Donderdag 21/01/2021

Muziek

Na explosies in Beiroet blaast Ibrahim Maalouf helende noten

Ibrahim Maalouf in Parijs.Beeld AFP

Ibrahim Maalouf wordt veertig, maar de succesvolste trompettist van het moment verkeert niet in feeststemming. Hij maakte de explosie in zijn geboortestad Beiroet mee en snakt naar de zuurstof van een livepubliek. Toch brengt hij een nieuwe plaat uit. ‘Dat is mijn fundamentele taak in het leven.’

Op 40 Melodies stript Ibrahim Maalouf tientallen oudere composities tot de essentie. Het merendeel van de tijd voert zijn trompet een innemend gesprek met de snaren van de Belgische gitarist François Delporte. Elders leveren Sting, jazzbassist Marcus Miller en de Franse rockster -M- (Matthieu Chedid) een bijzondere bijdrage. 

Dat de Frans-Libanese trompettist grootheden wist te strikken voor zijn twaalfde langspeler is het resultaat van een indrukwekkend klantenbestand. Maalouf is al jaren een begrip in de wereld van de instrumentale muziek. Sting en Amadou & Mariam huurden Maalouf in het verleden in om songs te bekladden met welgemikte trompetstoten. Hij verweeft jazz, pop, funk en soul tot kleurrijke klanktapijten.

Ibrahim Maalouf bespeelt een trompet met een extra ventiel voor de oosterse kwarttonen, een erfenis van de uitvinder: zijn vader, trompettist Nassim Maalouf. “Een strenge vader”, zegt hij voorzichtig. “De weinige momenten dat hij zich van een zachte kant liet zien, was wanneer we samen trompet speelden. Ik speelde niet omdat ik van het instrument hield, maar omdat mijn vader en ik erdoor naar elkaar toegroeiden.”

De trompet is geen verlengde van zijn persoonlijkheid, vertelt Maalouf niet veel later, haast verontschuldigend. “Ik herken mezelf niet in de schelle, hoge tonen van een trompet.” Hij is eerder het stille, minzame type. “Een stoot zorgt voor een luide schreeuw, terwijl ik van nature verlegen ben. Het heeft daarom lang geduurd voor ik van de trompet ben beginnen te houden. Dankzij Miles Davis en Chet Baker heb ik ontdekt dat je gevoel in je spel kunt leggen, dat het geen verraad is om zacht te spelen.”

Littekens

Maalouf ging in de leer bij Maurice André, de klassieke trompettist die ook zijn vader onder zijn vleugels had genomen. Hij volgde verschillende opleidingen en rijfde op concoursen de ereplaatsen aan mekaar. Intussen heeft Maalouf twaalf albums, waaronder verschillende soundtracks, uitgebracht. Hij is bovendien viervoudig winnaar van een Victoire de la Musique en twee keer geridderd door de Franse overheid.

Hij kan niet zomaar op een pauzeknop drukken. “Ik componeer zoveel omdat mijn passie mijn brandstof is.” Maar het is voor Maalouf niet anders: 2020 is compliqué, schokschoudert hij. “Ik mis het spelen, ik mis de ontmoetingen op en naast het podium.” 

Nu er geen vooruitzichten zijn, kijkt hij met 40 Melodies achteruit. Heeft hij door oud werk in een nieuw jasje te steken een emotionele trip doorheen zijn carrière gemaakt? “Niet echt. Ik kom tot de conclusie dat ik nog steeds dezelfde persoon ben als het kind op de platenhoes. Ik ben gewoon ouder. En hopelijk speel ik nu beter.”

Maalouf: “Ik blijf hoopvol, ondanks dat alles in de wereld in de soep loopt.”Beeld Yann Orhan

40 Melodies verschijnt een dag nadat Maalouf veertig is geworden. “Ik ben een beetje bang om ouder te worden”, geeft de virtuoos toe. “Ik hoop gewoon dat ik niet ongelukkig oud word. Onder geluk versta ik geen rijkdom. Toen ik nog student was, verkocht ik kranten om rond te komen. Ik woonde in een klein appartement op de vijfde verdieping in een blok zonder lift, in een slechte Parijse wijk. Ik was toen even gelukkig als nu. Ik had mijn trompet en de hoop dat ik iets van mijn leven zou maken.

“Ik blijf hoopvol, ondanks dat alles in de wereld in de soep loopt. Ik ben geboren in Beiroet, in een extreem vijandige context. Pal in het midden van de Libanese burgeroorlog. Die bombardementen hebben serieuze littekens nagelaten, maar de oorlog heeft ook mijn mindset bepaald: joie de vivre is mijn drijfveer.”

Engagement

We vragen of hij nog een band heeft met Libanon, sinds hij er als kind is gevlucht en vervolgens opgegroeide in Frankrijk. “Ik was ter plaatse tijdens de explosies in augustus. Samen met mijn familie.” Maalouf laat een stilte vallen. Hij zoekt naar zijn woorden en zucht: “Die knal was een pijnlijke herinnering aan mijn jeugd. Mijn dochter is nu tien jaar. Dat zij in Beiroet hetzelfde heeft meegemaakt als ik raakt mij diep. Ja, ik ben bang omdat mijn dochter in deze wereld moet opgroeien. Maar ik wil de paniek niet voeden. Ik leef op hoop.”

Maalouf zette voor France Inter en France 2 een benefietconcert op poten. Voor Unis pour le Liban wist hij onder meer Melody Gardot, Sting, Mika en Salvatore Adamo te strikken. “Libanon gaat door een historische crisis. Zelfs de burgeroorlog heeft het land niet zo zwaar geraakt als de explosies. Ik had mijn engagement nog nooit in het publiek getoond, maar ik moest mijn rol als publiek figuur wel gebruiken om de Libanezen iets terug te geven. Dat er geld is opgehaald, is een mooie extra. Al wilde ik vooral de Libanezen een hart onder de riem te steken.”

“Componeren is mijn fundamentele taak in het leven”, besluit Maalouf. “Door met 40 Melodies een serener album te maken heb ik mezelf ruimte te geven om mezelf in vraag te stellen, om naar de essentie van mijn instrument en mijn muziek te graven. Muziek bestaat om te helen, om te ontsnappen aan de dagelijkse realiteit. Ik hoop dat mijn muziek die rol vervult.”

40 Melodies verschijnt morgen bij Mister I.B.E.

Meer over

Nu belangrijker dan ooit: steun kwaliteitsjournalistiek.

Neem een abonnement op De Morgen


Op alle artikelen, foto's en video's op demorgen.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234