Vrijdag 13/12/2019

Pukkelpop

Ontdekt op Pukkelpop: Mick Jenkins en HVOB

Mick Jenkins op Pukkelpop. Beeld Stefaan Temmerman

Eerlijk? Ook ons duizelt het soms bij al die onbekende namen op de Pukkelpop-affiche. Maar wie bereid is zich te laten verassen, ontdekt wel eens iets. In ons geval waren dat zaterdag: frisse Amerikaanse hiphop van Mick Jenkins, en Oostenrijkse minimal van HVOB.

Eigenlijk had Mick Jenkins, een telg uit de vruchtbare hiphopscene van Chicago, hier donderdag al moeten staan, maar toen was hij… Welja, waar was hij eigenlijk? Niemand wist het, maar zaterdag had hij dan toch de weg naar Kiewit gevonden. Wij blij, want in tegenstelling tot wat we op basis van zijn verdwijntruc hadden verwacht, bleek de 25-jarige rapper in de Lift een kleine revelatie.

Over gruizige, licht experimentele beats met hier en daar een trap-ratel, afkomstig van een dj met twee goeie ouwe draaitafels, liet hij een bijzondere, dichterlijke flow horen – Jenkins is net als Kendrick Lamar een zelfverklaarde poëziefanaat. Nu eens ingehouden, dan weer heel druk, maar altijd dwong hij je om te luisteren. Bizar maar vermakelijk was de terugkerende kreet “
drink more water”.

De man had ook iets te vertellen. In ‘Martyrs’ rapte hij over de nog altijd weinig benijdenswaardige positie van veel Afro-Amerikanen – hij eindigde die track veelbetekenend met een stevige flard ‘Fuck Tha Police’ van NWA. Publieksspelletjes hoorden er ook bij, maar altijd om zijn tracks op gang te trekken, nooit om de boel nodeloos uit te rekken. Voor ‘Thc’ dook de rapper het publiek in, waar een serieuze broeihaard van jump around ontstond. Opvallend trouwens hoe goed zijn teksten werden meegerapt: u liet zich weer van uw beste kant zien!

Beeld Stefaan Temmerman

Normaal gezien speelt Jenkins met een band, inclusief drie achtergrondzangers. Op 9 november staat hij met die bezetting in de Botanique. U weet waarheen. 

Achteruit parkerende bestelwagens

Ook HVOB zien we graag terug. Deze drie Oostenrijkers, een drummer en twee knoppendraaiers, gunden de Castello geen genade. Rustig opbouwen? Geen sprake van: meteen pompten ze minimal beats – deels van een livedrummer, deels digitaal – de tent in. Subtiel en toch genadeloos zoals ook Moderat dat kan. Wie het nog te vroeg vond om te voluit te gaan, kon af en toe ook wegzweven op de droompopzang van Anna Müller. Op die momenten deed HVOB erg denken aan Trentemøller.

HVOB. Beeld Stefaan Temmerman

Aan het eind bouwden de Oostenrijkers naar een climax: ronkende bassen, het ‘piep piep’-geluid van honderd achteruit parkerende bestelwagens en beurtelings stuiterende en huppelende beats. Fijne set, we hopen alleen dat niemand op onze dansmoves heeft gelet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234