Maandag 20/01/2020

DM Zapt

Ode aan superieure onnozelheid

Time for Sushi wordt door Lewandowski zelf beschreven als ‘high-­effort YouTube nonsense’. Beeld rv

In de dagelijkse rubriek DM ZAPT zet de tv-redactie van De Morgen de blik op oneindig. Vandaag: Stef Selfslagh over de maatschappelijke meerwaarde van esthetisch verantwoorde onzin.

Als u vijf minuten en drie seconden op overschot heeft, doe uzelf dan een plezier en kijk op een digitaal scherm in uw buurt naar Time for Sushi, een prachtige dosis van-de-pot-geruktheid van de Amerikaanse filmmaker David Lewandowski.

In de YouTube-parel Time for Sushi belanden kaalhoofdige humanoïden vanuit het niets in Tokyo, waarna ze wandelend, waggelend en wiebelend koers zetten naar de dichtstbijzijnde oceaan. Eenmaal onder water bereiken de hyperkinetische wezens een staat van opperste gelukzaligheid en verbroederen ze met de vissen die ze in le grand bleu aantreffen.

De vorige alinea zal niet zo gauw in de synopsis van een Netflix-serie of een dramareeks op Eén staan. En dat is precies wat Time for Sushi zo mooi maakt: het filmpje ontsnapt aan alle vormen van cinematografische routine. Het lapt montage­conventies en scenariogebruiken aan de laars en is één jubelende ode aan de verbeelding.

Je zou het een kunstwerkje kunnen noemen dat ons eraan herinnert dat in de zinloosheid van ons bestaan de schoonheid ervan schuilt: als we dan toch verstoken zijn van een doel, kunnen we net zo goed vrolijk de horizon tegemoet tuimelen. Het leven als één langgerekte silly walk.

Dadaïsme

Maar evengoed kun je Time for Sushi omschrijven met de woorden die David Lewandowski er zélf voor uittrok: “Independent, artisanal, high-effort YouTube nonsense.” Meer moet dat namelijk niet zijn, wel integendeel: we kunnen in onze dagelijkse portie entertainment best nog wat méér goed gemaakte onnozelheid ­gebruiken.

Aan reality-tv die ons samenhorigheids­gevoel moet aanwakkeren, hebben we voorlopig geen gebrek. Aan talentenjachten die door Koen Wauters gepresenteerd, maar gelukkig niet door Koen Wauters gewónnen worden, ook al niet. En aan topseries waarin het hoofdpersonage hetzij een drugsdealer, hetzij de president van Amerika is evenmin.

Maar wat vaak nog wel in ons kijkaanbod ontbreekt, is een dosis audiovisueel dadaïsme. Geregisseerde stukjes ongerijmdheid, als welgekomen contrapunt in een wereld die zichzelf hopeloos au serieux neemt.

Precies door hun koppige gebrek aan inhoudelijke ambities bewijzen filmpjes zoals Time for Sushi (en niet te vergeten Perspective van Black Sheep Films, nog zo’n internetparel) een heerlijk troostend axioma: het is niet omdat het leven geen betekenis heeft, dat we er nu en dan niets moois van kunnen maken.

Noem mij drammerig, maar ik vind dat een waarheid waaraan we regelmatig herinnerd mogen worden. Al was het maar als een mentaal oppeppertje bij het ontwaken. Zou het geen goed idee zijn om ‘het maken van opbeurende absurditeiten’ in de beheersovereenkomst van de VRT te schrijven, beste minister Gatz?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234