Zondag 12/07/2020
‘Ik heb het hoe langer hoe minder begrepen op bruggen. Ik heb nul hoogtevrees, maar ben toch altijd blij dat ik aan de overkant ben’

InterviewDe Vragen van Proust

Peter Van de Veire: ‘Ik ben er maandenlang kapot van geweest’

‘Ik heb het hoe langer hoe minder begrepen op bruggen. Ik heb nul hoogtevrees, maar ben toch altijd blij dat ik aan de overkant ben’Beeld Stefaan Temmerman

Schrijver Marcel Proust beantwoordde ze ooit in een vriendenboekje, nu geeft De Morgen er een eigenzinnige draai aan. Zevenentwintig directe vragen, evenveel openhartige antwoorden. Deze week: MNM-presentator Peter Van de Veire (48). Wie is hij in het diepst van zijn gedachten?

Beluister hier De vragen van Proust met Peter Van de Veire:

1. Hoe oud voelt u zich?

“Ik voelde me afgelopen weekend ongeveer 85 omdat ik ziek was, maar fysiek voel ik mij doorgaans rond de 30. Ik heb niet meer of minder pijntjes in mijn lichaam dan toen.

“Mentaal voel ik mij 10. Dat is belachelijk jong, ja. Maar het is een heerlijke leeftijd omdat je dan vol verwondering naar de wereld kijkt. Ik vind het belangrijk om die speelsheid te koesteren, zelfs al ben je 48. En dat lukt behoorlijk. Ik zit gelukkig in een soort mediacircus waarin dat ook toegelaten wordt, waarin je niet altijd verplicht wordt om zwaar aan het leven te tillen. Ik kan bij wijze van spreken een olifant met een kabouter op zijn rug de studio laten binnenwandelen. Dat gevoel van ‘alles is mogelijk’, van ‘ik mag nog altijd in mijn korte broek in de tuin rondspringen’, heb ik nog altijd. Noem het een soort antidotum tegen alle rare dingen die in de wereld gebeuren.

BIO * geboren in Eeklo op 1 december 1971 * • was even stofzuigerverkoper en had een punkrockband, The Uglies * • presenteerde vanaf 1999 De afrekening op Studio Brussel * • kreeg in 2002 het middagblok op StuBru, in 2006 de ochtend • lanceerde in 2006 Music for Life (in het Glazen Huis in Leuven) • presenteert sinds 2009 op MNM de ochtendshow met Eva Daeleman, later Nasrien Cnops en Julie Van den Steen • presenteert op tv o.m. het Eurovisiesongfestival en de uitreiking van de MIA’s. Vroeger o.m. ook De provincieshow, Peter live, Vrienden Van de Veire

“Ik herinner mij nog dat ik als kind met Duplo-blokken aan het spelen was en besefte dat ik dat waarschijnlijk ooit niet meer leuk zou vinden. Dat leek me zo raar, want waar ging ik dan mijn dagen mee vullen? Hele dagen praten, dat vond ik maar niks.

“Spelen is van het schoonste wat er bestaat. Het is zo belangrijk in de menselijke ontwikkeling, maar we doen het allemaal veel te weinig. Elk bedrijf zou dit moeten invoeren: een halfuur spelletjestijd.”

2. Wat vindt u een belangrijke eigenschap van uzelf?

“Dat ik de mogelijkheid heb om aan alles een positieve draai te geven. Zelfs al weet ik dat morgen de wereld vergaat, dan nog zal ik denken: oké, dan moet ik vandaag al niet meer stofzuigen. Dat gevoel probeer ik te vertalen in mijn werk en in het leven dat ik leid.”

3. Wat is uw passie?

“Een heel moeilijke vraag. Ik heb zo veel passies. Op het strand staan en naar de zee kijken, bijvoorbeeld. Er is toch niets meer bevrijdend dan dat? Of ’s ochtends de radio opstarten. Of helemaal opgaan in de liefde. Of verzuipen in muziek. Of mij overgeven aan de slaap. Ik kan passioneel gelukkig worden door verse lakens over mij heen te trekken en mijn hoofd op het juiste kussen neer te vlijen.”

4. Is het leven voor u een cadeau?

“Ja, dat denk ik wel. En zelfs op dagen dat alles tegenzit, verplicht ik mijzelf te beseffen dat het leven een cadeau is. Want het kan zo voorbij zijn. Daarom leef ik heel gulzig. Iedere dag opnieuw probeer ik het leven zo intens mogelijk te ervaren.”

5. Welke geluksscore geeft u zichzelf?

“Gemiddeld 7,5 tot 8. Maar ik heb ook dagen van 4,5.”

6. Welke kleine gebeurtenis kan u blij maken?

“Alle clichés van de wereld. De lach van mijn kinderen. De zon die net laag genoeg staat om door het raam naar binnen te vallen als ik wakker word van een middagdutje.”

7. Hoe is de band met uw ouders?

“Mijn vader komt uit een gezin van zestien, mijn moeder uit een kleiner gezin, maar ze hebben allebei altijd heel hard moeten werken. Ze hebben mij vooral geleerd om voor mezelf te zorgen en ervoor te zorgen dat ik een diploma behaalde en dat ik financieel onafhankelijk was.

“Ik heb altijd wel een goede relatie met hen gehad maar ik heb hen nooit voldoende naar waarde geschat, denk ik. Zeker in mijn puberteit. Dan zet je je af en heb je discussies over van alles en nog wat. Over de kerk, over het leger, over het kapitalisme. Maar een echte rebel was ik niet. Het meest opstandige dat ik ooit heb gedaan, is op zondagochtend in bed blijven liggen, om niet mee te moeten naar de mis.

“In de loop van de jaren heb ik gemerkt dat wij geen gezin van babbelaars zijn. Als het op gevoelens aankomt, durven wij niet altijd te zeggen hoe het gaat. Op dat vlak zijn we nog altijd aan het leren. Wat ook fijn is natuurlijk, dat je na zovele jaren nog altijd kunt evolueren in de omgang met elkaar.”

8. Wat is uw zwakte?

“Ik ben zeer onrustig. Ik heb altijd het gevoel dat ik iets moet doen, dat er nog iets moet komen. Die onrust is als een soort beestje in mijn hoofd dat onophoudelijk kwettert.

“Ik kan onmogelijk stilzitten. Tenzij iemand mij werkelijk dwingt om tot rust te komen. Voor de geboorte van onze zoon had ik alles volgepland, tot boven m’n kop. Ik wist: als hij niet snel komt, ga ik ontploffen. En gelukkig, hij is te vroeg geboren. Onze zoon heeft mij gered. Anders was ik gewoon ingestort, denk ik.

‘Als kind vond ik die lange zomers waarin niets gebeurde verschrikkelijk. Daarom creëerde ik mijn eigen fantasiewereld.’Beeld Stefaan Temmerman

“Als kind vond ik die lange zomers waarin niets gebeurde verschrikkelijk. Daarom creëerde ik mijn eigen fantasiewereld. Ik heb er toen als het ware voor gezorgd dat ik mij voor de rest van mijn leven nooit meer moest vervelen. Terwijl verveling heel nuttig kan zijn om tot jezelf te komen.”

9. Waar hebt u spijt van?

“Van niets, eigenlijk. Het besef van alles wat ik verkeerd gedaan heb of niet gedaan heb, heeft altijd tot inzichten geleid.

“Het enige waar ik een beetje spijt van heb – maar het is nooit te laat – is dat ik nooit deftig een instrument heb leren spelen. Ik kan me behoorlijk uiten met taal en ik heb ook voortdurend melodieën in mijn hoofd, maar ik kan ze niet omzetten in muziek. Als ik pakweg bij Miguel Wiels een deuntje begin te fluiten of te zingen, kijkt hij mij vreemd aan. Dan denk ik: dju, kon ik maar piano of gitaar spelen.”

10. Wat is uw grootste angst?

“Dat de telefoon gaat of dat er een uniform aan de deur staat dat zegt: ‘Ga efkes zitten.’ Dat lijkt me gruwelijk.

“En ik heb het hoe langer hoe minder begrepen op bruggen. Ik heb nul hoogtevrees, maar ben toch altijd blij dat ik aan de overkant van de brug ben. Ik heb een instortfobie. Sinds de ramp in Genua is dat niet verbeterd. Ik woon nu aan de brug van Temse. Dat is gelukkig geen al te lange brug, maar je weet: vroeg of laat stort ze in. Je zult er op dat moment maar overheen rijden.”

11. Wanneer hebt u het laatst gehuild?

“Twee weken geleden, tranen met tuiten, bij een liedje van Claudia de Breij, ‘Mag ik dan bij jou’. Kennen jullie dat? ‘Als de oorlog komt en als ik dan moet schuilen, mag ik dan bij jou?’’ Nee? Topnummer. (neemt smartphone) Ik ga het niet volledig laten horen of ik begin weer te janken.

“Het is een heel simpel, heel herkenbaar lied over de liefde. Hier amper bekend. Het gaat over alle ellende in de wereld en het besef dat er toch één iemand is bij wie je terechtkunt.

“Ik zat met mijn vrouw in de auto. We waren op terugreis van Ljubljana, waar mijn dochter op Erasmus zit. We hadden een playlist gemaakt en toen plots dat liedje speelde, werden we allebei overmand door geluk. Ik begon te janken, mijn vrouw begon te janken en dan ook die kleine achteraan. Het was bijna In de gloria. (lacht)

“Huilen doet zo veel deugd. Je voelt dat je lijf eens goed uitgeperst wordt. Ik kan daar echt van genieten.”

12. Bent u ooit door het lint gegaan?

“Onlangs nog. Ik ben niet echt door het lint gegaan maar was wel razend kwaad. Toen Wanne en Kawtar (de twee sidekicks van Peter Van de Veire in zijn ochtendshow, red.) een prank met mij uithaalden op de redactie. We hadden net een filmpje bekeken over de prank-cultuur in Japan, waar mensen gefilmd worden terwijl ze op het toilet zitten en de wanden het begeven, bijvoorbeeld.

“Zoiets moeten we eens met Peter uithalen, zullen ze gedacht hebben. Ze hadden er niet beter op gevonden om mijn vaste telefoon vast te kleven. Ik wilde opnemen, maar dat lukte niet, en dat ding bleef maar bellen. Wat op zich heel grappig had kunnen zijn, alleen was de timing bijzonder slecht. Het was vijf voor zes, mijn programma ging beginnen en er was een item weggevallen zodat we dringend moesten vergaderen.

“Nu kan ik ermee lachen, maar op het moment zelf ging ik kapot. Het zijn natuurlijk twee schatten van mensen op wie je niet kwaad kunt blijven.”

13. Hebt u ooit een religieuze ervaring gehad?

“Als kind wilde ik graag in het klooster, maar toen ik in mijn puberteit doorkreeg dat kloosterbroeders niet met vrouwen mogen smossen, heeft mijn geloof een ferme knauw gekregen.

“Ik bezoek wel nog altijd graag kerken, ondanks het bloed dat er aan de bakstenen kleeft. Ik blijf een kerk een inspirerende plek vinden. Je wordt er verplicht om rustig te worden en tot jezelf te komen. Een kerkelijke ceremonie moet een van de beste formats zijn die ooit zijn uitgevonden.

“Een atheïst zou ik mij dus niet willen noemen. Atheïst klinkt zo hard, zo definitief. Ik denk dat ik een slechte gelovige ben. Een maltheïst. Zoiets. Dat begrip bestaat vast nog niet. Bij deze. Ruud Hendrickx (taaladviseur van de VRT, red.), laat je gaan.” (lacht)

‘Ik ben opgevoed in een mannenwereld, maar plots bleken er ook meisjes interessant te zijn. Ik vond dat heel ingewikkeld.’Beeld Stefaan Temmerman

14. Welk boek zou u iedereen aanraden?

Waterschapsheuvel (‘Watership Down’ van Richard Adams, verschenen in 1972, red.). Dat boek is één grote metafoor. Over de tocht van een kleine groep konijnen die op de vlucht zijn omdat hun kolonie door een onbekend gevaar bedreigd wordt. Alles komt daarin samen: goed en kwaad, de angst voor oorlog, de zoektocht naar rust, de vertwijfeling, de verbondenheid met de natuur. Ik vond dat verhaal van een hartverscheurende schoonheid. Op een bepaald moment voelde ik mij zelf een konijn. Ik herkende zo goed hoe moeilijk het is om een eigen plek te vinden.”

