Zondag 12/07/2020

Concertrecensie

Ottla in de Botanique: jazz op zijn Dockx’ ★★★★☆

Ottla in de Botanique.Beeld Francis Vanhee

Als de besparingen in de cultuur nog veel slachtoffers maken, heeft Bert Dockx binnenkort niet meer genoeg podia om al zijn projecten een plaats te geven. Ottla is nummer vijf - of was het nu toch zes? - op zijn curriculum en moest staan voor een terugkeer naar de jazz. Zoals te verwachten van het muzikaal genie is het uiteraard veel meer dan dat geworden.

Ottla. Het was niet alleen de naam van de favoriete zus van schrijver Franz Kafka maar ook de naam van de eerste groep die een jonge Bert Dockx als student aan het Conservatorium in Brussel oprichtte. Het was een pure jazzband waarmee hij een drietal keer een podium op kroop maar vooral zijn eerste ervaring mee op deed. Een lang leven was het niet beschoren en Dockx smeet zich na zijn studies op cross-overprojecten zoals Flying Horseman, Dans Dans, Strand en een solo coveralbum. De jazzachtergrond toonde zich vooral in zijn natuurlijke muzikaliteit en virtuositeit.

Maar kijk, oude liefde roest niet dus de Antwerpenaar wilde een project opstarten waarin hij niet alleen terugkeert naar zijn jazzverleden maar ook naar zijn tijd in Brussel. Oudgedienden Yannick Dupont (drum, synths) en Frans Van Isacker (saxofonist en lid van de originele Ottla) werden opgetrommeld en samen met Thomas Jillings (sax), Louis Evrard (drums) en contrabassist Nicolas Rombouts (bekend van Dez Mona) trokken ze de repetitieruimte in. Gisteren werd de cirkel in de Botanique in Brussel rondgemaakt met de voorstelling van het resultaat van die repetities.

Soundtrack van de apocalyps

Opener ‘Huisje Tuintje’ zet zacht de toon. De diepe contrabasklanken stuwen het nummer voort terwijl Bert spitse, korte noten uit zijn gitaar tovert en de blazers een licht dissonante onderstroom toevoegen. Uit het niets verandert het nummer van thema en krijgen we een big bandfeel. Het lijkt alsof de zon even door het lichte wolkendek breekt alvorens de volgende wolk weer een waas brengt. Het drumspel wordt drukker, de gitaar en saxofoon gaan een verhitte conversatie met elkaar aan, de spanning stijgt tot... Alles weg valt, er even stilte heerst en het nummer eindigt waar het begonnen was; met de spitse, korte noten van Bert.

De jazz is bij Ottla zoals beloofd veel uitdrukkelijker aanwezig dan in zijn andere projecten maar Bert Dockx zou Bert Dockx niet zijn zonder wat experimentele uitstapjes. Tijdens het heel toepasselijk benoemde ‘Stofwolk’ ontsporen zijn gevaarlijke gitaaruithalen in een psychedelisch rocknummer dat de Antwerpenaar half op zijn knieën doormaakt omdat hij zo druk bezig is te spelen met zijn effecten. ‘Je Ne Sens Presque Plus Rien’ kent een manisch middenstuk met erg overstuurde gitaarlijnen die gerust zouden kunnen dienen als de soundtrack van een apocalyps. Maar telkens weer keert hij samen met zijn kompanen terug naar de rust, de basis, het thema dat verstopt zit in elk nummer.

Ottla in de Botanique.Beeld Francis Vanhee

Japanse golf

Naast zes eigen composities – allen met een heel eigen karakter – herwerkte het zestal ook twee nummers van jazzlegendes Thelonious Monk (‘Epistrophy’) en Sun Ra (‘Lights On A Sattelite’). Ook hier werken ze rond een uitgepuurd thema dat wat extra vlees krijgt maar nooit de essentie uit het oog verliest. Mocht jazz altijd zo spannend zijn, er zouden meer mensen naar luisteren. Al zou mijn moeder zich op de meest experimentele momenten afvragen of dit nog wel muziek is. Maar is dat niet net een teken dat je echt iets goed aan het doen bent?

Op het artwork van de debuutplaat van Ottla prijkt een Japanse golf en dat blijkt een erg toepasselijk beeld. Net als golven zijn de nummers van Ottla repetitief doch onvoorspelbaar en rustgevend maar toch ook gevaarlijk. De composities bouwen zacht en zalvend op maar slaan even hard neer. De terugkeer van Dockx naar de jazz voegt ook weer een nieuw aspect toe aan zijn rijk kunstenaarsprofiel en als geen ander weet hij zijn kompanen uit te dagen en mee te trekken in zijn eeuwige, onstilbare nood aan Het Experiment. Dan rest ons enkel nog te smeken dat Bert van Ottla een vaste waarde maakt. We want more.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234