Maandag 09/12/2019

Interview

Natalia en Jef Neve samen op tournee: “Ik was bang toen ik Natalia voor het eerst liet horen wat ik had gemaakt”

Beeld Koen Bauters

Op papier is het een vreemd huwelijk: Jef Neve (41) en Natalia (38) die de handen op muzikale wijze in elkaar slaan. Op 11 januari beginnen de Vlaamse Queen of Soul en 's lands populairste jazzpianist aan een tournee die hen tot april langs onze concertgebouwen en schouwburgen zal leiden. “Als je dat vijftien jaar geleden had voorspeld, hadden ze je gek verklaard.”

Wat het precies zal worden, daar doen ze voorlopig nog een beetje vaag over. Voor de poen hoeven ze het alvast niet te doen: Natalia liet begin december in haar eentje de Lotto Arena vollopen, en ook Neve heeft er net een succesvolle solotournee op zitten en trekt tot ver buiten de landsgrenzen volle zalen. Ook privé gaat het de twee voor de wind: Neve is al twee jaar gelukkig getrouwd met zijn Andy, Natalia vond het geluk bij Frederik Binst, de nieuwe man in haar leven, die ze in de Lotto Arena aan haar fans voorstelde en op het podium trakteerde op een pikante lapdance. 

Tijdens ons gesprek met Jef Neve en Natalia blijft het wat zediger, maar nu ook weer niet zo heel veel.

 Jef Neve en Natalia: sommige mensen vinden het een vreemde combinatie.

Natalia: “Dat komt omdat sommige mensen niet zo open-minded zijn. Als wíj het maar niet raar vinden, dat is wat telt. Het is allemaal heel organisch gegroeid.”

Jef Neve: “We hebben elkaar leren kennen via gemeenschappelijke vrienden, en er was meteen een klik. Heel snel bleek dat we samen veel plezier konden maken én over serieuze dingen konden babbelen. Ik geef me nochtans niet makkelijk bloot. Ik kom open over, maar als ik over persoonlijke dingen moet spreken, klap ik dicht. Bij Natalia heb ik dat niet.”

Natalia: “Ik doe alleen nog dingen die ik leuk vind en waardoor ik iets kan bijleren, en als de mensen dat raar vinden, dan is dat maar zo.”

Neve: “Gelukkig leven we in een tijd waarin veel kan. In de nineties was je ofwel een alternativo, ofwel een housefreak, de twee samen mocht niet. Meer dan tien jaar geleden was ik op de Zamu Awards: de prijzen voor jazz werden helemaal op het einde uitgereikt, als alles al gedaan was. Ik mocht mijn prijs in ontvangst nemen, maar voor de rest werd ik bij wijze van spreken in een kot achter slot en grendel gestoken. Af en toe kwamen ze met koekskes (lacht). Die tijden van extreem hokjesdenken zijn gelukkig voorbij.”

Jij hebt dit jaar zowaar op Pukkelpop gespeeld.

Neve: “Voilà. En Willy Sommers stond er met Mauro. Zo ver zijn we dus. Gelukkig! Ik vind het gewoon een uitdaging om met de songs van Natalia aan de slag te gaan en er mijn saus over te gieten. En om er samen aan te werken. Zoals eergisteren: tot een kot in de nacht zitten jammen, met een goeie fles wijn erbij. Je zou ons daar dan moeten zien zitten, DJ Grazzhoppa was er ook bij: in een soort bezemhok wijn zitten drinken en ons kostelijk amuseren. Als je vijftien jaar geleden had gezegd dat DJ Grazzhoppa, Natalia en Jef Neve ergens samen in een kot gingen belanden, hadden ze je gek verklaard. Ik wil niet te veel verklappen, maar we gaan muziek brengen van driehonderd jaar geleden tot vandaag.”

Natalia: “In een totaal nieuwe opstelling: cello, contrabas, twee backings, DJ Grazzhoppa, een drummer, drie saxofoons... We kunnen veel kanten uit, maar het is niet de bedoeling dat alles van mij verjazzd wordt, en alles van Jef verpopt.”

Neve: “De muziek is best ambitieus: de muzikanten hebben twee weken geleden de partituren gekregen en zijn nu volle bak aan het studeren. Er zijn er ook die hebben afgehaakt omdat ze het te moeilijk vonden. Voor Natalia kon het niet zot genoeg zijn: hoe onherkenbaarder ik haar songs had gemaakt, hoe beter ze het vond. Als arrangeur ga je op een bepaald moment over een drempel, en dan komen de invloeden werkelijk van overal. Dan hoor je ineens Olivier Messiaen in een popsong, en Debussy, of Mozart! En iets verderop Bootsy Collins (lacht).”

Ik begin heel benieuwd te worden.

Neve: “Ik heb er heel veel tijd in gestoken. Ik was bang toen ik Natalia voor het eerst een koptelefoon opzette om te laten horen wat ik had gemaakt. Dat is dan een demoversie in een partituurprogramma: een saxofoon klinkt als een eendje dat de nek wordt omgewrongen. En je hoopt maar dat ze erdoorheen kan luisteren.”

Natalia: “Ik zit wel al vijftien jaar in de muziek, hè. Ik speel dan misschien geen instrument maar ik ben ook geen onnozele trees.”

Neve: “Na een paar minuten riep ze al vanonder die koptelefoon: 'Hey, dat is keigraaf, jong!' (lacht)

Je speelt wél een instrument, Natalia. Ik las dat je pianoles volgt bij Jef.

Natalia: “Heeft hij dat ook verteld?”

Jef, heeft ze talent?

Neve: “Euh... Natalia is een heel gedreven iemand, daar hoef ik geen tekening bij te maken, en als ze ergens haar tanden in zet, zal de rest van de wereld dat geweten hebben. Natalia leert razendsnel. Ik heb vroeger nog les gegeven aan de muziekschool, en voor wat Natalia in één les onder de knie krijgt, had ik bij sommigen een jaar nodig. Talent is één ding, maar focus is minstens zo belangrijk.”

Natalia: “Mensen zeggen dikwijls dat ik altijd gefocust ben, maar zelf vind ik dat totaal niet. Je wilt niet weten hoe vaak mijn hoofd op ontploffen staat. Dat ik denk: en dat nog, en dát nog, en dát...”

Beeld Koen Bauters

Afwezig ben je nooit.

Neve: “Nee.”

Natalia: “Dat klopt. (Denkt na) Maar soms heb ik van die dromen... Allee, vorige nacht nog: 't was een voetbalmatch, een grote match, op een WK of zo. En ik moest samen met keiveel andere bekende mensen op trommels spelen. Echt keiserieus, hè, gene zever. Ik weet nog hoe het patroontje ging: (slaat op een denkbeeldige trom) tak-tak, twee keer rechts, dan links. (Versnelt) Tak-tak-tak. Mannekes, ik ben zwetend wakker geworden. Omdat ik mijn outfit niet vond!”

Neve: “Ge zijt in uwen blote gaan spelen, of wat?”

Natalia: “Nee nee. Ik liep door alle gebouwen en ineens kwam ik mijn manager Stijn tegen. Die zei: 'Luister, als je het niet doet, is dat een gemiste kans.' Waarop ik: 'Ik ga mijn maillot nog zoeken!' 't Was zo'n outfit met pluimen, en ik heb mij er zot naar gezocht, maar ik heb 'm niet gevonden. Ik ben wakker geworden toen het te laat was. Ineens was het op tv, en ik deed niet mee. Maar... je kon ook niet zien wie er wel meedeed. Dus zo'n gemiste kans was het niet (lacht).

Probeer je even aan droomduiding te doen?

Natalia: “Awel, dat ik, als ik een show heb en mij niet genoeg heb kunnen voorbereiden, compleet zot word. Dan krijg ik nachtmerries. En dan zeg ik alles af – alle sociale verplichtingen en contacten – en stort ik mij volledig op mijn werk.”

Neve: “Dat noemen ze dus focus. Ik heb vannacht ook iets heel raars gedroomd. Ik was gevraagd om mee te spelen in een film. Mijn tegenspeler had het syndroom van Down, en ik moest iemand spelen die dat ook had. Mijn ouders hebben lesgegeven aan kinderen met zware mentale beperkingen, ik ben ermee opgegroeid, dus ik ken dat gedrag. Enfin, ik speelde dus dat personage, maar het maffe was dat de hele crew mij ook naast de set begon te behandelen als iemand met down. Betuttelend spreken en zo: 'Kom, manneke, we gaan nog een hapke eten.' Ik ben wakker geworden met de gedachte dat ik een enorme chansard ben. Ik kan een rol spelen en daarna gewoon teruggaan naar mijn eigen leven. Mensen die écht het syndroom van Down hebben, worden hun hele leven op die manier betutteld. Dat is toch om zot van te worden!”

Natalia: “Dat is hetzelfde met oude mensen, die willen ook het liefst zo normaal mogelijk behandeld worden. En kinderen: die willen niet dat je daar de hele tijd voor staat van koeliekoeliekoelie. Ik babbel altijd heel normaal tegen kinderen.”

