Zaterdag 19/10/2019

Review

Neon in de AB: nachtclub in circusoutfit

. Beeld Yaqine Hamzaoui

Beukende beats, zenuwachtige lasers en de geur van vers braaksel: het elektronisch minifestival Neon, met Étienne de Crécy en Cassius als lokaas, transformeerde de AB in een boîte de nuit.

Enkele passanten turen verward naar de ingang van de AB. “Wat is er hier te doen? Het is middernacht en toch gaan er nog mensen binnen?” Met Neon opent de Brusselse concertzaal ’s nachts de deuren. Het minifestival vierde vrijdagnacht zijn tweede verjaardag in een uitverkochte AB.

Het was, voor vaste klanten van de AB, even met de ogen knipperen. In de grote zaal domineerde een bombastische podiumconstructie, de lichtshow was megalomaan maar efficiënt en halfnaakte danseressen kwamen de boel opfleuren. We herkenden de concertzaal nog amper in die circusoutfit, maar het was wél een meerwaarde voor een clubavond.

Met grote namen als Étienne de Crécy, Cassius en Claptone ging Neon in de eerste plaats voor nostalgie en de bekendere clubhits, maar ook de liefhebbers van experimentele elektronica werden – in tegenstelling tot de vorige editie – bediend met een tweede podium. In de kleine zaal gaf de organisatie carte blanche aan het Gentse platenlabel Moodfamily.

Geheimtips

Goed begonnen is half gewonnen, wist Moodfamily. Ze stuurden AMyn als eerste het veld in, en dat was meteen een schot in de roos. De Gentenaar regelde keurig het verkeer aan het kruispunt waar Nicolas Jaar, Burial en James Blake ideeën uitwisselen. We hadden ‘m het liefst ‘s nachts én voor een volle zaal zien spelen, maar de tien man en onze paardenkop die AMyn ontdekten, keerden wel voldaan huiswaarts.

Van AMyn ging het naar Dusky in de grote zaal. Het Britse producersduo injecteerde house met krakkemikkige techno en flarden jazz, maar vergat simpelweg te boeien. Mocht eentonigheid een stiel zijn, zou Dusky het wel eens ver kunnen schoppen.

Door Dusky vroegtijdig te verlaten, liepen we Harted - nog zo’n Gentenaar uit de stal van Moodfamily – tegen het lijf. Hij serveerde een cocktail van minimal, techno en avant-gardisme die goed in de smaak viel. Een goed gevulde AB Club beantwoordde uitschieters als ‘Abriged’ en ‘Garden’ met intense euforie. De nacht was nog jong en we waren al een tweede geheimtip rijker.

Bakfietsmama’s

Hoe later op de avond, hoe harder de diversiteit in het massaal aanwezige publiek opviel. Neon bracht bakfietsmama’s, hipsters en marina’s vredig samen. Én het minifestival inspireerde ook tot het organiseren van reünies. “Étienne de Crécy en Cassius samen in de AB? Er is geen betere reden om nog eens met oude vrienden af te spreken. Dit is pure nostalgie”, vertelde iemand ons.

Ook wij hadden nostalgische sets verwacht van de Crécy en Cassius, maar beiden vuurden resoluut moderne, beenharde housetracks in het rond. Goed? Zelden voor lang. Het leek wel de ziekte van de avond: alle artiesten in de grote zaal, van Dusky tot Claptone, verkozen de veilige – eentonige – weg boven avontuur, en dat is doodzonde.

We vluchtten regelmatig van de grote naar de kleine zaal. Logisch ook. Het podium van Moodfamily had wat de grote zaal miste: ballen aan het lijf. Neon kan, mits een avontuurlijke affiche, een meerwaarde worden in het nachtleven, maar moet hard blijven investeren in de toekomst. De muziek moet primeren op de randanimatie, en zo voelde het niet aan. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234