend gegeven’. Ze maakt deel uit van onze cultuurgeschiedenis en vertelt een belangrijk verhaal, al was het maar door de thema’s die de tekstschrijvers kiezen en de standpunten die de artiesten innemen. In de Angelsaksische wereld is wetenschappelijk onderzoek naar popmuziek al enkele decennia standaard, en die aandacht is meer dan terecht.”  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden