Dinsdag 24/05/2022

MuziekrecensieYears & Years

‘Night Call’ van Years & Years: Olly Wannabe gaat op zijn fraaie bekkie (★★☆☆☆)

Olly Alexander, alias Years & Years. Beeld EPA
Olly Alexander, alias Years & Years.Beeld EPA

Op de hoes van Night Call poseert Olly Alexander als een zeemeermin. Het had de gebruikerswaarschuwing kunnen betreffen voor deze nieuwe Years & Years. Dit album is vlees noch vis. Ook al hangt er een verdacht visgeurtje aan.

Gunter Van Assche

Drie jaar geleden maakte Palo Santo in deze krant nog aanspraak op de titel popplaat van het jaar. Nog eens drie jaar eerder had Years & Years al een wereldhit gescoord met de opwindende synthpop van ‘King’. Vorig jaar vond frontman Olly Alexander ook een breder publiek met zijn hoofdrol in It’s a Sin, een gelauwerde dramaserie over de aidsepidemie in de jaren tachtig. De toekomst oogde dus niet alleen regenboogkleurig, maar ook rooskleurig.

Zou dat succes hem naar zijn fraaie koppie gestegen zijn? De nieuwe Years & Years klinkt immers als een van zuurstof gespeende routineklus. Op Night Call probeert Alexander de geilheid van de dansvloer te vatten, maar u proeft hooguit de kleverige Red Bull en andere morsige energiedrankjes die aan uw sneakers of pumps bleven kleven.

De songs klinken stuk voor stuk te afgeborsteld en gepolijst. Te gedateerd ook, trouwens. Voor de clichématige titelsong had Madonna al midden jaren tachtig haar parmantige neusje opgehaald. De oosterse mystiek van ‘Immaculate’ wordt dan weer door een slappe productie de nek omgewrongen, alsof die hitgeile gozer van een Pittbull aan de knoppen zat. Elders mist dit album dan weer de vrolijke kitsch van Kylie Minogue. Dat ze ook effectief passeert op deze plaat zorgt ook meteen voor de twee enige opflakkeringen: de remix van ‘Starstruck’ en het bijna weggemoffelde ‘A Second to Midnight’ strikken spontaan je dansschoenen.

Dat Years & Years verder zo nadrukkelijk ontgoochelt, heeft mogelijk te maken met de nieuwe samenstelling van de groep. Nu ja, dit voormalige trio vervelde eigenlijk tot een eenmansproject van Olly Alexander, die zijn groepsmaatjes Mikey Goldsworthy en Emre Türkmen zonder blikken of blozen in de berm achterliet. “Ikanda”, dacht Olly Wannabe. En vervolgens poseerde hij als de bespottelijke zeemeerman van Zoolander op de hoes van zijn nieuwste plaat.

Wie dacht dat plaatsvervangende schaamte zich zou beperken tot die cover, gaat voorbij aan de dansbare drek op deze plaat. God en Joost weten hoe intens we al twee jaar verlangen naar een ongebreideld uitgaansleven. Maar als dit de soundtrack wordt, willen we de lockdown eigenhandig nog wat langer rekken.

null Beeld RV
Beeld RV
Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234