15. Hoe hebt u uw eerste liefde ervaren?

“Mijn eerste liefde heette Mira. Goeie naam hè. (lacht) We zaten allebei in de jeugdbeweging. Toen ik haar voor het eerst kuste, was dat voor mij al een overwinning. Het feit dat ik iemand gevonden had die wat ik zei grappig vond. En die langer dan twee minuten met mij praatte. Een vrouwelijk iemand die oprecht in mij geïnteresseerd was, ik vond dat een heel bijzondere ervaring.

“Ik ben namelijk opgevoed in een mannenwereld. Behalve mijn grootmoeder en mijn moeder kende ik alleen maar jongens en mannen. En dan plots bleken er ook meisjes interessant te zijn. Ik vond dat heel ingewikkeld. Voor mij was dat een mentale en fysieke doolhof.”

16. Hoe definieert u liefde?

“Kijk, ik heb één keer enorm zwaar liefdesverdriet gehad. Ik ben er maandenlang kapot van geweest. Toen heb ik gezegd: dit ga ik nooit meer laten gebeuren. Sindsdien zit er een soort pelletje rond mijn hart.

“Ik denk dat dit een van de beste lessen is die ik ooit heb geleerd. Je moet je ervan bewust zijn dat alles ooit kan stoppen. Niks is voor altijd, dat is nu eenmaal zo. En dat besef geeft een soort rust. Dat klinkt misschien heel nuchter, maar het zorgt er wel voor dat de teleurstelling iets minder zwaar wordt. Je wapent je tegen een mogelijk verlies, wat niet wegneemt dat ik keihard in de liefde geloof.

“Als je ouder wordt, leer je niet meer zo onbevangen in een situatie te stappen. Ook al heb je de mentale leeftijd van een tienjarige, je hebt je bagage mee.

“Van die absolute uitspraken als ‘liefde is onvoorwaardelijk’ vind ik heel gevaarlijk. Voor mij is liefde rust, wat voor sommigen dan weer vreemd zal klinken. Mentaal en fysiek bij iemand thuiskomen.

“Ik ben vroeger nogal makkelijk van relatie naar relatie gegaan. Zonder lief werd ik heel snel rusteloos. Ik ben ervan overtuigd dat ik weleens heel destructief zou kunnen worden als ik niet in een relatie zit. Ik zou nog rapper rijden, veel te veel drank gebruiken, de wildste oorden van verderf opzoeken, doodeenvoudig omdat ik geen rust zou vinden.”

17. Wat vindt u erotisch?

“Ik vind een vrouw zeer erotisch. Sorry, Fernand. En het gekke is, ze moet net genoeg kleren aan hebben. Ik hou van een vermoeden van erotiek.”

18. Hoe voelt u zich in uw lichaam?

“Je carrosserie kan er nog goed uitzien, maar je weet natuurlijk dat ze hier en daar begint te roesten. Iets stoms, zoals op je knieën gaan zitten en weer rechtstaan, dat ging toch makkelijker toen ik vijftien was.

“Toen ik gestopt ben met sporten – ik deed heel veel aan toestelturnen en tumbling – merkte ik dat mijn spieren begonnen te verdwijnen. Waardoor ik last kreeg in mijn rug en aan mijn polsen. Ik heb dan ook nog eens mijn voet omgeslagen. Dat soort pijntjes blijf je meeslepen, maar dat went ook. Ik zorg nu wel voor een minimum aan beweging om schokken beter te kunnen opvangen.”

19. Wat is uw goorste fantasie?

“Ik zie er 37 passeren. (lacht) Zoals iedereen waarschijnlijk. Maar een van de leukste is toch wel Sneeuwwitje, daar zit ik al jaren mee in mijn kop. Het feit dat een vrouw met zeven mannetjes in één huis zit, ik stel mij daar een soort romantische gangbang bij voor. Ik zou graag een van die kabouters zijn. Ik denk dat ik alleen mijn pinnenmuts zou ophouden.”

‘Ik denk dat ik wel graag zou willen ontploffen op een podium. Het lijkt me fantastisch om daar het nieuws mee te halen.’Beeld Stefaan Temmerman

20. Is de mensheid op de goede of de slechte weg?

“Niet slechter dan toen we elkaars kop insloegen met een knots van een gevilde mammoet.”

21. U belandt in de gevangenis. Wat zou de reden kunnen zijn?

“Omdat ik iemand iets heb aangedaan die een van mijn geliefden kwaad heeft berokkend. In iedereen zit een potentiële moordenaar. Ook Jef Vermassen zegt dat.

