Zaterdag 04/04/2020

Review

Ook op ‘ken’ heeft Destroyer de beste woorden

Dan Bejar, de man achter Destroyer, leeft bij gratie van de suggestie.Beeld Fabiola Carranza

Nooit eerder hield hij zijn teksten zo – nu ja – bondig en zijn songs zo beknopt. Ken is wellicht zelfs de toegankelijkste plaat die Destroyer al maakte. Tegelijk blijft Dan Bejar de meest ongrijpbare frontman van de indiescene – gelukkig maar.

“Het blijft me vervelen hoe de woorden in songteksten 99 procent van de tijd variëren van nutteloos tot slecht”, zei Dan Bejar, de man die al twintig jaar platen uitbrengt als Destroyer, onlangs tegen muziekwebsite Pitchfork. Nu is ‘saai’ inderdaad het laatste wat je van Bejars lyrics kunt zeggen: in ‘Sky’s Grey’, de opener van zijn twaalfde plaat als Destroyer, doet hij een oproep aan de jonge revolutionaire kapitalisten, ligt de bruidegom in de goot en heeft de bruid zichzelf ondergepist.

'Ken' van Destroyer.Beeld Secretly Canadian

Het is zijn manier om te zeggen: there’s something rotten in the United States of America. Veel politieker of explicieter wordt het niet bij deze Canadese Amerikaan die leeft bij gratie van de suggestie, de ongrijpbaarheid en de omtrekkende beweging. Oké, dat allemaal én een liefde voor de klank van coole woorden.

Bejars vage onbehagen, zijn ongemakkelijke gevoel bij de tijdgeest, hoor je op ken het duidelijkst in ‘A Light Travels Down the Catwalk’, waarin de spots vooral leegte en zinloosheid uitlichten (“strike an empty pose”), en ‘Tinseltown Swimming in Blood’. In die laatstgenoemde song schetst Bejar een opnieuw weinig opbeurend beeld van onze wereld, waarna de altijd wat afstandelijke man plots verrassend direct en emotioneel wordt wanneer hij zingt: “I was the dreamer, watch me leave.”

Propvol verwijzingen

De baslijn van ‘Tinseltown Swimming in Blood’ herinnert intussen aan New Order, de melodie had met wat fantasie van Pet Shop Boys kunnen zijn, terwijl de titel verwijst naar ‘Tinseltown in the Rain’, een culthit uit 1984 van The Blue Nile. Opnieuw vintage Bejar: zijn nummers volproppen met verwijzingen naar films (I Know What You Did Last Summer  tot La Règle du Jeu), muziek van anderen én eigen songs (op Genius.com vind je mensen die álle dwarsverbanden in kaart brengen).

Muzikaal wijzen de meeste pijlen op ken naar de donkere eighties, de laatste Thatcher-jaren: de zijige, met smoothe saxofoons opgegeilde jazzpop van Kaputt (2011) is aangescherpt, de somptueuze, breed uitgemeten fresco’s van Poison Season (2015) zijn herleid tot grillige lijnen, getekend door grimmige synthesizers. 

Bejar drapeert zijn kruimelige stem nu over New Romantics-achtige pop, een glamoureus geluid waarin het verval toch ook al vervat zit, zoals in ‘Rome’ (dat een eind weg echoot à la The Cure), ‘Sometimes in the World’ (met de geweldige openingszin “I can’t pay for this, all I’ve got is money”) en slotsong ‘La Règle du Jeu’, waarin Amerika nog een veeg uit de pan krijgt: “a world that is bawling and totally loaded”.

Romantiseer

De plaattitel ken is geleend bij de britpoppers van Suede: hun ‘The Wild Ones’ (een van de grote Engelstalige ballads van de laatste honderd jaar, volgens Bejar) zou oorspronkelijk zo geheten hebben. En ook al beweert Bejar niet naar Suede te hebben geluisterd toen hij deze plaat opnam, toch moet je weinig moeite doen om de tandem Brett Anderson en Brendan Butler te horen rocken op ‘In the Morning’ en ‘Cover from the Sun’, de snedigste songs op de plaat.

Dan Bejar van Destroyer: de wereld is om zeep, maar romantiseer hem toch maar.Beeld Fabiola Carranza

‘Saw You at the Hospital’, een verslag van Bejars ziekbed in Zwitserland na oververmoeidheid door touren, is dan weer een ijle rêverie. Het is ook het enige spoor van hoe de elf songs op ken tot stand kwamen: tijdens een akoestische tour door het heartland van de VS in de periode van de presidentsverkiezingen. Alleen wie zich de deluxe versie van ken aanschaft – of op Spotify luistert – krijgt extra akoestische tracks. Een daarvan is een afgekloven versie van het Gary Numan-achtige ‘Stay Lost’, dat Bejar omschrijft als een ‘handboek: hoe sta ik in het leven’. Zijn advies? “The world is fucked, but just romanticize. Find beauty in this dance with death”, zei hij onlangs tegen Spin.

En kijk: dat is exact wat hij op ken doet.

ken is uit bij Secretly Canadian. Destroyer speelt op 10/12 in ons land, botanique.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234