Donderdag 17/10/2019
Kanye West en Jay-Z Beeld EPA

Uitgezongen

‘N***as in Paris’ van Jay-Z en Kanye West, een debiel riedeltje van een versleten computerspel

Kanye West en Jay-Z bedachten een dijk van een meezinger, zelfs al moet je als witneusje een derde van de titel inslikken: ‘N***as in Paris’.

Waarom denk je dat ‘N***as in Paris’ die titel kreeg? “‘Cause n***as was in Paris!” Laat het gerust over aan Kanye West om een diepfilosofische draai te geven aan zijn eigen oeuvre. Hoe banaal zijn exposé ook klinkt, ver benevens de waarheid zit the Louis Vuitton Don niet. Jay-Z en Kanye hokten tijdens het schrijf­proces effectief samen in het Parijse vijfsterren­hotel Le Meurice, waar een luxesuite je algauw een paar duizenden euro’s lichter maakt. Een bedrag waar de twee hun hand niet voor hoefden om te draaien: de epileptische clip alleen werd al zo’n 250 miljoen keer bekeken op YouTube.

Rapper Pusha T slaat zich om die reden nog stééds voor het hoofd. Hij paste, toen producer Hit-Boy hem eerste keus gaf: “Ik vond dat het te veel klonk als het debiele riedeltje van een versleten computerspel. Wist ik veel.”

Kanye en Jay-Z zagen wél brood in het opgefokte deuntje. “Ik bevind me altijd op de snijlijn van kunst en commercie”, legde Kanye West in alle onbescheidenheid uit waarom ‘N***as in Paris’ zo hitgevoelig was. “Die snijlijn is het zachte plekje tussen the hood en Hollywood. Het plekje waar je binnen hetzelfde uur een gesprek aanknoopt met Karl Lagerfeld én Jay-Z.”

Dat Parijs het decor van de song vormt, is ook niet toevallig. De lichtstad is het epicentrum van design en mode, maar herbergt ook een lange, rijke geschiedenis van Afro-Amerikanen, die teruggaat tot het begin van de negentiende eeuw. Parijs is van oudsher een plaats waar zwarte kunstenaars konden ontsnappen aan gruwelijk racisme en slavernij.

De oorsprong van hun mantra “that shit cray” staat ter discussie. Volgens fans dicteert de logica dat cray de ingekorte vorm van ‘crazy’ is. Maar al gauw werd dat tegengesproken door exegeten: ‘Kray’ zou een verwijzing zijn naar de schizofrene en criminele tweeling Ronald en Reginald Kray die Londen in de jaren 50 en 60 op stelten zetten. De politie zat hen voortdurend op de hielen, maar kon hen lange tijd niet vatten: “Ball so hard muhfuckas wanna fine me / That shit Kray” waarbij “fine me” – beboet me – als “find me” kan opgevat worden. Die “fine me” en “ball so hard” refereren tegelijk aan de boete van 50.000 dollar die Jay-Z moest ophoesten aan de NBA, nadat hij als mede-eigenaar van het basketbalteam New Jersey Nets verbroederde in de kleedkamer van een regionaal team. Een ­halsmisdaad!

No one knows what it means, but it’s provocative!” klinkt het ook ergens in de song. Die sample haalde Kanye bij de onnozele kluchtfilm Blades of Glory. In een gesprek met MTV News legde acteur Will Ferrell uit hoe zijn stem in het nummer is beland. “Kanye belde mij ­persoonlijk om toestemming te vragen, en mijn spontane reactie was: natúúrlijk! Ik was gevleid, en toen ik de song voor het eerst hoorde, begon ik ­meteen te lachen omdat het zo onwerkelijk aanvoelde. Ik heb meteen iets krankzinnigs gedaan: ik ging naar de winkel en kocht een shirt met een V-hals die ­volledig met diamanten bezet was. Maar in alle ernst: ik hou écht van dat nummer.”

Daar stond Ferrell kennelijk niet alleen in. Tijdens de Watch the Trone-tour werd de song onder luid applaus van het publiek vaak eindeloos herhaald. In Antwerpen speelden Kanye en Jay-Z ‘N***as in Paris’ in totaal zes keer. In Parijs, de stad die als inspiratiebron diende, werd het lied zelfs maar liefst een dozijn keer opgevoerd – een record. Goed voor een encore van bijna een uur lang. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234