Zaterdag 19/09/2020

GetuigenissenNachtleven

Niet de feestjes, maar de onzekere toekomst houdt deze nachtraven wakker

Nightlifefotograaf Maxime Byttebier. Beeld Damon De Backer

Hoe hard kreunt ons nachtleven onder het gewicht van bubbels, avond- en nachtklokken, verplichte sluitingsuren en algehele malaise in deze coronatijden? Vier nachtraven actief in de uitgaanssector getuigen over hun nightlifeblues. 

Maxime Byttebier (28) haalt als Nachtschaduw het nachtleven voor de lens en heeft daarvoor al enkele Redbull Elektropedia Awards voor Best Nightlife Photographer in ontvangst mogen nemen

“In het begin had ik niet door hoezeer dit mijn sector zou beïnvloeden. Maar in februari zat ik in Parijs voor een opdracht met techno artist Rebekah, toen plots een event voor tienduizend man gecanceld werd als voorzorg voor Covid-19. We hebben er dan maar een dagje in de spa van gemaakt, maar dat was wel het moment waarop ik door begon te krijgen: I’m fucked. Ik ben al tien jaar bezig met nightlife photography, het is mijn fulltime bezigheid waar ik net mijn goedbetaalde dagjob voor had opgezegd. Nu is dat allemaal weggevallen. In principe is fotografie een multi-inzetbare skill, en soms krijg ik de vraag waarom ik bijvoorbeeld geen communies shoot of meer commerciële opdrachten aanneem, maar dat is gewoon niet wie ik ben. Dat zou mij niet gelukkig maken en het zou aanvoelen alsof ik mijn ziel verkoop. Nightlife is een niche, zeker de queer en undergroundmilieu waarin ik zit, en die niche definieert ook heel erg wie ik ben en waar ik voor sta. Ik leg minorities vast en probeer via beelden de liefde, kleur, muziek en een soort boodschap over te brengen – dat heb je net iets minder met communiefoto’s. (lacht)

“Ik heb er even over nagedacht en heb besloten om het voorlopig over een helemaal andere boeg te gooien. En dan bedoel ik écht een andere boeg. Het is immers nog zo onzeker hoe lang onze sector nog gefnuikt zal worden. Duurt het nog een jaar? Nog drie jaar? Zo lang ga ik niet blijven stilzitten. Ik heb me de voorbije maanden verdiept in wiskunde, fysica en chemie. Ik was altijd al wel goed in wetenschappen, maar heb me er nooit intensief mee beziggehouden omdat fotografie al snel een grote brok van mijn tijd begon in te nemen. Tot nu dus. Ik ben hele dagen aan het studeren en het is fijn om mijn hoofd echt te moeten gebruiken. Ik ben hoogbegaafd en heb dus steeds uitdagingen nodig om mijn aandacht vast te houden. Gisteren ben ik me dan ook gaan inschrijven voor een bachelor in fysica en sterrenkunde. Ik start in september.” 

DJ Maxim Lany. Beeld Damon De Backer

Maxim Lany (37) werkt al twintig jaar als DJ en producer. Deze zomer zou hij onder andere op Tomorrowland en World Club Dome gespeeld hebben.

“2020, dat moest mijn jaar worden. We hadden er de voorbije jaren hard naartoe gewerkt. Ik zou in maart vertrekken op tour in Zuid-Afrika, dan naar Turkije en daarna op alle Belgische topfestivals draaien. Zelfs de main stage van Tomorrowland was bevestigd. Uiteindelijk heb ik op 7 maart mijn laatste show gespeeld. Ik weet nog goed hoe ik met mijn vrouw in de keuken stond toen het bericht binnenliep dat Tomorrowland Winter gecanceld zou worden. Dat was onwezenlijk. Eens het besef was doorgesijpeld dat het menens was, hebben we heel snel geschakeld. We zijn in de studio gekropen en hebben ons geconcentreerd op het releasen van singles voor de radio, in plaats van clubtracks. Een paar van die singles zijn ook goed opgepikt geweest dankzij de vergrote focus op Belgische muziek; één nummer staat al sinds april in de Ultratop.Uiteraard heb ik ook live sets gestreamd. 

“Maandagavond, dat was mijn date met de fans. Soms haalde ik met zo’n stream bijna vijftigduizend views, terwijl ik normaal voor zalen van een paar duizend man speel. DJ is eigenlijk een heel introvert beroep. Ja, we staan voor een grote zaal, maar wel achter die decks. Nu ben ik echt uit mijn schulp moeten kruipen en heb ik Instagramtalks over nightlife georganiseerd met mensen als Lost Frequencies of Nick Bril. Mensen die ik zonder corona misschien niet zou hebben kunnen strikken. Zo heb ik een uur gepraat met een grote booker uit Dubai, iemand die ik in Ibiza misschien gewoon snel een vuistje zou hebben kunnen geven. De samenhorigheid is versterkt, nu we niet zo gebonden zijn aan jetlags en drukke schema’s hebben we elkaar teruggevonden. Er zijn interessante collabs op poten gezet, en je merkt bij iedereen wel de drive om ervoor te blijven vechten. Dat kenmerkt onze sector ook. We hebben onszelf altijd moeten heruitvinden, altijd moeten vechten om te bestaan binnen de opgelegde regels. Zelfs nu. We zullen blijven stunten.”

Artist manager Céline Aron. Beeld Damon De Backer

Céline Aron (42) neemt met haar artist management, booking en consulting agency So Blonde Management artiesten als Martin Solveig, Hardwell, Nicky Romero en Klingande onder haar vleugels.

“Ik heb 2020 “the year of zero” gedoopt. Zero bookings, zero money, zero touring, zero fun. Dat laatste is voor mij het pijnlijkste. Ik heb het gevoel alsof ik dood ben vanbinnen. Ik mis het om bezig te zijn, het harde werken en de energie die me constant op de tippen van mijn tenen houdt. Ik mis mijn cliënten en de andere mensen in de industrie. Normaal lopen we elkaar van april tot oktober constant tegen het lijf, nu zit iedereen apart thuis, zonder vooruitzichten. Ik ken niemand die niet staat te popelen om terug aan het werk te kunnen. Ik ben een fixer, daarom doe ik deze job, maar deze gezondheidscrisis kan ik niet oplossen en dat is frustrerend. De eerste anderhalve maand heb ik mij nog bezig kunnen houden met alle vluchten en hotels te annuleren – mijn agenda zat vol tot 2021– en in de wachtrij te hangen, maar daarna was er een zwart gat. Ik ben heel blij dat ik vorig weekend nog wat artiesten op Virtual Tomorrowland had staan, het was wellicht het hoogtepunt van mijn zomer. 

“Ik ben heel stressbestendig en optimistisch van aard, maar ik ben wel al sinds maart bezig met het uitbouwen van een back-up plan. De toestand in de sector is echt hartverscheurend. Ik heb geluk dat ik niemand moet ontslaan. Mijn enige twee assistenten zijn katten, zij zijn tevreden met wat voer. En dat ik nu meer thuis ben. Ik heb de afgelopen jaren zòveel gemist, zoveel huwelijksfeesten en geboortes. Mijn zus is gestorven tijdens de lockdown. Normaal gezien had ik op dat moment op Coachella gezeten voor mijn werk, en had ik misschien zelfs niet kunnen overvliegen voor de begrafenis. Dat besef heeft er wel ingehakt en heeft me even doen terugkeren naar de basis. Na vijftien jaar voor DJ’s zorgen kan ik eens de tijd nemen om voor mezelf te zorgen. En voor mijn familie.”

Yves Smolders (Versuz). Beeld Damon De Backer

Yves Smolders (44) is als nightlifeondernemer de man achter clubs als Versuz en Area V, feestconcepten als Moose Bar en I Love The 90’s en de bezieler van A&D events.

“Onze succesformule was simpel: bespeel een zo breed mogelijk segment. Verschillende muziekgenres, verschillende soorten events, en dat het hele jaar door. De winter is het seizoen voor de Moose Bar, in de zomer hebben we de zomerbar Ipanema en we pikken ook nog de festivals mee met onder andere een eigen Versuz stage op Tomorrowland. De voorbije tien jaar hebben we elke euro winst in een nieuw concept geïnvesteerd om een zo volledig mogelijk verhaal te kunnen brengen. Dat was een bewuste strategie. Maar in maart zijn we heel abrupt van alles naar niks gegaan. De economische discriminatie van onze sector is ronduit schandalig. Heel wat sectoren hebben richtlijnen gekregen en kunnen zich aanpassen, maar discotheken, clubs en dergelijke verliezen gewoon elke maand geld zonder enig perspectief. Evenementen mogen niet meer doorgaan, zelfs niet in openlucht, maar de kustlijn is momenteel één groot evenement waar tienduizend mensen samen komen.

“Ik snap niet dat een veilige, professioneel georganiseerde show voor pakweg vijfduizend man op de gigantische weide dan niet zou kunnen. Kijk, wie in de events werkt is doorgaans ontzettend veerkrachtig. We blijven onszelf heruitvinden. Ook nu zijn we met onze ploeg nog steeds concepten aan het uitdenken, post-covid, pre-vaccin. Dat is ondernemen. Maar je kan niet blijven ondernemen in een labiele omgeving. Zeker niet wanneer je nog maar net begonnen bent. Ik vrees voor die nieuwe generatie, waarvan velen hun dromen nu zullen moeten opbergen en voor stabiliteit moeten kiezen. Zonde. We zijn in België ontzéttend sterk in het organiseren van events, we worden erom geroemd in het buitenland, maar we zijn de toekomst van onze sector aan het verliezen.”

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234