Dinsdag 07/07/2020

Troost in quarantaine

‘Pokémon’ is misschien niet zo sexy als mediteren, maar als het me tot rust brengt, waarom niet?

Jarenlang was ik Pikachu en co. uit het oog verloren tot ik begin 2016 door een dipje ging.Beeld RV

De Morgen laat zijn cultliefhebbers de film-, platen- of boekenkast uitspitten op zoek naar troostrijke klassiekers. Vandaag: journalist Fernand Van Damme over de Pokémon-videogames.

Wat deed u op maandag 3 december 2001? De Amerikaanse president George W. Bush bepaalde in Washington zijn verdere ‘strategie’ om de aanslagen van 9/11 te vergelden. In Vilvoorde deden Erwin Deckers en Sven Ornelis dan weer het Vlaamse radiolandschap op zijn grondvesten daveren met het bijna één maand oude Qmusic.

In de slaapkamer van mijn ouderlijk huis had ik, toen 9 jaar, een belangrijke mededeling voor mijn moeder. “Mama, ik weet dat Sinterklaas niet bestaat. Geef me gewoon nu al het Pokémon-spelletje dat in je kleerkast verstopt ligt.” Even stribbelde ze tegen, maar na wat ge-“please please please!” en “Ik zal het niet tegen broer zeggen” gaf ze me toch het glimmende Pokémon Crystal-doosje. Tenzij ik naar school moest zag ze me weken niet van achter mijn gele Game Boy Color (met Pikachu-print!) komen.

En wat deed u afgelopen maandag? De Amerikaanse president Donald Trump bepaalde in Washington zijn ‘strategie’ om de verdere verspreiding van het coronavirus tegen te gaan. In Vilvoorde probeerde het intussen negentien jaar oude Qmusic zijn relevantie in tijden van Spotify en Apple Music nog aan te tonen.

In de woonkamer van mijn appartement zei ik, nu 27, tegen mijn lief: “Nee, ik wil niet mee gaan wandelen. Laat mij maar wat gamen.” Even stribbelde hij tegen, maar na wat ge-“please!” en “ik flatten the curve vandaag wel exclusief in de zetel” liet hij mij Pokémon HeartGold voortspelen.

De videogames met de Pokémon-wezentjes – geen Japans, maar een samenvoeging van het Engelse ‘pocket’ en ‘monsters’ – zijn voor mij het ultieme jeugdsentiment. Voor alle duidelijkheid: ik heb het over de spelletjes voor de Nintendo-consoles, niet over de Pokémon GO-app die sinds 2016 furore maakt en volgens de macabere website pokemongodeathtracker.com wereldwijd al tot 19 doden en 60 verwondingen heeft geleid. Zo werd een Amerikaan tijdens het spelen door een slang gebeten in een park in de staat Texas.

Voor Pokémon GO moet je uit je zetel komen, voor de Nintendo-spelletjes kan je er lekker in ploffen. Bedenker Satoshi Tajiri (54) dacht dat hij er maar vijf op de markt zouden brengen – Blue, Red, Yellow, Gold en Silver – maar het zijn er uiteindelijk al meer dan twintig, spin-offs niet bijgerekend. Enkel Super Mario gaat Pokémon vooraf als meest verkochte gamereeks ooit.

Digimon, Yu-Gi-Oh!, Beyblade, Dragon Ball Z… Als nineties kid zag ik alle mogelijke animatiereeksen, maar geen enkele kon voor mij aan Pokémon tippen. Mijn ouders weten dat maar al te goed: volgens mij hebben ze nog altijd nachtmerries over de fortuinen die mijn Poké-liefde hen heeft gekost.

Rusteloosheid

Jarenlang was ik Pikachu en co. uit het oog verloren tot ik begin 2016 door een dipje ging en nood had aan een paar weken rust. Ik wilde ontspannen, maar het lukte me niet, ik bleef piekeren. En toen kreeg ik een ingeving: waarom niet opnieuw Pokémon spelen? Tijdens mijn kinderjaren spendeerde ik zo weken in een aangename roes, waarom dat niet opnieuw proberen? Ik kocht een tweedehands Nintendo DS-console, het spelletje Pokémon Alpha Sapphire en ik was weer vertrokken. Op voorhand had ik schrik dat mijn kinderlijke verbeelding me wat in de steek zou laten, maar neen, als twintiger kon ik me er kennelijk nog steeds in verliezen.

Vorig jaar ging ik opnieuw door een onrustige periode. Ik ging naar een psycholoog en probeerde daarnaast manieren te vinden om met mijn rusteloosheid om te gaan. Ik betaalde 75 euro voor een workshop ‘leren mediteren’ van UZA-psychiater Edel Maex. Hij is een krak in zijn vak en het was ook best interessant: met vijftig andere deelnemers kreeg ik een boeiende introductie, werd ons ademhalingstechnieken aangeleerd en deden we een ‘meditatiewandeling’. Ik ben blij dat ik toen uit mijn comfortzone trad en mediteren een kans gaf, maar sindsdien heb ik er niets meer mee gedaan.

Tot rust komen is uiteindelijk wat je ervan maakt: twintig minuten voor een kaars gaan zitten, wandelen, dansen… of in de zetel wat op je Nintendo tokkelen. Ook nu tijdens deze vreemde coronaperiode ben ik weer Poké-games beginnen spelen. Ze verlopen altijd volgens hetzelfde stramien: aan het begin van je avontuur krijg je een Pokémon, tijdens het spel ‘vang’ je er andere (Jigglypuff is mijn favoriet) en je leidt die op om andere spelers te verslaan. De videogames hebben ook een feministisch kantje, want je hebt enkel een moeder, de vader is nergens te bespeuren. Enkel in de versies Ruby en Sapphire heb je een papa, maar in een Pokémon-gevecht moet je hem tot de dood verslaan. Freudiaans, quoi.

Psychologen zullen er wel allerlei verklaringen voor hebben, maar om me iet of wat tot rust te brengen hunker ik soms naar dingen uit mijn kindertijd. Dat is misschien niet zo sexy als mediteren, maar als het me tot rust brengt, waarom niet? De Nederlandse auteur Arthur Japin schrijft in zijn excellente Geluk, een geheimtaal: dagboeken 2008-2018: “Vanaf nu ga ik weer dingen doe die ik als kind leuk vond: dansen, zwemmen, schommelen. Gek eigenlijk, dat we ons daarvan af laten brengen. Lopen en praten leer je in diezelfde jaren, maar dat geef je in je puberteit toch ook niet op? Omwille van wie was dat eigenlijk, dat wij met spelen zijn gestopt?” Ik weet het ook niet, maar de pot op met hen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234