Adoptieprocedure

Heb jij eigenlijk ooit een kinderwens gehad, Jef?

Neve: “Jawel, vroeger. Maar ik ben nu 41, en als ik met mijn man Andy een kind zou willen adopteren, dan ben ik pas vader op mijn 48ste. Die procedure duurt zeven jaar.”

NATALIA: (verbouwereerd) “Zeven jaar?”

Neve: “Jawel. Enfin, ik heb dus voor mezelf uitgemaakt dat ik dat te oud vind. Maar rond mijn 30ste heb ik een heel grote kinderwens gehad. Op een gegeven moment was er een vrouw verliefd op mij, en zij wilde kinderen. Ineens begon ik ook van alles te voelen, en ik dacht: wacht even, ben ik verliefd op haar of wil ik gewoon kinderen met haar? En toen ben ik dat gaan testen... in Brussel-Noord. Het was een kinderwens (lacht).

“Mijn man Andy heeft ook een heel grote kinderwens gehad. Een jaar of vier, vijf geleden zat hij in een adoptieprocedure met zijn toenmalige lief, maar die relatie is door mij op de klippen gelopen.

“Je moet in het leven de dingen pakken zoals ze komen. In mijn geval is dat: geen kinderen. Helaas. Maar dan zijn we er eens zo hard voor de kindjes in onze omgeving.”

Natalia: “Ik heb altijd heel hard kinderen gewild, en toen was er ineens een periode waarin ik besliste: ik ga dat niet doen, gewoon geen goed idee. Om verschillende redenen. Maar je wordt wat ouder, je raakt als vrouw wat meer in touch met jezelf, en stilaan besefte ik dat kinderen op de wereld zetten misschien toch iets is waar vrouwen voor gebouwd zijn. Een soort purpose in life. Ik ben toen niet als een gek een man gaan zoeken die ook kinderen wilde, maar ik wist wel dat ik mij moest voorbereiden op een eventuele teleurstelling: als het er niet van komt, mag ik niet bitter worden. Als ik met mijn nieuwe vriend voor een kind ga, kan dat nog altijd mislukken, hè. Je moet dan kijken naar wat je wel hebt, en waar je ook gelukkig en tevreden mee bent. Ik heb een fantastisch leven, met of zonder ne kleine. Maar kort samengevat: ik zou er wel eentje willen.”

Neve: “Mocht het bij ons op een natuurlijke manier mogelijk zijn, dan hadden we al lang kindjes gehad. Maar we oefenen veel (lacht).”

Natalia: “Dat doen wij ook wel. Mijn zus was 23 toen ze moeder werd. 'Als mijn zoon 18 is, ga ik mijn tweede jeugd beleven,' zei ze. Yeah, right, heb ik gezegd. Sorry hoor, maar je hebt maar één jeugd.”

Neve: (lacht) “Dat is wel heel hard, hè?”

Natalia: “Nee, dat is realistisch. Mensen zeggen ook: 'Na mijn pensioen ga ik genieten.' Forget it!”

Jef Neve: 'Ik vind 41 een heerlijke leeftijd. Je kunt lekker uit eten gaan met alles erop en eraan, maar je kunt ook nog gaan feesten op Tomorrowland.' Beeld Koen Bauters

Neve: “Ik vind 41 een heerlijke leeftijd. Je hebt nog een connectie met de jonge gasten, en tegelijkertijd word je voor 100 procent aanvaard door de oudere generatie. 't Is echt een leeftijd waarop je heel breed kunt genieten. Je kunt lekker uit eten gaan met alles erop en eraan, maar je kunt ook nog gaan feesten op Tomorrowland. Ik weet veel beter wat ik wil dan toen ik jonger was, waardoor ik veel minder tijd verlies. Deze leeftijd zou ik nog wel een tijd kunnen volhouden.”

Jullie zijn allebei fervente sporters, niet?

Neve: “Ik heb twee keer de marathon van New York gelopen, vorig jaar en het jaar daarvoor.”

Natalia: “Dat zou ik absoluut niet kunnen, mijn lijf is niet gemaakt voor een marathon.”

Neve: “Als je traint, gaat het wel.”

Natalia: “Nee, mijn uithoudingsvermogen mag er best zijn, maar ik ben groot en robuust, een marathon zou een aanslag op mijn gewrichten zijn.”

Neve: “Ook dat kun je trainen. Je moet het opbouwen.”

Natalia: “Laat maar zitten, jong, ik wil geen blijvende schade.”

Neve: “Nee? Ik wel. Ik vind dat tof, blijvende schade (lacht).”

Natalia: “Hoelang train je daar dan voor?”

Neve: “Ik loop al tien jaar, hè. En de laatste drie, vier maanden volg je nauwgezet een schema. Mijn eerste marathon heb ik gelopen met Freek Braeckman. Hij had een persoonlijke coach, zover ben ik nooit gegaan. Maar ik was wel zo slim om met Freek op café te gaan en te vragen: 'En, wat heb je volgende week op het programma staan?' En dan deed ik net hetzelfde (lacht).”

Beoefen je nog andere sporten?

Neve: “Ik fitness vaak, ik speel badminton en ga geregeld zwemmen... En kitesurfen: dat is mijn nieuwe ding. Héél leuk. Maar de omstandigheden moeten meezitten. De herfst was nog goed, maar in de winter bedank ik ervoor. Ik ken er die bij temperaturen onder nul in de zee springen, maar dat gaat mij te ver. Als je achteraf gaat douchen, vind je daar vanonder niks meer.”

 Natalia, jij surft op Barbados, zag ik op Instagram.

Natalia: “Ja, golfsurfen vind ik het fijnst, maar met zeil doe ik ook graag. Zwemmen heb ik weer opgepikt – ik heb vroeger nog competitie gedaan – en verder probeer ik mijn bikramyoga vol te houden. Ik doe echt van alles, ik ben graag in beweging. Een paar dagen geleden ben ik nog gaan paardrijden.”

Neve: “Sporten is goed voor je hoofd.”

Natalia: “Absoluut, als ik een paar dagen niet gesport heb, word ik humeurig. Ik heb dat echt nodig. En zo'n lijf moet je onderhouden, hè. Onze pa zei altijd: 'Uw lijf is een tempel, en ge hebt er maar één, dus verzorgt het maar goed.'”

Neve: “Een gezonde geest in een gezond lichaam. Om creatief te kunnen zijn, moet ik met een leeg blad kunnen beginnen, en wat dat betreft, helpt sporten heel hard. Anderzijds heb ik gemerkt dat het niet altijd helpt als ik 's avonds nog een concert moet spelen. Op het podium moet ik explosief kunnen zijn, en als ik gesport heb, ben ik vaak te berustend en gelukkig. Er moet een zekere boosheid in mij zitten om te kunnen performen. Sinds een paar maanden ga ik overdag bewust níét sporten als ik 's avonds een concert heb, en ik heb gemerkt dat ik dan als een vuurpijl op het podium verschijn. Het resultaat zal zijn dat ik veel concerten afzeg omdat ik wil gaan sporten (lacht).”

Natalia: “Soms kan ik 10 kilometer gaan lopen en 's avonds nog makkelijk een show van anderhalf uur geven. Maar er zijn ook periodes dat ik voel dat het niet zal lukken.”

Neve: “In de winter, als er weinig zon is, moet ik spaarzamer met mijn energie omspringen dan in de zomer.”

Wie van jullie heeft gezegd: 'Ik sport minstens een halfuur per dag, en als ik het druk heb een uur.'

Neve: “Dat was ik. Je hoofd vrijmaken, hè. En het is ook me-time. Hoe drukker het wordt, hoe belangrijker me-time is.”

Natalia: “Waarom zijn wij nog nooit samen gaan sporten?”

Neve: “We hebben samen toch eens bikramyoga gedaan?”

Natalia: “Juist. Je deed dat goed!”

Neve: “Niks, jong, zot. Ik viel gewoon om! En zweten als een rund.”

Natalia: “Dat is de bedoeling, hè. Bikramyoga doe je in een ruimte van 40 graden. En er is niks zweverigs aan, het is echt werken.”

Natalia: 'Toen het uit was met mijn ex heb ik even gedacht: moet ik nu de studio induiken? Maar ik besefte: nee, want dan moet ik die liedjes voor de rest van mijn leven blijven zingen.' Beeld Koen Bauters

Neve: “Ik ging kapot.”

Natalia: “Mind over matter, Jef. Je moet blijven focussen, en niet panikeren. Je traint je hoofd en lichaam tegelijkertijd.”

Boeren en scheten

Natalia, ik was verbaasd toen ik las dat je geregeld een astrologe raadpleegt en nu een cursus zelfontplooiing volgt.

Natalia: “Het is even geleden dat ik nog bij de astrologe ben geweest, maar ik heb er veel aan. Dat is ook niks zweverigs, maar gewoon gebaseerd op de realiteit. Als je geboren wordt, staan de planeten in een bepaalde constellatie, en die constellatie is bij iedereen uniek. Zoals de maan invloed heeft op de stand van de zee, hebben de planeten een invloed op alles wat hier op aarde leeft. Mijn astrologe zegt dan iets als: 'Mercurius staat in retrograde.' En dan zeg ik: 'En nu in het Nederlands.' Daarna legt ze dat uit, en zegt ze dat het een periode is waarin ik moet opletten dat ik niet val of zo. Kei-interessant allemaal.

“En met die cursus zelfontplooiing ben ik begonnen toen ik in een dalletje zat nadat mijn vorige relatie op de klippen was gelopen. Ik kroop toen te hard in mijn vrouwelijke kant, en dat kun je je met mijn job niet veroorloven, want dan walsen de mensen over je heen.”

Neve: “Die indruk geef je niet bepaald, dat ze over jou heen kunnen lopen (lacht).

Natalia: “Toen wel, hoor. Zelfs mijn muzikanten merkten het. Als er iemand backstage een boer of een scheet laat, ben ik normaal de eerste om mee te doen. 'Ah, gij vindt dat grellig? Ik kan nog veel grelliger!' Maar op een dag liet iemand een boer en zei ik: 'Moet dat?' Je zag ze allemaal kijken: 'Wat is er met Natalia aan de hand?' In die cursus heb ik het evenwicht tussen zacht en hard leren terugvinden. Afgelopen weekend heb ik de zesde module afgewerkt, over seksualiteit. Het ging over de connectie tussen je hart en je vagina. Veel vrouwen hebben issues met hun vagina, hè. En veel mannen hebben hetzelfde met hun ding. Een man weet dikwijls niet meer hoe hij man moet zijn. En ik kan het weten, want ik ben er de laatste drie jaar veel tegengekomen (lacht). Geen slechte kerels, hè, maar veel waarvan ik dacht: amai, die heeft ook geen kloten aan zijn lijf. Anderen vinden hun ego het belangrijkste ter wereld. Het moet een beetje in balans zijn.”

Beeld Koen Bauters

Neve: “Ik heb het gehad met ego's, ik laat die mensen niet meer toe in mijn leven. Het mag de beste muzikant ter wereld zijn, als zijn ego begint op te spelen, draai ik mij om en ben ik weg.”

Natalia: “Je leert in die cursus ook duidelijke grenzen trekken. Ik dacht dat ik dat wel kon, maar in een bepaalde oefening kwam de lesgeefster naar mij toe gestapt, ik moest 'stop' zeggen als ze te dichtbij kwam. Ik zéí 'stop', maar ik liet haar wel tot vlak tegen mij komen. 'Je laat het toch maar toe,' zei ze. En ze had gelijk. Je zegt 'stop', maar eigenlijk meen je het niet. Als je het echt in al je cellen voelt en 'stop' zegt, dan pas zullen ze stoppen.”

Neve: “Zoals je het nu zegt, word ik al een beetje bang.”

Natalia: “Dat is omdat gij te veel in uwe vrouwelijke zit.”

Neve: (lacht) “Moeten wij niet eens beginnen na te denken over een dragqueenshow?”

Laat ik nog een laatste ernstige vraag proberen: in de muziek van Jef zit een grote melancholie die in het oeuvre van Natalia ontbreekt.

Natalia: “Ik kan zelf hard genieten van songs die iets triestiger zijn, maar als ik zelf zing, heb ik meer iets van: 'Come on!' Toen het gedaan was met mijn ex, heb ik bijvoorbeeld even gedacht: misschien moet ik nu de studio induiken? Maar toen besefte ik: nee, want dan moet ik die liedjes voor de rest van mijn leven blijven zingen. Ik ben niet iemand die dingen van zich af moet schrijven.”

Neve: “Ik ben totaal niet melancholisch. Ik zoek de fun van het leven op. Maar als ik aan de piano ga zitten en iets maak, komt die melancholie er blijkbaar wel uit. Muzikaal vind ik het ook een interessant gegeven. In de songs van Natalia die ik heb bewerkt, is ook wat van die melancholie geslopen.”

Natalia: “Als je Jef op foto's ziet, komt dat beeld eigenlijk niet overeen met zijn muziek.”

Neve: “Ik denk dat ik een heel serieus imago heb.”

Natalia: “Daar zal dan snel verandering in komen (lacht).

Neve Meets Natalia in Concert, info: jefneve.com

©Humo

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234