Dinsdag 23/07/2019

Philip Selway - Familial ****

Philip Selway, drummer van Radiohead, maakte met Familial een intimistisch solodebuut. Beeld UNKNOWN

Een drummer die solo gaat onder de vlag 'singer-songwriter'? Het lef! Een soortgelijke carrièrezet viel in het verleden allerminst goed uit voor notoire collega's als Ringo Starr of Keith Moon. Toch trapt Philip Selway (43) niet in dezelfde val. De drummer van Radiohead overtuigt met een plaat waarop Nick Drake, Scott Matthew en de broertjes Finn souffleur van dienst lijken.

We willen het toch weten alvorens de cd aan een eerste luisterbeurt te onderwerpen. Staat de plaat bol van drumsolo's? Nee? We halen opgelucht adem. Of het resultaat dan klinkt als Radiohead? Even voelen we onze adem opnieuw stokken, deze keer vol verwachtingen. "Don't push your luck", sist een berispende stem in ons hoofd.

Natuurlijk klinkt Familial niet zo avontuurlijk als OK Computer of Kid A. Meer nog: de titel van de plaat kon niet beter gekozen zijn. Familiair, huiselijk, vertrouwd, zo klinken de songs van Selway.

Daar kun je in eerste instantie lichtjes ontgoocheld over zijn. Dit is een veel conventionelere plaat dan de soundtrack die Johnny Greenwood bijeenschraapte voor There Will Be Blood, of The Eraser van Thom Yorke.

Selway maakt het duidelijk vanaf de gefluisterde intro in 'By Some Miracle': de tedere fragiliteit van zijn songs mag onder geen beding verward worden met slap sentiment. Dat hij prachtig fluisterzingt, wisten fans al sinds de drummer zich verdienstelijk maakte naast Neil Finn in 7 Worlds Collide met 'The Ties that Bind Us' en 'The Witching Hour', twee liedjes die ook dit intimistische en pastorale solodebuut haalden.

Maar Selway toont zich in de eerste plaats een sterke songsmid. Tijdens het broze 'Falling' lijkt hij een briesje over je nekharen te sturen, terwijl het arrangement van 'A Simple Life' of 'All Eyes on You' van zo'n onschuldige en pure schoonheid getuigt dat de wereld even stil lijkt te staan.

Eigenzinnige keuze
Een pure solozaak werd Familial niet. Hoewel een kliekje celebrity's optrommelen schering en inslag is bij sologangers, scoort Selway extra punten door zijn eigenzinnige aanwervingen. Zo nodigde hij uitstekend, zij het geen overbekend volk uit als Lisa Germano, Sebastian Steinberg (Soul Coughing), Glenn Kotche en multi-instrumentalist Pat Sansone (Wilco). Zij tekenen op Familial vooral voor subtiele accenten, achtergrondharmonieën en een steuntje in de rug.

Wat daarbij nog het meest opvalt: Selway, de briljante geest achter het ritmische weefwerk van 'Idiothèque', heeft de ritmetracks naar het achterplan gedrongen. De grootste troef van deze plaat is dan ook de soberheid en timiditeit die uit elke winterse song spreekt.

Misschien val je niet onmiddellijk voor deze liedjes over huiselijke besognes ('A Simple Life'), het familieleven ('The Ties that Bind Us'), een lonkende midlifecrisis, en de dood van Selways moeder ('Broken Promises'). Maar laat ze even chambreren, en tegen het einde van het jaar beveel je je vrienden gegarandeerd deze soloplaat aan. En je familie natuurlijk ook. (Bella Union) (Gunter Van Assche)


DOWNLOAD EERST:
'Falling', 'The Ties that Bind Us', 'The Witching Hour'

Beeld UNKNOWN
 De tedere fragiliteit van Selways songs mag onder geen beding verward worden met slap sentiment  
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden