Zaterdag 16/11/2019

Boeken

Neem het vooral ook niet te serieus, lijkt Seppe Van Groeningen ons toe te fluisteren in zijn tweede roman

Auteur Seppe Van Groeningen houdt zijn verhaal op tempo. Beeld Tim Coppens

Seppe van Groeningen (44) ontpopt zich in Beschreven blad als een onderhoudend en associatief verteller. Toch is de balans tussen ernst en luim soms ver te zoeken in zijn tweede roman.

Te gast in talkshows en prominent aanwezig op de cover van weekendmagazines, al of niet vertoevend in de grijpgrage armen van zijn geliefde. Nee, Seppe van Groeningen mag absoluut niet klagen over welgemikte airplay voor zijn tweede roman Beschreven blad. Menige ijverige Vlaamse auteur zit wellicht tandenknarsend naar het mediaspektakel te kijken. Temeer omdat Van Groeningen – zonder één recensie – al in de top 50 van bestverkopende boeken is gekatapulteerd.

Sinds zijn liaison met journaliste en tekenares Fleur van Groningen, tevens bestsellende pleitbezorgster van de hoogsensitiviteit, weten we alles over de amoureuze ups en mentale downs van het BV-koppel in wording. Van Groeningen – filmgeluidsman en broer van regisseur Felix van Groeningen – heeft bovendien een zeker aaibaarheidsgehalte en straalt voor de camera een nonchalante goedmoedigheid uit.

Bedilziek

Die attitude tref je ook opnieuw aan in zijn tweede boek Beschreven blad, na het warm onthaalde debuut Aards paradijs (2014), over opgroeien in een flowerpower-commune. Van Groeningen doet evenmin geheimzinnig over de autobiografische bouwstenen van zijn opvolger, al mag hij zich dan verbergen achter de roepnaam Jef Taeldeman.

“Hij is mijn alter ego, dat ik laat doen en zeggen wat ik zelf niet durf. Ik heb een parcours voor hem gecreëerd dat hem tot dezelfde inzichten brengt die ik door eigen ervaringen heb verkregen”, zei hij daarover in deze krant.

Veertiger Taeldeman, een ex-makelaar met rijkeluisstrapatsen, lijkt aanvankelijk op de dool. Hij heeft net een twaalfjarige relatie achter de rug met de bedaarde maar bedilzieke actrice Emma. Naast een drang om los te breken heeft hij er ook een dochtertje Donna aan overgehouden. Met veel gependel tussen Montpellier en Gent tot gevolg, om het vaderschap in goede banen te leiden.

Taeldemans zoektocht naar ware liefde is bezaaid met wolfijzers en schietgeweren: ‘Waren alle vrouwen zulke complexe wezens?’, vraagt hij zich vertwijfeld af. De ontmoeting met de sensuele Goesje, (die hem, net voor ze de lakens delen, een lijst met haar 32 vorige minnaars toont) leidt tot een zenuwslopende slijtageslag. Ze blijkt een manipulatieve, oversekste en leugenachtige furie. ‘Waarom benaderden zowel Emma als Goesje een relatie alsof het een kat-en-muisspel was? Hoe vaak zou de geschiedenis zich nog moeten herhalen, hoeveel Sigmund Freuds en Carl Gustaf Jungs zouden er nog geboren moeten worden, alvorens zij tot inzicht zouden komen?’

Valkuilen

Inzicht, het woord valt regelmatig in Beschreven blad. Van Groeningen wil mordicus klaarheid scheppen in zijn amoureuze leven en hengelt naar zielsverwantschappen. Maar hij wroet ook in het verleden. Doodsbang is hij dat hij in dezelfde valkuilen zal trappen als zijn ouders. Hij neemt zich voor het portret te schrijven van zijn voortijdig gestorven vader, met wie hij altijd zo’n diepgaande, filosofische gesprekken kon voeren. Om te achterhalen ‘waarom het tussen mijn ouders, die als we ze mogen geloven, voor elkaar geboren waren, toch fout is gelopen.’ Pas wanneer Taeldeman de flamboyante tv-presentatrice Céline Aspeslagh ontmoet (duidelijk gemodelleerd naar Fleur van Groningen), kantelt zijn leven en wenkt er ‘innerlijke rust’.

Van Groeningen hanteert in Beschreven blad een vrij associatieve verteltrant. Studentikoze liefdesscènes, badinerend van toon, wisselen af met gevoelige fragmenten waarin het sentiment misschien iets te nadrukkelijk opspeelt. Dan weer neemt hij ons prettig op sleeptouw. Om even later zijn verhaal zo duimendik te besmeren als een kind zijn boterham met Nutella.

Tederder is de schets van zijn vader, al schuilt er in de familiebesognes ook veel wrangheid en een gevoel van gemiste kansen.

Van Groeningen & Van Groningen: welgemikte airplay. Beeld Tim Coppens

Je merkt dat Van Groeningen af en toe moeite heeft om zijn roman in balans te houden: de worstelingen van het schrijverschap worden breed uitgemeten, net als het met drugs en drank oversauste gedonderjaag in het Gentse nachtleven. Ook weeft hij voortdurend sms’jes en WhatsApp-conversaties in. Leuk voor een enkele keer, maar niet voor uitgesponnen dialogen.

Seksuele stoplappen

Ook de seksuele stoplappen worden niet geschuwd (‘Geil als boter gleed ze over zijn paal’), met als klapper: ‘Een joekel van jewelste in de broek’. Een bij de pinken zijnde redacteur had hier wonderen kunnen verrichten. Slechts wanneer de vereerde Céline in het vizier komt, wordt het boek ingetogener.

Toch houdt Van Groeningen zijn verhaal op tempo. Je leest deze roman met een inschikkelijke glimlach. Neem het vooral ook niet te serieus, lijkt Van Groeningen ons in te fluisteren. Hij is een ouderwetse, soms wat gezapige verteller die zich bedient van iets te veel uitleggerigheid, het soort type met wie het aan de cafétoog vast prettig biertjes hijsen is. En ongetwijfeld bewijst het onderhoudende Beschreven blad deze zomer voortreffelijke diensten op een strandlaken.

Seppe van Groeningen, 'Beschreven blad', De Arbeiderspers, 222 p., 19,99 euro. Beeld rv
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234