Zondag 19/05/2019

DM Zapt

Op den duur is iederéén die ooit een paar keer als eerste over een meet is gereden de verse Merckx

Beeld Photo News

DM ZAPT. Stef Selfslagh zet deze week de blik op oneindig. Vandaag schrijft hij over de prangende ‘Is Mathieu van der Poel de reïncarnatie van Eddy Merckx?’-kwestie.

In zowat alle sportprogramma’s werd deze week driftig gediscussieerd over de vraag of we Mathieu van der Poel nu wel of niet de nieuwe Eddy Merckx mogen noemen. De mensen uit het ja-kamp wijzen erop dat Van der Poel de Amstel Gold Race heeft gewonnen zoals Merckx ooit Milaan-Sanremo won: door in de laatste kilometer iedereen aan flarden te rijden. De mensen uit het nee-kamp zeggen dat de naam Merckx heilig is en enkel mag worden uitgesproken in het gezelschap van de woorden ‘legendarisch’, ‘uniek’ en ‘onovertrefbaar’. Waarna ze in de camera kijken en zich bij hun held persoonlijk excuseren voor het feit dat dat anno 2019 nog steeds niet voor iedereen duidelijk is.

Mathieu van der Poel is nochtans niet de eerste renner die met nestor Merckx vergeleken wordt. Begin februari, na de Ronde van San Juan, was het Remco Evenepoel die het epitheton ‘de nieuwe Merckx’ in ontvangst mocht nemen. En een dikke week geleden werd ook de verbetering van het werelduurrecord door Victor Campenaerts door analisten merckxiaans genoemd. Op den duur is iederéén die ooit een paar keer als eerste over een meet is gereden de verse Merckx.

De rollen omdraaien

Wat opviel aan de Merckx-vergelijkingen van de voorbije dagen is de aan angst grenzende devotie waarmee ze werden gepreveld. “Ik besef maar al te goed dat ik mij op het zondige pad der blasfemie beweeg, maar hebben we vandaag de nieuwe... Merckx gezien?” “Op het gevaar af in de brandende wielerhel te belanden: mogen we de prestatie van Van der Poel (slaat nog snel een kruisteken)... merckxiaans noemen?” Alsof er tussen merckxiaans en messiaans geen vier letters verschil zijn.

Ik kreeg het de voorbije dagen zo op mijn heupen van de Merckx-aanbidding dat ik aan de toog van café ’t Kwetterhof uit balorigheid de rollen begon om te draaien. “Gisteren nog eens naar oude wedstrijdbeelden van Eddy Merckx gekeken. Wat kon die jongen Van der Poeliaans fietsen, zeg. Zoals hij in de jaren zestig over de Via Roma denderde: helemaal Van der Poel. Al moet ik opletten dat ik Mathieu ook niet beledig. Merckx won in zijn eerste jaar op de weg enkel Milaan-Sanremo. Van der Poel heeft dit voorjaar al drie klassiekers op zijn naam geschreven. Nee, ik neem mijn woorden terug. De vroegere Van der Poel was Merckx nu ook niet.”

Beeld Belga

Mocht ik Eddy Merckx zijn – een mens kan op hypothetische wijze al eens afdwalen – ik zou zélf lachen met de adjectivisering van mijn naam. ‘Goed nieuws, Claudine: ik heb daarnet merckxiaans gekakt. De problemen met de merckxiaanse stoelgang behoren definitief tot het merckxiaanse verleden.’

Of zou de heer Eddy na een halve eeuw van Vlaamse verafgoding niet langer tot zelfrelativerende malligheid in staat zijn?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.