Dinsdag 25/06/2019

Interview

Muse: “De wereld is donker geworden. Als je daar niet kan aan ontsnappen, word je gek”

Muse (Dominic Howard, Christopher Wolstenholme en Matthew Bellamy). Beeld RV

Muse brengt vrijdag zijn achtste plaat Simulation Theory uit en speelt volgende zomer voor de achtste keer op Rock Werchter. Frontman Matthew Bellamy heeft naar eigen zeggen zijn gitaar aan de zijlijn gezet, maar geen zorgen: het Britse trio klinkt nog even groots en aanstekelijk als tevoren.

Laat in een interview met Muse vallen dat je een Belg bent en de toon van het gesprek verandert van vriendelijk naar hartelijk. Muse is niet vergeten dat België een van de eerste landen was die de groep omarmde. In 2000, nog vóór de release van doorbraakplaat Origin of Symmetry, deden de Britten al de Botanique aan. Je betaalde toen nog 500 Belgische frank (12,39 euro) voor een ticketje. In 2019 is Muse de afsluiter van Rock Werchter.

Muse stelde zijn vorige plaat Drones ook voor op Rock Werchter, in 2015, en speelde daarna viermaal in het Brusselse Paleis 12. De groep belooft dat ze op Rock Werchter 2019 opnieuw een onvergetelijke spektakelshow zal neerzetten, maar de kans is wellicht klein dat Muse daarna nog vier extra optredens aankondigt. Het trio speelde tijdens de Drones-tournee 132 shows in vijftien maanden, en tegen het eind was de band helemaal opgebrand. Bellamy heeft toen ‘Something Human’ geschreven: “Een kleine song over heimwee die begint met ‘my circuits have blown’.”

Muse had dus al zeker ‘Something Human’ en nog enkele andere bruikbare ideeën aan die uitputtende wereldtournee overgehouden, maar een volwaardig album met elf nieuwe songs leek lange tijd een onmogelijke opdracht. Of zo vertelde drummer Dominic Howard twee jaar geleden aan de San Diego Union-Tribune: “We overwegen om in de toekomst nog enkel EP’s of zelfs gewoon singles uit te brengen. Mensen luisteren toch maar zelden meer naar een volledige plaat.”

Star Trek

Simulation Theory, dat nieuwe album van Muse, was er dan ook nooit gekomen zonder de videogame Star Trek: Bridge Crew – een virtualrealityspelletje waarbij je een bril en koptelefoon opzet en op die manier in het universum van Star Trek terechtkomt. “Opeens zat ik in een gigantisch ruimteschip dat ik moest besturen door op knopjes te drukken”, vertelt bassist Chris Wolstenholme levendig. “Elke keer als vijandige schepen me beschoten, kromp ik ineen. In virtual reality vergeet je al snel dat je een gesimuleerde werkelijkheid ervaart.”

Bellamy beaamt: “Binnen tien jaar zullen we met die VR-brillen Mars kunnen verkennen, of Rome tijdens de renaissance. Een spannend vooruitzicht.”

Die ervaring met virtual reality zette de groep aan het denken. “In de nineties was iedereen bloedserieus”, herinnert Wolstenholme zich. “Nuchterheid kwam boven alles. Maar vandaag kan een gesimuleerde realiteit al even authentiek aanvoelen als de werkelijkheid. Dankzij de geavanceerde technologie kan entertainment fantasierijk en zelfs nostalgisch zijn, zonder aan echtheid in te boeten. Neem nu Stranger Things: die reeks is ingebed in de eighties, maar voelt toch hedendaags aan. Met Simulation Theory wilden ook wij terugkeren in de tijd en tóch modern blijven.”