“Er zijn al een paar momenten in mijn leven geweest waarop ik dacht: chance dat je niet in mijn buurt zit of ik deed je pijn. Dat destructieve kantje zit in mij. Ik ben bij wijze van spreken volwassen geworden met Marc Dutroux. Ik snapte die volkswoede. Mocht het mij overkomen zijn, ik denk dat ik hem was gaan kapotmaken.

“Als dat verhaal weer ter sprake komt, heb ik altijd een brain freeze. Als specialisten opperen dat ze hem nog eens opnieuw moeten onderzoeken, blokkeer ik letterlijk. Ik kan alleen maar denken: of niet! Misschien moeten we dat niet doen! Misschien moeten we ons ervan bewust blijven dat dat not done is. Dagelijks worden 19 miljoen beelden van seksueel kindermisbruik uitgewisseld. Dat getal alleen al. Ik kan er zelfs amper over praten. Mocht iemand een vinger uitsteken naar mijn kinderen, ik koop mij een tank en knal hem omver.”

22. Bent u een goede vriend?

“Dat is een moeilijk verhaal. Ik heb altijd het gevoel dat ik ze moet bellen en minstens om de zoveel tijd zien en mee gaan eten. En aangezien ik daar niet in slaag, wringt dat. Ik heb nogal een grote onderhoudingsdrang.

“Ik heb een aantal goede vrienden die ik op de vingers van één hand kan tellen, maar de persoon bij wie ik het makkelijkst terechtkan, is mijn vrouw. Vriendschap in een relatie betekent volgens mij dat je elkaar héél graag ziet.”

23. Hoe zou u willen sterven?

“Ik denk dat ik wel graag zou willen ontploffen op een podium. Het lijkt me fantastisch om daar het nieuws mee te halen. (lacht) Als een soort niet-gesubsidieerde kunstperformance.

“Ik zou wel zorgen dat de mensen uit de zaal zijn. Het optreden is net gedaan, iedereen is backstage nog iets aan het drinken, de deuren zijn op slot en dan ontploffen. Maar ik zou niet de mens willen zijn die de boel moet opkuisen, dat niet.

“Mijn laatste avondmaal? Altijd hetzelfde: frieten met verse vissla van vishandel Steyaert in Aalter. Aanrader. Met een toefje mayonaise. Altijd mayonaise, overal.”

24. Wat zou u nog willen doen voor het te laat is?

“Niks. De rust vinden die ik al een paar jaar zoek, dát.”

25. Waarover bent u de laatste tijd anders gaan nadenken?

“Over de noodzaak van rust in mijn leven. Ik ben nu ‘witte weken’ gaan inbouwen, periodes waarin ik mij beperk tot mijn dagelijkse bezigheden zonder de dagen nog eens extra vol te stouwen. Ik hoop dat dit een begin is om op zoek te gaan naar de rust die er ooit weleens zal komen.

“Het was zo erg dat mijn agenda mijn leven had overgenomen. Intussen is er een half mensenleven voorbij zonder dat ik ooit bij mezelf heb stilgestaan. Omdat ik dat nooit belangrijk vond. Maar dat achtervolgt je natuurlijk en haalt je ook in.

“Ik besef steeds meer dat het soms nodig is om in je eigen kop te durven kijken.”

26. Welke gebeurtenis uit uw leven zou een goed filmscenario opleveren?

“Ik denk: de ontmoeting met mijn vrouw. Maar meer kan ik daar niet over vertellen. (lacht)

“Wat voor soort film het zou worden? ‘FC De Kampioenen’ meets ‘Notting Hill’ meets ‘Wild at Heart.’ Zoiets. Maar meer zeg ik echt niet. Het is zó goed dat we het voor onszelf willen houden. Over twintig jaar zal ik er eens een stukje over schrijven.”

27. Hoe zou de titel luiden van uw biografie?

“Ik gebruik hem al op Instagram en Twitter: ‘Serieuze zever’. Ik ben altijd heel ernstig bezig met onnozeliteiten. En ook omgekeerd. Met andere woorden: mijn ernst staat in verhouding tot mijn niet-aflatende drang tot onnozelheid. Dat vat het goed samen, denk ik.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234