Woensdag 08/07/2020

DM ZaptRonald Meeus

‘Picard’ is op zijn best als je de ‘Star Trek’ wegdenkt

'Star Trek: Picard'. Beeld Amazon

Ronald Meeus zet deze week de blik op oneindig. Vandaag: de nieuwe Star Trek-reeks Picard.

Van meer dan een halve eeuw Star Trek – goed voor dertien films en nu acht tv-reeksen – lag het zwaartepunt níét bij de originele reeks uit de late jaren 60, maar bij The Next Generation, de tweede reeks, die tussen 1987 en 1993 op tv liep. De serie introduceerde een mythisch fundament onder de hele ruimtefranchise, waarvan de nieuwe reeks Star Trek: Picard (seizoen 1, tien afleveringen tellend, is nu te zien op Amazon Prime Video) een soort best of-ervaring levert. 

De spilfiguur is natuurlijk de hoogbejaarde maar kwieke kapitein Jean-Luc Picard (Patrick Stewart), maar er worden zo veel omweggetjes gemaakt om oude bekenden te bezoeken – onder wie androïde Data (Brent Spiner) en tweede man William Riker (Jonathan Frakes) – dat het een beetje geforceerd lijkt. Verder zie je de terugkeer van de vileine Romulans (of toch een geheim, sektarisch genootschap binnen die voormalige aartsvijand van de mens) en speelt een niet gering deel van de actie zich af op een verlaten ruimteschip van het Borg-collectief (een buitenaards ras dat hele beschavingen assimileert). Alle fan-service-vakjes worden mooi weggetikt.

Of dat een doorsnee tv-kijker van vandaag überhaupt iets kan schelen, dat is een andere vraag. Star Trek: The Next Generation is een reliek uit een vervlogen tv-tijdperk, een reeks waarvan de laatste aflevering al meer dan een kwarteeuw geleden op tv verscheen, en waarvan zusterseries en opvolgers als Star Trek: Deep Space Nine, Star Trek: Voyager en Star Trek: Enterprise het boeltje alleen maar achteruit deden gaan. Picard hoort bij een vrij recente poging om Star Trek wat te moderniseren. Dat lukte min of meer met Star Trek: Discovery, dat pas tijdens zijn tweede seizoen een beetje vaart begon te krijgen, maar het is fascinerend dat het uitgerekend een terugkeer van een oudgediende Patrick Stewart is – toch ook alweer bijna tachtig – die de ware frisse wind door de franchise moet doen waaien. 

Maar denk de hele Star Trek-santenboetiek weg, en vraag je niet constant af wie al die snuiters zijn die Picard tijdens deze ruimteomzwerving allemaal tegen het lijf loopt, dan krijg je een dijk van een sciencefictionserie geserveerd, mede gepend door romancier Michael Chabon. Een serie die je meetroont naar exotische planeten die er bij momenten uitzien als de covers van rockalbums uit de seventies. En die, in zijn centrale vertelling ons vermogen om samen te leven met robotische levensvormen, cruciale vragen stelt over onze contemporaine wereld, met knipogen naar vluchtelingen die aan grenzen worden tegengehouden of racistische paranoia. En dat, moet ik erbij zeggen, zonder de hemeltergende braafheid en plechtigheid waaronder de hele Star Trek-mikmak altijd al gebukt liep. Bij momenten vloekt Picard zelfs, de ouwe trekhond!

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234