Donker

Muse greep terug naar zijn kindertijd, begin de jaren 80. “Destijds keken mijn zus en ik elke zaterdagochtend naar een film”, vertelt Wolstenholme. “Onze favorieten waren Back to the Future en The Goonies. Ik bekijk die nu met mijn kinderen. Zij lachen met dezelfde dingen als wij jaren geleden. Ik vind dat troostend. De wereld is een donkere plaats geworden: ik word angstig als ik naar het nieuws kijk, leugens krijgen al evenveel zendtijd als waarheden, en in plaats van praten mét elkaar, lijkt iedereen alleen maar te roepen náár elkaar. Ik moet daar zo nu en dan aan ontsnappen door naar een film uit mijn jeugd te kijken of een VR-game te spelen. Anders word ik gek.”

De groep riep de hulp in van Kyle Lambert, de tekenaar die posters voor Stranger Things en Jurassic Park maakte, om de hoes van Simulation Theory te ontwerpen. Hij beeldde Bellamy af met een mechanische Terminator-arm en Wolstenholme met een futuristische bazooka in de hand. Rond de band staan onder meer de weerwolf uit de film Teen Wolf en een auto die lijkt op de DeLorean-tijdmachine uit Back to the Future

“We wilden zo veel mogelijk referenties aan de jaren 80 op de hoes en in onze videoclips”, verklaart Wolstenholme. Hij ziet namelijk een gelijkenis tussen het referentierijke artwork en de muziek van Simulation Theory. “Het is onmogelijk om iets helemaal nieuw te maken: elke song verhoudt zich op een of andere manier tot de muziekgeschiedenis. Je kunt als artiest alleen maar vernieuwen door frisse combinaties te maken van bestaande onderdelen. Wij lieten ons ditmaal dus hoofdzakelijk inspireren door de jaren 80. Maar we luisterden ook naar gospel, folk, pop en klassieke muziek. In ‘Thought Contagion’ gebruikten we zelfs een 808-drummachine, het favoriete speeltje van hiphoppers. Die ongeziene combo’s maakt Simulation Theory zo uniek.”

Teloorgang van rock

Het genre ‘rock’ ontbrak niet toevallig in het lijstje invloeden van de Muse-bassist. In februari vertelde Matthew Bellamy aan BBC: “De gitaar zal niet langer ons leadinstrument zijn.” Een veel gelikete reactie op Facebook leest: “Geen enkele band in de wereld representeert de teloorgang van rock als Muse.” Daar is de groep het niet mee eens. “Wij zijn nooit een pure rockband geweest”, legt Wolstenholme uit. “Als je in de jaren 90 een groepje startte, dan moest je wel muziek maken met gitaren en een drumstel: dat waren de instrumenten voorhanden. Anno 2018 kun je met je computer een achttienkoppig strijkorkest simuleren. Technologie biedt zo veel mogelijkheden, waarom zou je dan in het verleden blijven hangen?”

De gitaar is in deze nieuwe songs nog steeds aanwezig, alleen in een dienende rol: single ‘The Dark Side’ is gebouwd rond een opgepompte elektrische gitaarriff en in ‘Something Human’ weerklinkt een warme akoestische gitaar. Het gitaarspel van Bellamy maakt Muse dus niet tot Muse, maar wat dan wel? “Het feit dat wij drie, na al die jaren, de songs schrijven en spelen”, zegt Wolstenholme. “Dom, Matt en ik hebben Muse opgericht toen we vijftien waren. Ik was destijds de drummer van een ander groepje. Matt en Dom nodigden me uit om in hun band te spelen, op voorwaarde dat ik de bassist werd. Ik had nog nooit een basgitaar aangeraakt, maar Matt en Dom waren de enigen in onze buurt die geen covers speelden maar zélf liedjes maakten. Ze weigerden om trends te volgen, ze waren erop gebrand hun eigen ding doen. Daarom verliet ik mijn andere band en werd ik bassist van Muse. Daarom zijn we na vierentwintig jaar nog steeds samen. Jullie zijn nog niet van ons af.” (lacht)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met De Morgen?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van De Morgen rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar info@demorgen.be.
© 2019 MEDIALAAN nv - alle rechten voorbehouden