Woensdag 16/10/2019

Filmrecensie

‘Once Upon a Time in Hollywood’: kwispelstaarten tot aan de apotheose ★★★★☆

Brad Pitt en Leonardo DiCaprio in de beste Tarantino-film ooit. Beeld rv

Quentin Tarantino doet het opnieuw: Once Upon a Time in Hollywood, zijn meanderende portret van een handvol kleurrijke figuren in het Los Angeles van 1969, is een van de beste films uit zijn carrière. Minder geweld, meer ziel.

In een van de geestigste scènes uit Once Upon a Time in Hollywood zien we hoe stuntman Cliff Booth (Brad Pitt) zijn brave pitbull aan een bijna tantrisch eetritueel onderwerpt: nadat Cliff het avondmaal van zijn trouwe viervoeter alvast opzichtig uit het blik heeft laten glijden, laat hij de likkebaardende hond geduldig wachten. Pas wanneer Cliff zijn eigen potje heeft gekookt – macaroni met kaas, eveneens uit blik – mag zijn hond kwispelstaartend toetasten. De ontlading is even groot voor de kijker als voor het beest.

Lees ook:

Is levende legende Quentin Tarantino immuun voor kritiek?

Tarantino toont zich van zijn meest persoonlijke kant in ‘Once Upon A Time in Hollywood’: ‘Ik ben gewoon soft geworden’

De scène illustreert de film in zijn geheel: Tarantino neemt heel erg zijn tijd in dit meanderende portret van een handvol figuren in het Los Angeles van 1969. We sloffen een paar dagen mee in de schoenen van Rick Dalton (een ronduit heerlijke, door zelftwijfel aangevreten Leonardo DiCaprio) – een acteur die beroemd werd met heldhaftige cowboyrollen, maar nu al een tijdje op zijn retour is – en Cliff Booth, die naast zijn vaste stuntman ook zijn eeuwige steun en toeverlaat is. In de eerste twee acts besluipt je af en toe het gevoel dat dit nergens heen gaat. Maar dan, in de derde act, volgt de beloning. En die is rijkelijk. Kwispel-kwispel.

Gevoeliger

Er zal veel gepraat worden over de uitzinnige finale van Once Upon a Time in Hollywood – die is hilarisch én problematisch tegelijk, zoals we het van goeie ouwe Tarantino gewoon zijn. Maar het zijn vooral de twee uren die daaraan vooraf gaan, die deze film zo bijzonder maken. De onthaaste, opmerkelijk vreedzame sfeer, die een tragisch contrast vormt met de gruwelijke moord op Sharon Tate (gespeeld door een jammerlijk onderbenutte Margot Robbie), waar Tarantino de hele film lang naar lijkt op te bouwen.

De regisseur van Pulp Fiction vindt zichzelf niet opnieuw uit, maar toont zich voor een keer wel van een wat gevoeligere kant: Once Upon a Time in Hollywood is het werk van een melancholische Tarantino die – op zijn heel eigen manier – een verloren onschuld probeert te herstellen.

Once Upon a Time in Hollywood speelt vanaf 14/08 in de bioscoop.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234