Zondag 19/09/2021

FilmrecensiePetite Maman

‘Petite Maman’: Simpel, maar o zo schoon ★★★★☆

Joséphine en Gabrielle Sanz als moeder en dochter in 'Petite Maman'. Beeld RV
Joséphine en Gabrielle Sanz als moeder en dochter in 'Petite Maman'.Beeld RV

Met Portrait de la jeune fille en feu ontpopte de Franse cineaste Céline Sciamma zich definitief tot één van de interessantste Europese filmmakers van haar generatie. Haar nieuwe film, Petite Maman, zet haar reputatie nog wat kracht bij: een film die even eenvoudig als ontroerend is.

Aan het einde van Petite Maman klinken er ijle synthesizers op de soundtrack, die zo uit de score voor Drive hadden kunnen komen. Over de synths klinken hoge gezangen en een kinderkoor, die een simpele tekst zingen – door regisseur Céline Sciamma zelf geschreven. ‘La musique du futur’, zoals de song heet, is tegelijk warm en onderkoeld, berekend en ontroerend. Het is, na zo’n zeventig minuten, de eerste keer dat muziek een rol opeist in deze film, maar het effect is er niet minder om. Integendeel.

Het zegt veel over het talent van Sciamma, de bejubelde cineaste van Portrait de la jeune fille en feu, dat ze met zo’n simpele ingreep zo’n graad van ontroering kan bereiken. Petite Maman, haar nieuwste film die ze opnam in volle lockdown, maakt van eenvoud een sterkte. Met slechts vijf acteurs en een beperkte waaier aan locaties vertelt de Française een verhaal dat diep onder je huid kruipt.

Centraal staat de achtjarige Nelly (Joséphine Sanz). Na het overlijden van haar grootmoeder trekt ze samen met haar vader (Stéphane Varupenne) en neerslachtige moeder (Nina Meurisse) naar het huisje waar die laatste opgroeide. In het naburige bos ontmoet ze een speelkameraadje: Marion (Sanz’ tweelingzus Gabrielle) lijkt als twee druppels water op Nelly en heeft dezelfde naam als haar moeder.

Nelly stelt zich nooit vragen bij hoe zoiets mogelijk is, en Sciamma ook niet – verwacht u dus niet aan een wetenschappelijke uitleg over de mogelijkheid van tijdreizen. Het draait om de bevreemdende gedachte die erbij hoort: wat als je je moeder als kind ontmoet? Nelly ontdekt dat haar moeder ook een kind is geweest, net als zij: een kind met dromen en fantasieën, waardoor niet alleen Nelly, maar ook de kijker de volwassen Marion op een andere manier benadert.

Zonder franjes volgt Sciamma haar hoofdpersonage, die de kleine wereld waarin ze leeft groter maakt met haar talent voor verwondering en fantasie. Zonder opzichtig de poëzie op te zoeken, is Petite Maman, met zijn spaarzame dialogen en warm kleurenpalet, opvallend poëtisch. In de handen van Sciamma wordt een cornflakes-met-melk-ontbijt een mooi ritueel. Schoonheid zit in kleine dingen, en soms ook in een kleine film. Petite Maman is simpel, maar o zo schoon.

Nu in de bioscoop.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234