Maandag 06/07/2020

Concertverslag

Overlast noch overmoed: de toekomst van de Belgische muziek

Beeld Lilith Geeraerts

In DE Studio kon je het met eigen ogen aanschouwen: de toekomst van de Belgische muziek is verzekerd. Afwezig: de usual suspects uit de scene. Aanwezig: een karrenvracht aan onterecht onbekend talent en enkele engelenstemmen.

Mathilde Luijten (20) en Matilda Rasquin (21) zijn beide vrijwilliger in kunstencentrum DE Studio in Antwerpen. Toen ze hoorden dat hun favoriete feestconcept Leave Us at Dawn er eerder dit jaar mee ophield, besloten ze zelf iets te organiseren dat “meer is dan een feestje”. Zonder ervaring maar met genoeg goede smaak stampten ze Overlast uit de grond - een avond die in het teken staat van de Belgische bands van de toekomst. De negen bands/artiesten en zes dj's op de affiche van de eerste editie vulden dat toekomstbeeld rooskleurig in. “We hebben geselecteerd op ons buikgevoel”, stelt het jeugdige duo.

Stel u even voor dat alle Belgische synthpopbands in een mixer worden gegooid. Wat daar vervolgens uitkomt, heet Fortress. De opener van Overlast heeft goed geluisterd naar zijn oudere broertjes en zusjes, het beste stiekem gestolen en vervolgens gesmeed tot edelmetaal. Hanne Torfs is bovendien een prima frontvrouw met de looks van een ongekamde Stefanie Callebaut en de présence van, welja, een echte frontvrouw. 

Hanne Torfs van FortressBeeld lilith geeraerts

Ook de rest van het podium werd niet onverdienstelijk bevolkt. De drie jonge wolven deden een prima evenwichtsoefening in de ruimte tussen zweverig en dansbaar. Diepe, stevige drum, goede stem, spaarzaamheid in de muzikale lagen en het onontbeerlijke beetje je ne sais quoi.

Ook boven in het prachtige salon werd aan sfeermakerij gedaan met een stel vrouwelijke stembanden, vergezeld door een gitaar bespeeld door de eigenaar van diezelfde stembanden. Misschien lag het aan het perfect aangeklede salon, of een vrijdagavond die iedereen al week had gemaakt, maar Caitlin Talbut greep ons waarlijk bij het nekvel. We waren bijna vergeten hoe schoon een mens met enkel adem en zes snaren kan zijn. Op vlak van songwriting had de tokkelende dame veel geleerd van de jaren zestig en zeventig, maar haar stem klonk tijdloos. 

CatbugBeeld lilith geeraerts

Voor haar opvolgster Catbug moet het allicht even slikken geweest zijn. Maar als een Joanna Newsom zonder harp, gewapend met alweer enkel een gitaar, een vibrato om van omver te vallen en een outfit waar Mac DeMarco trots op zou zijn, volgde ze de nachtegaal waardig op.

Eén van de leukste dingen aan een avond met nog onbekend talent is de torenhoge bescheidenheid op het podium. Weinig artiesten behouden uiteindelijk de intieme verlegenheid die in DE Studio aan de dag werd gelegd door zowel de singer-songwriters als de vijfkoppige bands. Ook die van UMM blonken uit in schattigheid en breekbaarheid, terwijl de blote voeten van de twee zangeressen toch nog enige zin van zelfzekerheid verraadden. “Dit liedje gaat erover dat, als je je slecht voelt, je nog altijd kan dagdromen”, vertrouwden ze ons met lichte beving in de stem toe, een beetje beschaamd. Niet dat dat nodig was, want UMM was perfecte pop met muzikanten die er mochten wezen.

UndskyldBeeld lilith geeraerts

Undskyld omschreef zich in conservatoriumtaal als ‘psychedelickrautjazzgrungeloops’, maar laten we voor het gemak stellen dat ze live wel wat hadden van een beginnende Flying Horseman. Waar de laagtes van een Bert Dockx ontbraken, werd alles goedgemaakt wanneer het trio hun meest bluesy kant toonde. 

Coyote Melon combineerde dan weer wat Britpop-buitelingen met The Strokes, en ze bestreken het spectrum tussen dansbare gitaren en meer rechttoe rechtaan geweld. En Danny Blue and the Old Socks hadden zowaar al een hoop verschrikkelijk enthousiaste fans mee die allemaal even hard leken te houden van oldskool surfrock met een zon geblakerd korstje. 

CuntstBeeld lilith geeraerts

“DE Studio is een leuke plek omdat ook theater- en kunstliefhebbers hier thuis zijn. Het mag dan al wat experimenteler zijn”, vertelde organisatrice Matilda. Die artistieke plaats vulde vooral Cuntst in, die de helft van hun set vulden met iets wat we pas laat herkenden als een demonische versie van ‘You Got It’ van Roy Orbison. Een halfje ijskoude coolness tegenover het mafste wat de kunstschool dat jaar voortbracht, mocht de avond beëindigen, alvorens het echte feest begon.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234