Zaterdag 22/02/2020

festivaltip

Onze favoriete fatalist Ghostpoet speelt op Gent Jazz

Beeld rv

De muziekredactie van De Morgen duikt naar parels in het zomerse aanbod, te zien op een wei of plein in uw buurt. Vandaag: Ghostpoet op Gent Jazz.

Van alle doemdenkers op aarde is Obaro Ejimiwe, alias Ghostpoet, onze favoriete fatalist. De wereld is naar de knoppen, meent hij, en dus voorziet hij De Ondergang al vier platen lang van een soundtrack.

Op zijn laatste, vierde plaat Dark Days & Canapés kijkt hij thema’s als politiek en sociale kwesties recht in de ogen. "I was dreaming of a better life / With my two kids and my lovely wife / But I can't swim and water's in my lungs / So here it ends, well, life has just begun”, verwijst hij in ‘Immigrant Boogie’ naar de vluchtelingenproblematiek. Ghostpoet is een kritisch man, maar schopt niet zomaar wild in het rond. Hij serveert zijn woede met een goulash van postpunk, hiphop en triphop. Tricky, Massive Attack en TV On The Radio zijn steeds terugkerende referenties – er zijn slechtere voorbeelden.

“Ik werk niet autobiografisch. Ik schrijf over anderen, over de wereld waarin wij leven. Ik geef de stemlozen een stem”, lichtte de Britse artiest zijn werkwijze toe in het Britse medium The Skinny. Ghostpoet hoopt dat de luisteraars zich kunnen herkennen in zijn muziek, maar hij maakt geen politieke statements, is hij duidelijk. “Het draait heus niet om mijn mening, ik wil gewoon een licht werpen op onderwerpen waarmee we dagelijks worden geconfronteerd: Syrië, het migratieverhaal, armoede,…”

Controlefreak

Er dringt zelden zon binnen in het universum van Ghostpoet, maar dat maakt de muziek van Obaro Ejimiwe niet per se zwaarmoedig of ontoegankelijk. Met zijn debuutplaat Peanut Butter Blues & Melancholy Jam en derde langspeler Shedding Skin sleepte de Britse muzikant twee keer een nominatie voor de prestigieuze Mercury Music Prize in de wacht. En dat wil toch iets zeggen.

Voor zijn recentste worp Dark Days & Canapés werkte Ghostpoet met producer en gitarist Leo Abrahams, die zijn strepen verdiende bij Brian Eno en Paul Simon. Het was de eerste keer dat hij met een extern klankbord werkte. Ghostpoet is namelijk een beschermend type. “Ik heb snel de neiging om alles zelf te doen, maar de tijd was rijp om de controle ietwat te lossen”, vertelde hij in een interview met The Skinny. Met succes: Ghostpoet klinkt meer apocalyptisch dan tevoren.

Obaro Ejimiwe citeert Talk Talk, The National, Nick Cave and the Bad Seeds, Massive Attack en Portishead als zijn grootste invloeden, “omdat zulke artiesten muziek maken met diepgang”, zei hij in gesprek met The Interview. Met
Dark Days & Canapés vindt hij naar eigen zeggen dat hij dat punt heeft bereikt. Het contrast met het moment dat de Brit zijn pseudoniem tot leven riep, kan niet groter zijn.

Beeld RV

“Ik heb jarenlang van negen tot vijf gewerkt, en ik ben opgegroeid in een familie van jonge ondernemers. Het was dus niet vanzelfsprekend om te gokken op een carrière in een weinig betrouwbare industrie”, liet Ghostpoet ooit optekenen. “Dat ik nu mijn rekeningen kan betalen door muziek te maken, is te gek voor woorden.”

Vrijdag 29 juni op Gent Jazz. gentjazz.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234