Zaterdag 17/08/2019

Recensie Theater aan Zee

‘My Gift To You’: de sterkste politieke boodschap die een voorstelling kan meegeven ★★★★✩

‘My Gift to You’. Beeld Kathie Danneels

Een sociaal-artistieke productie die aan zeventien vrouwen met verschillende roots een podium biedt: het zou het recept kunnen zijn voor een makkelijk politiek pamflet. Niet zo voor My Gift To You. De voorstelling is een poëtische ode aan de verbindende kracht van spelplezier.

Tegen een helwit scherm vooraan op het podium tekenen zich donkere menselijke contouren af. Een warme stem schalt uit de boksen begeleid door een opzwepende beat: “I was born in a place, then I moved to another.” Het schimmenspel wordt levendiger. Uiteenlopende vrouwenlichamen dansen, rennen of wandelen door het beeld.

De beginscène van My Gift To You vormt daarmee de perfecte prelude op een muzikale voorstelling die allerlei vrouwelijke levens lichtvoetig met elkaar verknoopt. Voor deze productie sloeg de Oostendse sociaal-artistieke organisatie kleinVerhaal de handen in elkaar met FMDO, de federatie van socio-culturele verenigingen van mensen met een migratieachtergrond.

De organisaties verzamelden zeventien vrouwen met verschillende achtergronden. Bijna een jaar lang zocht de groep onder leiding van zangeres en muzikante Kapinga Gysel naar een gezamenlijke beeldtaal. Niet toevallig blijken muziek en beweging daartoe de sleutel. De vrouwen spreken immers lang niet allemaal dezelfde taal.

Individualiteit én verbinding

Even lijkt de voorstelling te blijven hangen bij een klassiek sociaal-artistiek procédé waarbij alle deelnemers hun eigen momentje krijgen. Na de openingsscène maken de witte schermen plaats voor een vrouw die een kinderliedje zingt terwijl ook de andere speelsters opkomen. Enkelen delen iets uit hun persoonlijke geschiedenis, anderen zingen of neuriën mee met de liedjes.

Maar dan nemen muziek en beeld de overhand. De zinnelijke klanken van Gysel, Isnelle Da Silveira en Lara Rosseel worden versterkt door ontroerende vertraagde projecties van spelende meisjes en wilde vrouwenharen. Verschillende talen weerklinken op het podium. In een mengeling van Nederlands, Frans en Engels legt Da Silveira de ene na de andere stelling voor aan de groep: respecteer je je ouders? Lieg je soms? Spreek je meer dan twee talen? “Ja” is een stap vooruit, “nee” een stap achteruit. Dat levert niet alleen mooie golfbewegingen op, het is vooral een eenvoudige maar slimme manier om zowel individualiteit als verbinding te visualiseren. De groep slaagt er dan ook in om met relatief weinig middelen een grote energie te ontbinden.

Geboren en getogen in Oostende, theoretisch of praktisch opgeleid, derde generatie migrant of pas in België aangekomen: deze vrouwen hebben op het eerste gezicht weinig met elkaar gemeen. Toch spat de verbondenheid er vanaf op het podium. Dat precies hun spelplezier de lijm is tussen al deze vrouwen, is misschien wel de sterkste politieke boodschap die een voorstelling in het huidige maatschappelijke bestel kan geven.

Gezien op TAZ, Oostende. Toekomstige speeldata verschijnen op kleinverhaal.be.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden