Dinsdag 20/10/2020

DM ZaptRonals Meeus

‘Peacemaker’ doorprikt het ‘Scandi’-kwaliteitszegel

Beeld RV

Ronald Meeus zet deze week in DM Zapt de blik op oneindig. Vandaag: De Finse tv-reeks peacemakers.

“Als het aan mij lag”, zegt hoofdpersonage Ann-Mari Koistinen (Irina Björklund), “zat ik nu thuis, visnetten te ontwarren.” Ook voor de kijker van de tiendelige Finse tv-reeks Peacemaker wordt het een steeds aanlokkelijker idee. Ik wens echte VN-vredesonderhandelaars een spetterend, opwindend leven buiten hun dagtaak toe, want zelfs in een gefictionaliseerde versie lijkt het me een ontzettend duffe, steriele bezigheid. En ik wens hen in de toekomst een tv-feuilleton toe dat hun job iets ernstiger neemt.

Voor een reeks die zich afspeelt in het centrum van geopolitieke gebeurtenissen – en dan zelfs nog in het Midden-Oosten, de verstuikte enkel van de wereld – voelt het scenario van Peacemaker veel te licht en naïef. Dat is nu wel een constante bij alle tv-fictie die pretendeert achter de gordijnen van de wereldpolitiek te gluren: ook in series als Homeland en House of Cards wordt de complexiteit van het hele gegeven schromelijk tekortgedaan. Maar Peacemaker heeft loffelijkere ambities dan die reeksen. 

Het pretendeert een vlieg-in-de-kamer-perspectief te bieden op onderhandelingen die het lot van een regio, en bij uitbreiding misschien de wereld, bezegelen, maar blijft hangen in clichés. Dat geldt ook voor de ontwikkeling van de hoofdpersonages. Want natuurlijk is de protagoniste getraumatiseerd door haar verleden, en knapt die furunkel tijdens de vredesonderhandelingen tussen de Turkse regering en de Koerden (want ja, op dàt niveau zitten we hier) vanzelfsprekend ook open. Natuurlijk wordt haar assistent Diyar (Kardo Razzazi) verscheurd tussen zijn afkomst en zijn taak. En natuurlijk is er een strikt lokale macht (de Finse premier, vertolkt door Sampo Sarkola) die het proces in de war probeert te sturen voor zijn eigen politieke hachje.

Aan de aspiraties van Peacemaker zal het alleszins niet gelegen hebben. Er zat een budget van 7,78 miljoen euro achter, en tijdens de eerste tien minuten van de eerste aflevering heeft de camera al (zogezegd) postgevat in Finland, New York, Turkije, Italië en Syrië. Maar achter die poenerige productie, en de afstandelijke, aseptische fotografie die gebruikelijk is voor tv-fictie van boven de Oostzee, schuilt een reeks die niet alleen weinig substantie heeft, maar ook zelfs niet de minste zweem van spanning levert.

Scandinavische fictie krijgt automatisch een soort kwaliteitszegel opgeplakt in onze populaire cultuur. Een dat ze, door de band, wel verdient. Maar na het tenenkrullende Noorse drama Occupied (te vinden op Netflix, voor wie zich echt graag een potje wil ergeren) levert Peacemaker een nieuw bewijs dat je dat ook weer niet te vanzelfsprekend mag nemen.

Peacemaker is te bekijken op Lumière Series.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234