Woensdag 20/11/2019

Lip sync

Playbacken voor gevorderden

Ben Segers en Ruth Beeckmans playbacken verhalen van BV's. Beeld Ge Hadt Erbij Moeten ZIjn

Je mond op het juiste moment bewegen. Zelfs voor professionele acteurs is dat moeilijker dan het op het eerste gezicht lijkt. Jesse Fabré, de man achter het nieuwe VTM-programma Ge hadt erbij moeten zijn, legt uit waarom.

Een goed verhaal, op sappige wijze verteld. Het is een succesformule die aan elke cafétoog scoort. Jesse Fabré, die televisieprogramma's bedenkt bij productiehuis De Mensen, zag voor dat format ook mogelijkheden op het kleine scherm. Hij zocht en vond zonder al te veel moeite straffe verhalen bij een hele reeks bekende Vlamingen. Maar toen moest het moeilijkste nog komen, met een handvol straffe verhalen maak je immers nog geen televisieprogramma. 

"De grote vraag was hoe je die verhalen het best op tv brengt", vertelt Fabré. "We konden er natuurlijk voor kiezen ze gewoon door de BV in kwestie te laten vertellen. Maar dat dreigde wel heel statisch te worden." De verhalen laten naspelen door acteurs was een andere optie. "Maar dan verlies je de extra's die een goede verteller aan een dergelijke anekdote toevoegt."

Wondermiddel

En dus werden de beide opties gecombineerd. Het resultaat van dat huwelijk was gisteren op VTM te zien. InGe hadt erbij moeten zijn kregen Bart Peeters, Staf Coppens en Lesley-Ann Poppe alle drie de kans om hun verhaal volledig te vertellen en met Sven De Ridder, Ruth Beeckmans, Stefaan Degand en Ben Segers stonden er ook acteurs op de aftiteling. 'Lip sync' heet het wondermiddel waardoor vertellers en acteurs hun talenten met elkaar konden combineren. Concreet betekent dat dus dat de acteurs geen woord mogen zeggen maar dat ze het BV-verhaal zo goed mogelijk moeten playbacken.

Dat klinkt simpel maar is het allerminst. "Het probleem is dat een verteller niet in logische dialogen vertelt", legt Fabré uit. "Als je dat verhaal dan in een scenario giet, merk je dat er heel wat onafgemaakte zinnen, vreemde pauzes of ongemakkelijke stiltes inzitten." En daar moesten de acteurs even aan wennen. Fabré: "Hoewel ik het hele opzet aan de telefoon had uiteengezet, was er op de eerste draaidag toch nog wat verwarring. Sven De Ridder bijvoorbeeld, kwam me melden dat zijn dialogen niet helemaal klopten en vroeg zich af of we niet wat aan de tekst konden sleutelen. Maar bij lip sync gaat dat dus niet." Om de verhalen zo filmisch mogelijk te maken, vroeg Fabré de BV's om hun anekdote een paar keer te vertellen. "Dan vroeg ik bijvoorbeeld 'wat zei je toen?' of 'hoe reageerde je toen?' in een poging zo veel mogelijk details los te weken." Al was dat niet bij iedereen nodig. "Sergio, bijvoorbeeld, is een geboren verteller. Als je zijn verhaal uittikt, heb je meteen een volwaardig filmscenario."

Ook de vertelstijl van de BV's die in het programma opduiken was een extra moeilijkheid. "Rik Verheye en Staf Coppens praten echt in sneltreinvaart", legt Fabré uit. "Pascal Braeckman, de klankman van Tom Waes, stottert dan weer af en toe wat het voor wie dat moet lip sync'en ook niet makkelijker maakt." Maar veruit het grootste probleem was de timing. Hoe weet je tijdens de opname in godsnaam wanneer je je mond mag beginnen bewegen? "Dat hebben we opgelost met een zelf ontwikkeld biep-systeem", vertelt Fabré. "Bij elke take klonken er drie biepjes, bij de vierde biep moesten de acteurs hun mond beginnen bewegen." Om de timing ook na die start zo goed mogelijk te krijgen, stuurde Fabré zijn acteurs hun tekst niet alleen op papier, maar ook in een audio-file door. Op die manier konden ze het juiste verteltempo op voorhand instuderen.

Geen overbodige luxe, zegt Fabré. "Lip sync is genadeloos. Je ziet het meteen wanneer het niet helemaal goed zit. Er zijn geen trucs. Ben Segers probeerde op de eerste paar draaidagen nog wel eens zijn hand voor zijn mond te houden op de momenten dat hij de draad kwijt was, maar daar kom je echt niet mee weg." Al heeft de lip sync-techniek ook voordelen. "Je hoeft geen geluid op te nemen", legt Fabré uit. "En dat maakt een opnamedag wel een stuk relaxter. Regieaanwijzingen bijvoorbeeld kan je gewoon roepen. En ook omgevingsgeluid is geen probleem. Al hadden we dat op de eerste draaidag nog niet helemaal door. Toen er plots een lawaaierig bootje voorbijkwam, hield iedereen op de set er spontaan mee op, terwijl dat helemaal niet nodig was."

Mannenzaak

Nu cast en crew de finesses van het lip sync'en onder de knie hebben, zou het zonde zijn ermee op te houden. "Natuurlijk dromen we van een tweede seizoen", zegt Fabré. "Aan verhalen geen gebrek, al zou wel wat meer vrouwelijke vertellers hebben. Blijkbaar zijn straffe verhalen nog steeds vooral een mannenzaak."

Ge hadt erbij moeten zijn, op woensdag om 20.35 uur op VTM.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234