Dinsdag 25/06/2019

Theater en religie

Na het zingen de kerk uit: Urban Prayers stelt zes zondagen op rij religie centraal

De eerste aflevering van Urban Prayers vond plaats in de Regenboogkerk in Gent. Beeld NT Gent

Het derde gebod zegt dat we de zondag, de 'dag des Heren' moeten heiligen. Dat doen we in het gezelschap van Maarten Boudry, wetenschapsfilosoof en verbonden aan de UGent. Religie bestempelt hij in zijn boek Illusies voor gevorderden doorgaans als een schadelijke doctrine. Al bij al valt het daar mee in de Gentse Regenboogkerk.

Urban Prayers vindt zijn oorsprong bij de Münchner Kammmerspiele. Daar schreef dramaturg Björn Bicker een theatertekst met koorzangen die de individuele beleving van religie centraal stelt. NTGent en de sociaal-artistieke werkplek Victoria Deluxe namen het concept over en gaven de invulling een snuifje Gentse couleur locale.

Dominique Willaert, zakelijk leider van Victoria Deluxe: “Uit onvrede met de vaststelling dat cultuurbelevende jongeren doorgaans hagelwit zijn, startten wij vijf jaar geleden YOUnited9000. Jongeren met een migratieachtergrond kregen zo de kans om workshops film, theater en dans te volgen. Bleek algauw dat velen zeer religieus-gelovig waren en tot verschillende kerken behoorden. Samen met studenten van Sint-Lucas zijn we die gebedsplekken gaan onderzoeken. Er werd een dertigtal jongeren geïnterviewd en het is een selectie van die teksten die in de voorstelling werd opgenomen.”

Regenboogkerk

De eerste aflevering van Urban Prayers speelt in de Sint-Antonius van Padua-kerk, beter bekend als de Regenboogkerk in de Forelstraat. Binnenin spoort het gebouw met wat je van een kerk verwacht, met alle bijhorende parafernalia als de gekruisigde Christus, biechtstoelen, heiligenbeelden en een preekstoel. In de grote ruimte is het in tegenstelling tot de doorsnee kerk gezellig warm en de muren zijn behangen met kleurrijke schilderijtjes.

Pastoor Marcel spreekt vol gloed: “Tot voor 25 jaar was dit een klassieke kerk, maar het multiculturele karakter is navenant toegenomen. Vandaar ook onze naam met als symbool de regenboog die God in de lucht liet verschijnen als teken van vrede en bescherming voor alle mensen. Niet toevallig hebben hier drie beschermingsacties voor vluchtelingen plaatsgevonden. Ook thuis- en daklozen vinden de weg naar hier.

“Sedert de jaren negentig komen hier steeds meer mensen van vreemde origine. Zij vonden onze traditionele erediensten kil en ongeïnspireerd. Ze misten de schwung en animatie die er in hun thuisland wel waren. Daaruit zijn drie koren gegroeid, die om beurt wekelijks tijdens de dienst zingen. Onze missen eindigen niet bij de laatste woorden ‘Ga heen in vrede’, maar daarna kan wie wil, blijven eten. Deze kerk heeft een fameuze keuken!”

Frank Focketyn en Yannick Tayou. Beeld NT Gent

Alleluja! Praise the Lord!

Dan is het Afrikaanse koor Esengo – Lingala voor ‘vreugde’ – aan zet. “Breng maar wat sfeer”, moedigt de pastoor hen aan. Het wordt een flamboyante, kleurrijke performance: ritmisch klappende handen, wuivende armen, wiegende heupen, glunderende gezichten en zelfs een polonaise.

De overgang naar het volgende gedeelte is groot. Daar zitten ze dan, strak in het zwart gekleed, onbeweeglijk en netjes op een rij, de zeven spelers die de theatertekst met de koorpartijen brengen. De spontaneïteit van het begin is helemaal verdampt, het opgewarmde publiek kruipt weer in zijn schulp. Er wordt voorgelezen, wat harkerig met de micro in de hand, een rijgsnoer van ik-getuigenissen met een insteek van hoe individuen religie beleven, een godsbeeld ervaren en hoe cultuurgebonden alles is. Het blijft zeer onduidelijk welke richting dat uitgaat of welk statement men wil neerzetten.

Aan goede bedoelingen ontbreekt het de makers zeker niet, aan duidelijkheid des te meer, zo vindt ook Maarten Boudry: “Het is moeilijk een lijn te ontwaren in deze Urban Prayers. Een duidelijke boodschap heb ik in ieder geval gemist. Het is vooral hypersubjectief met die opsomming van statements en verwijzingen naar de culturele diversiteit. Wat controversieel zou kunnen worden, wordt direct afgebroken en kritisch doorvragen over substantiële zaken over religie wordt braafjes uit de weg gegaan.”

Nog ruim voor het einde wordt Urban Prayers zweverig en temerig. Door de oprek is alle tempo eruit verdwenen. De muzikale intermezzi doorbreken nu en dan de eentonigheid. Genietbaar is de afsluiter met alweer het Afrikaanse koor. Dat had zich beslist meer mogen laten horen.

Vanaf 12 november elke zondag om 16 uur achtereenvolgens in Triratna Boeddhistisch centrum, Clemenspoort (zaal De Parel), Verenigde Protestantse Kerk Rabot, Moskee Eyup Sultan Camii, Crypte Sint-Baafskathedraal, Gent. 

www.ntgent.be

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden