Woensdag 23/06/2021

Netflix-docureeksThe Ripper

Netflix toont moorden van ‘Yorkshire Ripper’ in docureeks

null Beeld

Fans van true crime-docureeksen worden deze week opnieuw op hun wenken bediend door Netflix. De streamingdienst lanceert op 16 december namelijk The Ripper, een vierdelige serie over de misdaden van de Britse seriemoordenaar Peter Sutcliffe. De man, die in de pers omgedoopt werd tot ‘The Yorkshire Ripper’, vermoordde en verminkte tussen 1975 en 1980 minstens 13 vrouwen tussen 16 en 42 jaar oud. Jarenlang slaagde hij erin om de politie te misleiden, tot een valse nummerplaat en een fout ingeschatte plasbeurt hem in 1981 de das omdeden.

Zelfs seriemoordenaars zijn niet veilig voor het coronavirus. The Yorkshire Ripper - die in het gewone leven gewoon Peter Sutcliffe heet - overleed vorige maand op z’n 74ste in zijn cel aan de gevolgen van Covid-19. De beruchte crimineel weigerde behandeld te worden voor de ziekte en overleefde de besmetting niet. Veel vooruitzichten had de man dan ook niet meer, in 1981 werd hij namelijk veroordeeld tot twintig keer levenslang voor de moord op dertien vrouwen en poging tot moord op zeven andere dames. “Deze man zal nooit meer vrijkomen”, verzekerde Justitie nog in 2010, toen de seriemoordenaar een verzoek tot vroegtijdige vrijlating had ingediend.

Schroevendraaiers

De moorden die Sutcliffe pleegde, behoren dan ook tot de meest gruwelijke die Groot-Brittannië ooit gekend heeft. En dat had alles te maken met z’n verschrikkelijke modus operandi, die vaak hetzelfde was. Eerst sloeg Sutcliffe de vrouwen, vaak prostituees, dood met een hamer, daarna takelde hij hun lichamen toe met messen, schroevendraaiers en een beugelzaag, in de hoop dat ze nooit herkend zouden worden. Moeder van vier Wilma McCann, de eerste vrouw die stierf door The Yorkshire Ripper, kreeg na haar overlijden bijvoorbeeld nog veertien messteken in haar borst en buik. Bij Emily Jackson liep dat aantal op tot 50. Jacqueline Hill, het vermoedelijke laatste slachtoffer van de seriemoordenaar, miste zelfs een oog toen ze gevonden werd door de politie.

De crimineel sloeg tussen 1975 en 1980 vooral toe in het noorden van Engeland - in steden als Leeds en Sheffield, in het graafschap Yorkshire. Daardoor kreeg hij de bijnaam The Yorkshire Ripper, eveneens een verwijzing naar de nooit geïdentificeerde seriemoordenaar Jack The Ripper uit de 19de eeuw. Die bijna mythische figuur had het ook vooral gemunt op prostituees. Vijf jaar lang waren vrouwen in het noorden van Groot-Brittannië doodsbang om hun woning te verlaten. En al die tijd tastte de politie in het duister over de identiteit van de crimineel. Tot een toevallige controle hem zuur opbrak.

Op de tweede nieuwjaarsdag in 1981 zagen agenten Robert Ring en Robert Hydes een vrouw in de wagen van Sutcliffe stappen. Het tafereel deed hen vermoeden dat het om een prostituee ging en straatprostitutie was verboden in het land. Toen de politie de auto aan de kant zette, vroeg Sutcliffe of hij snel mocht plassen. Terwijl hij z’n behoefte ging doen, ontdekten de agenten dat de wagen een gestolen nummerplaat had en dat de bestuurder eerder al in verband werd gebracht met het onderzoek naar de Yorkshire Ripper. Genoeg redenen dus om hem mee te nemen voor een verhoor.

Plasje

Sutcliffe hield de lippen echter stijf op elkaar en er was niet genoeg bewijsmateriaal voorhanden om hem langer vast te houden. Tot agent Ring zich plots het dringende plasje van de man herinnerde. Toen hij terugkeerde naar de plek in kwestie, vond hij een hamer en een mes, de favoriete moordwapens van The Ripper. Bij een huiszoeking werden later nog dertig andere wapens gevonden. Toen Sutcliffe hiermee geconfronteerd werd, kon hij niet langer ontkennen. “Ok, ik geef het toe, ik ben de Yorkshire Ripper”, biechtte hij de dag nadien op.

Dat Sutcliffe uiteindelijk een seriemoordenaar bleek te zijn, kwam voor zijn omgeving aan als een donderslag bij heldere hemel. De man werkte als vrachtwagenchauffeur en was in 1974 in het huwelijksbootje gestapt met Sonia, die de familienaam van Peter overnam. Uit later onderzoek bleek dat hij op dat moment al aanrandingen gepleegd had. Bij de eerste, in 1969, sloeg hij zijn slachtoffer op het achterhoofd met een steen, die verpakt zat in een kous.

Peter Sutcliffe wordt na z'n arrestatie in 1981 weggebracht onder een deken. Beeld AP
Peter Sutcliffe wordt na z'n arrestatie in 1981 weggebracht onder een deken.Beeld AP

Toen Peter vertelde over het motief van z’n daden, fronsten de agenten hun wenkbrauwen. “Ik krijg mijn opdrachten van God. Hij spreekt mij toe vanuit een graf”, vertelde hij. Die verklaringen deden vermoeden dat de man kampte met mentale problemen, waardoor hij aan een onderzoek onderworpen werd van psychologen en psychiaters. “Paranoïde schizofrenie”, was hun verdict. Al werd er ook getwijfeld aan z’n verklaringen: als Sutcliffe door z'n psychische toestand ontoerekeningsvatbaar wordt verklaard, kon hij namelijk later aanspraak maken op strafvermindering.

Twintig keer levenslang

Hoe dan ook, op 22 mei 1981 werd The Yorkshire Ripper door een jury schuldig bevonden aan moord en werd hij veroordeeld tot twintig keer levenslang. Door de diagnose van schizofrenie werd hij overgebracht naar een beveiligde instelling. Toen hij in 2010 een verzoek deed om vroegtijdig vrij te komen, werd duidelijk dat dat nooit zou gebeuren. Een rechter oordeelde toen dat hij nooit de vier muren van z’n cel zou verlaten. Bovendien werd hij in 2016 toerekeningsvatbaar verklaard en overgeplaatst naar een gewone gevangenis. En daar blies hij dus een dikke maand geleden z’n laatste adem uit.

De hele geschiedenis over de seriemoordenaar wordt nu ook uit de doeken gedaan in de nieuwe Netflix-docureeks The Ripper. Die focust naast de tragische gebeurtenissen ook op de blunders die de politie gemaakt heeft tijdens het onderzoek. Dat het zolang duurde vooraleer de seriemoordenaar gevat werd, is bijna onbegrijpbaar, want The Yorkshire Ripper werd eerder al verschillende keren door agenten aan de tand gevoeld. In 1977 kon hij zelfs maar nipt door de mazen van het politienet glippen. In de handtas van de vermoorde Jean Jordan vonden agenten toen een briefje van vijf pond. Uit het serienummer bleek dat het biljet deel uitmaakte van een lot waarmee de chauffeurs van de transportfirma waar Sutcliffe werkte, werden uitbetaald. Hij werd op de rooster gelegd, maar kon de dans ontspringen. En nog drie jaar lang verschillende slachtoffers maken.

The Ripper is vanaf 16 december te zien op Netflix.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234