Zaterdag 24/08/2019

Podcast

Podcast ‘The Daily’ bereikt dagelijks twee miljoen luisteraars: als nieuws dieper snijdt dan een tweet van Trump

De Amerikaanse krant 'The New York Times’ wil het vertrouwen in de journalistiek herstellen met zijn podcast ‘The Daily’. Beeld AFP

The New York Times kreeg het idee voor een podcast rond de verkiezing van president Trump. ‘Er werd veel geschreeuwd, de media waren gepolariseerd. The Daily is een reactie daarop.’ Het is nu het kloppend hart van de 167 jaar oude krant.

“From The New York Times, I’m Michael Barbaro. This (korte pauze) is (korte pauze) The Daily”, klinkt het elke werkdag uit zo’n twee miljoen oordopjes en luidsprekers. Vaste luisteraars van de podcast kunnen deze openingswoorden playbacken. De muziek zwelt aan: een trommeltje, een zenuwachtig percussie-ei en dramatische strijkers. Barbaro tegen de ontbijtende of forenzende luisteraar: “Today…”

Wat volgt is een gesprek tussen Barbaro en een journalist van The Times, soms is er ook een gast van buiten de krant. Het begint vaak expres een beetje rommelig: Barbaro haalt nog even koffie voor een gast of je hoort het wachtmuziekje van een telefoon. Maar al gauw duikt Barbaro het verhaal in.

Dan kan het gaan over de Chinese surveillancestaat, seksuele intimidatie door Hollywood-giganten of de macht van Facebook. Maar vaker nog gaat het over zaken die zich afspelen rond Capitol Hill in Washington D.C., het hart van de Amerikaanse politiek. In bijna elke aflevering komt president Donald Trump wel voorbij. Is het niet in het hoofdverhaal, dat 20-25 minuten duurt, dan wel in het afsluitende nieuwsbulletin ‘what else you need to know today’, waarin de presentator in een paar minuten de headlines doorneemt. De aflevering eindigt steevast met het versje: “I’m Michael Barbaro. See you tomorrow.”

Boerendochter als baas

Theo Balcomb (31) werd eind 2016 door The New York Times bij de Amerikaanse publieke omroep NPR weggeplukt om samen met presentator Michael Barbaro en twee radiomakers een podcast te produceren. In de tweeënhalf jaar dat The Daily bestaat, schopte de boerendochter en schoolkrantredacteur uit Maine het tot executive producer (hoogste baas) van de podcast.

“We hadden een verkiezingsjaar achter de rug waarin continu van elke gebeurtenis door iedereen verslag werd gedaan”, vertelt Balcomb in een zuurstofarm vergaderhok op de enorme redactie van de krant. Een communicatiemedewerker luistert mee. “Er werd veel geschreeuwd, de media waren gepolariseerd. The Daily is een reactie daarop. Wij willen de luisteraar niet constant bombarderen met meningen, maar juist de diepte ingaan en één onderwerp uitvoerig bespreken.”

De eerste aflevering van The Daily verscheen tien dagen nadat Donald Trump zijn intrek had genomen in het Witte Huis. “Dit moment verdient het om begrepen te worden”, was de slogan die bij de lancering op billboards in grote Amerikaanse steden prijkte. Zeker de eerste maanden was The Daily erg op de nieuwe president gericht. “Het had er natuurlijk mee te maken dat we nog nooit zo’n president hadden gehad. Bovendien hadden onze collega’s een hoop primeurs. The New York Times was on fire”, zegt Balcomb trots.

Op de ochtend van dit interview dook The Daily in zo’n primeur, een verhaal over de relatie tussen Trump en Deutsche Bank. Het is een ingewikkelde geschiedenis over twee decennia aan leningen van in totaal 2 miljard dollar aan toen nog zakenman Trump. Zeker bij zulke complexe verhalen zetten de makers een tandje bij om het tot leven te brengen. “We weten dat onze luisteraars slim zijn en een verhaal kunnen volgen. Als je een aflevering maakt die aanspreekt en spanning, opwinding en emotie heeft, dan komt het goed”, is de overtuiging van  Balcomb. 

Een team van zes mensen heeft het krantenverhaal omgetoverd tot een audioproductie van 25 minuten. “Een groot gedeelte van wat we doen is nadenken over de flow van de aflevering. Waar ligt het hoogtepunt? Welk gevoel moeten luisteraars overhouden?”, zegt Balcomb. Op basis van een brainstorm maken de producers een script voor het gesprek tussen Barbaro en de journalist.

Als het gesprek is opgenomen, gaan de makers aan de slag met de achtergrondgeluiden: “Hebben we muziek nodig? Kunnen we een anekdote ondersteunen met archiefmateriaal? Zo hebben we voor deze aflevering lang gezocht naar een fragment van Alan Greenspan (voormalig voorzitter van de Fed, de Amerikaanse centrale bank, red.) die het woord ‘tsunami’ zegt.”

Het werkt: details over een feestje voor de bankiers in Trumps buitenverblijf Mar-a-Lago en het superkorte tsunami-fragment maken van een verhaal over economische relaties een spannende podcastaflevering. 

Balcomb en haar collega's willen waken voor Trump-moeheid. “We proberen uit te vogelen welke verhalen uit Washington de moeite waard zijn om te vertellen en wat we kunnen overslaan. Onze luisteraars moeten ook weten wat er elders in het land en de wereld gebeurt. We proberen een balans te vinden.” Die balans gaat niet alleen over Trumps wereld versus de rest van de aarde, maar ook over de vorm van het verhaal. “Als we een paar afleveringen met veel nieuws hebben gemaakt, proberen we weer wat meer documentaireverhalen te publiceren.”

En wat als er een documentaire over de macht van de Indiase president Modi klaarstaat, maar Trump aan het eind van de werkdag opeens losgaat op Twitter? “Gelukkig zijn er steeds minder van dat soort momenten. Als ik bij belangrijk nieuws moet beslissen of we de show omgooien, probeer ik me in de luisteraar te verplaatsen: als ik wakker word en hier niks over hoor in The Daily, ben ik dan teleurgesteld? Steeds vaker is het antwoord nee. Bovendien weten we op zo’n moment vaak nog te weinig om er een hele aflevering aan te wijden, dus stoppen we het in ons nieuwsblokje. We willen bij The Daily  het volledige verhaal vertellen. Dat kan wel een dag wachten.”

De journalist als mens

Die diepgravende journalistiek is wat lezers van het 167 jaar oude instituut The New York Times verwachten. In The Daily wordt die kwaliteit gecombineerd met iets waar in de kolommen van de krant geen plaats voor is: emotie van de Times-medewerkers. Het is fijn om een politiek verslaggever in de podcast te horen verzuchten dat hij aanvankelijk ook niet begreep wat er in hemelsnaam gebeurde, eerder die dag in het Huis van Afgevaardigden. “We proberen duidelijk te maken dat journalisten óók mensen zijn”, zegt Balcomb. 

Het ultieme voorbeeld van de journalist als mens, en de troef van The Daily, is de aimabele Michael Barbaro. Hij is geen neutrale radiopresentator met een zware stem en dito gezag, maar klinkt voor de vaste luisteraar eerder als een trouwe huisvriend. Je herkent hem aan zijn aparte dictie (hij laat vreemde pauzes vallen in zijn zinnen) en zijn ‘ge-hmmm’, een instemmend geluidje dat je in elke aflevering hoort. 

Barbaro zit er niet om uit te leggen hoe de wereld werkt, nee, het wórdt hem uitgelegd. Waar nodig stelt hij (domme) vragen. Emotie en twijfel gaat hij niet uit de weg. Balcomb: “Hij kan mensen heel goed op hun gemak stellen. Ze vertrouwen erop dat hij hun verhaal zo goed mogelijk vertelt.”

De informele toon van de podcast moet ook bijdragen aan het vertrouwen in de journalistiek. “Bij The Daily laten we het proces zien. We willen transparant zijn en daarom hoor je soms gelach of andere emoties. Dat is ook onderdeel van ons werk”, zegt Balcomb. 

Uit onderzoek van instituut Gallup blijkt dat 69 procent van de Amerikanen geen vertrouwen meer heeft in de media. President Trump gaat voorop in de mediakritiek, met The New York Times als zijn favoriete doelwit. Voor de wantrouwende Amerikaan kan The Daily een tegengif zijn. “Als je de krant leest, is het lastig te begrijpen hoe hard onze journalisten werken en hoe toegewijd ze zijn aan de waarheid”, zegt Balcomb.

Jonge luisteraars

Bij de lancering waren ze nog met zijn vieren, nu werken er vijftien mensen op de redactie van The Daily. Balcomb en haar collega’s hebben een prominente plek op de redactievloer – “met daglicht” – en er zijn drie professionele geluidsstudio’s gebouwd voor het uitdijende podcastarsenaal van de krant. Tijdens het bezoek branden naast twee van de drie studio’s lampjes met ‘on air’. Balcomb wijst op een muur met de logo’s van de verschillende Times-podcasts, met populaire series als Caliphate, Popcast en Still Processing. En natuurlijk het blauw-gele logo van The Daily. “Dit is ons kindje”, lacht Balcomb.

The New York Times zet flink in op journalistiek die niet wordt geprint. Dat is niet vreemd: waar de abonnee van de papieren krant gemiddeld 60 is, is 75 procent van de twee miljoen luisteraars van The Daily onder de 40. Er wordt bovendien op nieuwe manieren geluisterd, bijvoorbeeld via slimme speakers als Amazons Echo en Google Home. Zo’n honderd lokale radiostations zenden elke middag de podcast uit. Ook begon kortgeleden, in navolging van The Daily, The Weekly. Dat is een nieuwsdocumentaireserie die wordt uitgezonden op streamingplatform Hulu (niet in België beschikbaar).

De hoge luistercijfers zijn niet onopgemerkt gebleven. Andere media zoals The Guardian, The Washington Post en Vox.com zijn ook een dagelijkse podcast begonnen. Balcomb is niet zo bezig met de ontwikkelingen in het medialandschap, haar ambities liggen bij de verhalen die ze door het succes van de podcast kan maken. “Er zijn nu drie verslaggevers van The Daily op pad in Europa voor een serie over de EU. We hebben journalisten kunnen sturen naar de Mexicaanse grens en het Midwesten. Ik ben hier zo enthousiast over omdat de uitzendingen minder studiogebonden worden.” 

In die reportage-afleveringen moeten ‘echte’ mensen aan het woord komen. “Als je naar iemand luistert, is het veel gemakkelijker om empathie te voelen dan als je erover leest in de krant of een televisieprogramma kijkt”, aldus Balcomb.

“Dit moment verdient het om begrepen te worden” was de leuze waarmee de podcast in 2017 van start ging. Het is die slogan die ook het succes van The Daily verklaart: er is nog heel veel om begrepen te worden. “We zijn ons ervan bewust dat de wereld ingewikkeld is”, zegt Balcomb. “Als luisteraar wil je iemand als Michael Barbaro, als onze verslaggevers, om je kalm en coherent door die complexe wereld te praten.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden