Woensdag 28/09/2022

RecensieNick Cave

Nick Cave and the Bad Seeds op TW Classic: profeet en duivel ★★★★★

Nick Cave op TW Classic. Beeld © Stefaan Temmerman
Nick Cave op TW Classic.Beeld © Stefaan Temmerman

Vijf sterren voor Nick Cave and the Bad Seeds! Voor de zoveelste keer, maar wat moet een mens? Als je op de zevende dag naar Gods schepping kijkt, en huilt bij de Grand Canyon, het Amazonewoud, de Melkweg én de blauwe kijkers van je hartenlapje, dan denk je toch ook niet: nou, nou, vierenhalf is ook al heel wat.

Gunter Van Assche

Nee, Nick Cave was gisteravond - wat mij betreft voor het eerst sinds 2018, toen hij het laatst aantrad met zijn bloedbroeders de Bad Seeds - onaantastbaar en hors catégorie. Opener ‘Get Ready for Love’ (met een glansrol voor het speciaal naar Werchter meegebrachte gospelkoor) was niet zomaar gekozen. De titel was een belofte: ‘Liefde, of je er klaar voor bent of niet!’ In mei verloor Cave voor de tweede keer een zoon. En toch was hij het die óns - ook maar een omhooggevallen, doorregend stukje TW Classic-publiek - een hart onder de riem stak.

De avond viel uiteen in twee delen, twee Caves. De profeet en de duivel, de zalver en de geweldenaar, de Cave met de lul in en de lul úít de broek.

Zachte Cave was eerst aan zet, maar alla: luisteren naar zachte Cave is nog altijd zoals vallen op zachte rotsen. ‘From Her to Eternity’ zat bijna tien minuten lang vol scherven. ‘Cry, cry, cry,’ grimaste Cave, zichzelf ostentatief in de ogen wrijvend. Alsof hij zijn eigen verdriet uit-, nee, wéglachte. ‘Cry, cry, cry! Boo-hoo!’ Bij ‘Bright Horses’ knikte Cave kurkdroog naar iemand in het publiek: “Je hebt gelijk, dit gaat over mijn zoon.” Ontroering kon je vermijden als bulten op een kasseiweg. Op Primavera droeg hij ‘I Need You’ nog op aan ‘mijn twee jongens’, nu sloot hij het af met een wanhopige herhaling: ‘Just breathe, just breathe...’ De tragiek van ‘Waiting for You’? Cave weet dat hij áltijd zal mogen blijven wachten.

Dan plots: ‘Boom, boom, boom!’ Die ándere Cave was er ook nog! De schuimbekkende, briesende ploert die in de jaren 80 nog heroïne snoepte in hoeveelheden die Keith Richards bezorgd in zijn bandana zouden doen krabben. ‘Boom, boom, boom’, klopte Cave met zijn vuist dat afgeleefde, grote hart van hem in gang: er moest nog wat in de prak worden gerockt.

Het was díé Cave die ik nog het meest heb gemist tijdens de pandemie. De Cave van wie je, als je op de eerste rij staat, nooit helemaal zeker weet of hij je arm zal kussen dan wel uit de kom trekken. Het stormachtige ‘Tupelo’ kraakte het hardst: de kickdrum kwam aan als een nagel in je schedel. ‘Red Right Hand’? Ondanks verwoede pogingen van film- en tv-makers nog niet beu gehoord. De menigte begon de melodie enig mooi te neuriën. “Eén hit in vijftig jaar”, aldus Caves laconieke reactie.

Maar wie heeft hits nodig als je Bad Seeds hebt? Tweeënhalf uur lang hielden zij, met een van viool naar gitaar en weer terug hobbelende Warren Ellis, een verschroeiend niveau aan. De samenzang die bij bisnummer ‘Into My Arms’ (oneerlijk mooi) over de wei echoode... Het dééd iets. Dat was: thuiskomen na een loodzware, jarenlange zwerftocht. En op dat moment geloofde ik heel even dat Nick Cave - nu officieel de beste entertainer en meest sexy lelijke vent ter wereld, heb ik beslist - ons eigenhandig, doorheen barre woestijnen en wilde oceanen, hierheen had geleid. Dat hij en hij alleen ons weer samen had doen zingen.

De allerlaatste regel die hij zelf zong, in ‘Ghosteen Speaks’, was een smeekbede, zoals misschien wel alles vanavond een smeekbede was: ‘I am beside you / Look for me.’ Doen we, Nick, elke keer. Het is tenslotte maar liefde, met een klein beetje regen.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234