Zaterdag 11/07/2020

Recensie

‘Now You’ van Mount Eerie: een wandelende open wonde

Phil Elverum (Mount Eerie)Beeld Jacob McKinley / RV

Het beeld van zijn gestorven geliefde mag niet vervagen, dus zingt Phil Elverum (alias Mount Eerie) haar weer toe op Now Only. Het resultaat? Drie kwartier balsem tegen de wrede absurditeit van het bestaan. 

“I sing to you, Geneviève”, zijn de eerste woorden die je hoort op Now Only en meteen weet je: net als op A Crow Looked at Me uit 2017 wil Phil Elverum (39) de gedachte levend houden aan Geneviève Gosselin, zijn twee jaar geleden overleden vrouw. Opener ‘Tintin in Tibet’ klinkt dan ook als een song die dat Mount Eerie-meesterwerk van vorig jaar niet heeft gehaald. Elverum blikt terug op het allesbepalende moment waarop hij Gosselin leerde kennen, en kleurt de intieme details (“with my head on your lap / sinking into you”) bij met gitaargetokkel en soms een stokkend ritme.

Maar
Now Only is meer dan louter A Crow Looked at Me, deel twee. In ‘Tintin in Tibet’ vraagt Elverum zich al voorzichtig af hoe hij, een wandelende open wonde, nu verder moet, zonder zijn vrouw, met een beeld van haar dat dreigt te vervagen: “When I address you, who am I talking to? (…) Repeating ‘I love you’, to who?” Die worsteling met de Dood, de grote gelijkmaker, zet een plaat lang de toon.

In het meer dan tien minuten durende ‘Distortion’ bundelt Elverum uiteenlopende herinneringen tot een beklemmende song over sterfelijkheid. Het eerste dode lichaam dat hij zag, van zijn overgrootvader, leidt hem naar zijn wilde jaren als twintiger, inclusief onenightstand die van hem bijna een prille vader maakte. Dat voert hem weer naar een ontluisterende documentaire over beatschrijver Jack Kerouac, die zijn dochter verwaarloosde, waardoor hij weer uitkomt bij de dood van zijn zielsverwante, de dochter die ze samen hebben, en de ultieme vraag: wat blijft er van ons over als we er niet meer zijn?

Net als ‘Two Paintings by Nikolai Astrup’, die andere meanderende song van bijna tien minuten (“does it even matter what we leave behind?”), is ‘Distortion’ een ronduit magistrale reflectie over de menselijke vergankelijkheid. De literaire kwaliteiten van Elverums teksten formuleren hier een klinkende ontkenning van wat hij zelf nog zong op A Crow Looked at Me: “When death enters the room, all poetry is dumb.”

Ongemakkelijke singalong

Ook muzikaal wijkt Now Only af van zijn sobere voorganger vol onopgesmukte woordenstromen zonder veel melodieën. In de titeltrack duikt voor het eerst in tijden een meezingbaar refreintje op, al is het met zinnen als “people get cancer and die / People get hit by trucks and die” een wel erg ongemakkelijke singalong. 

‘Distortion’ doet zijn naam dan weer alle eer aan met vervormde, overstuurde gitaren die je ook hoort daveren door ‘Earth’, een even intiem als luguber nummer waarin Elverum beschrijft hoe hij soms nog stukjes bot ziet liggen op de plek waar hij de as van zijn vrouw uitstrooide. Wellicht niet toevallig verwijst Elverum juist in die song naar de blackmetalband Wolves In The Throne Room, een invloed die ook al te horen was op zijn natuurtrilogie Wind’s Poem (2009), Clear Moon en Ocean Roar (beide 2012).

'Now Only' van Mount Eerie: magistrale reflecties over de menselijke vergankelijkheid.Beeld RV

Wees Elverum die natuur nog categoriek af op A Crow Looked at Me, dan vindt hij er nu weer voorzichtige troost in, zoals in slotsong ‘Crow Pt. 2’: “But when I'm trying to, I see you everywhere / In plants and birds and in our daughter.” In dat nummer bezingt Elverum ook hoe zijn driejarige dochter vraagt een plaat van haar moeder op te leggen, wat leidt tot het hartverscheurendste moment van Now Only: “She’s staring at the speaker with this look of recognition /Putting it together that it’s you singing.”

Een album lang tracht Elverum het hoofd te bieden aan de absurditeit van het bestaan, waarmee de dood van zijn vrouw hem confronteerde. Een sluitend antwoord vindt hij niet, maar zijn dochter, de natuur én de cultuur (Now Only barst van de literaire en artistieke verwijzingen) houden hem op de been. 

Zijn leed en lot mogen dan niet uniek zijn, zoals hij bruut beseft in de titeltrack, de wijze waarop hij er in de songs van Now Only kunst van maakt, is dat zeker wel. Of zoals hij zingt in ‘Distortion’: “But in my tears now light gleams.”

Now Only is uit bij P.W. Elverum & Sun.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234