Maandag 27/05/2019

Review

Paul Simon - 'The Complete Albums Collection' ****1/2

Beeld kos

Het verzamelde werk van Paul Simon (72) is een ontdekkingsreis door bijna zes decennia popmuziek.

"Ik zie mezelf in de eerste plaats als een songschrijver", zei Paul Simon onlangs. "De muzikant die platen maakt en de performer stappen in de voetstappen van de schrijver."

Het is een analyse die van zelfkennis getuigt. Toen hij eind jaren vijftig muzikant werd, was hij één van de zeldzame songschrijvers die zijn nummers niet ten dienste stelde van andere zangers. Hij besloot om zelf de definitieve versies van zijn eigen songs op te nemen. Eerst onder een hele rist pseudoniemen, nadien, met wereldwijd succes, in duo met zijn jeugdvriend Art Garfunkel.

Op het hoogtepunt van hun populariteit gingen de twee hun eigen weg, en in 1970 begon Simon aan een buitengewoon vruchtbare solocarrière, die hier integraal in kaart wordt gebracht, tot aan zijn recentste studioplaat.

Alles, kortom, behalve het vorig jaar verschenen 'Live in New York City', zijn enige echt overbodige live-opname. Samen goed voor vijftien cd's, 37 bonustracks die al op eerdere heruitgaven stonden, én een boekje met info. Maar zonder de songteksten, wat in dit geval een echte lacune blijkt.

Herwaardering
Daarmee is evenwel meteen het enige minpunt van deze box aangestipt. Want graaf je onder in de muziek van Paul Simon, en je ontdekt een indrukwekkend repertoire, dat bovendien opmerkelijk veelzijdig is.

Van de prille, voorzichtige kampvuurfolk op 'Songbook' met nummers als 'The Sound of Silence', 'I Am a Rock', en 'April Come She Will', die later met Simon & Garfunkel echte classics zouden worden, over de grootstedelijke funk van 'Late in the Evening' tot het geflirt met Afrikaanse en Zuid-Amerikaanse invloeden op respectievelijk 'Graceland' en 'The Rhythm of the Saints', platen die hem halverwege de jaren tachtig bij een heel nieuw publiek introduceerden.

Tussendoor maakte Simon een half geslaagde soundtrack voor 'One Trick Pony', waar hij zelf ook een rol in vertolkte. En nadien zocht hij zijn heil op Broadway met 'Songs From the Capeman', waarop doowop, ouderwetse rock-'n-roll en Puerto Ricaanse ritmes elkaar afwisselen. Het zijn geen hoogtepunten in zijn discografie, maar beide platen illustreren tegelijk dat Simon een vakman is die naar nieuwe manieren zoekt om zijn eigen talent uit te dagen.

Bovendien heeft het grote publiek niet altijd gelijk: 'Hearts and Bones' werd in '83 geen groot succes, maar vandaag blijft de plaat opmerkelijk goed overeind. Meer nog: 'Think Too Much', 'The Late Great Johnny Ace' en 'Rene and Georgette Magritte with Their Dog after the War' zijn stuk voor stuk vergeten parels die dringend aan herwaardering toe zijn.

Tijd om te groeien
Ook knap: de dubbele 'Concert in the Park'-liveregistratie, waarbij Simon omringd wordt door een fantastische band, en songs als 'Train in the Distance', 'The Obvious Child' en 'Diamonds on the Soles of Her Shoes' bruisen als aspirine in een glas water.

Toegegeven: Simons recente studioplaten slaagden er niet meer in om dezelfde culturele impact te genereren als zijn bekendste werk. Maar geef 'Surprise,' 'You're the One' en zelfs het wat mindere 'So Beautiful or So What' de tijd om te groeien, en je (her)ontdekt ook daar nummers waar veel concurrenten een arm of een been voor veil hebben.

Simon toont zich keer op keer een geboren verteller die, ook als hij de traditionele songstructuren verlaat en een vrijere vorm hanteert, een helder gevoel voor taal combineert met de gave om fraaie, fantasierijke melodieën te bedenken. Er is een theorie die zegt dat je een artiest niet op zijn sterkste, maar net op zijn zwakste werk moet beoordelen.

Alleen: zelfs dan heeft Simon een buitengewoon repertoire bij elkaar geschreven. De hits en de obscure juweeltjes: samen vormen ze één van de meest consistente oeuvres in dik zestig jaar popmuziek. Kortom: quasi essentieel.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.